[p. 2141]
Eerste melodie.
Tweede melodie.
[p. 2142]
1.
Waer toe laet gy u vervoeren,
dat gy loochent uwen Heer?
kent gy, Petrus, my niet meer?
Wat doet soo u hert' ontroeren,
dat gy my vervloeckt soo seer?
Petrus, kent gy my niet meer?
2.
'k Hebb' myn liefde u gegeven,
u omhelst noch desen dag,
als ick voor uw' voeten lag;
met het broodt van't eeuwig leven,
hebb' ick u gespyst daer by,
en gy, Petrus, loochent my.
3.
Gy weet, wat ick hebb' geleden,
wat in't hofken onderstaen,
daer ick was met u gegaen;
als ick dry-mael hadt gebeden,
quamp verraeder Judas aen:
Petrus, is u dit ontgaen?
4.
Wat hebb' ick u dan misdreven,
dat gy noch in al myn smert
met een sweerdt doorsteekt myn hert?
Gy hebt my uw' trouw gegeven,
en herhaelt den derden keer;
Petrus, kent gy my niet meer?
Tekst.
Nieuwe geest. liedekens, Bruggge, 1740, nr. 41, bl. 60, ‘De verloocheninge van Petrus’, stemme: ‘Heureux celui qui chemine’; tekst hierboven; - Lootens et Feys, Chants populaires flamands, 1879, nr. 21, bl. 35.
Melodie.
I. Nouveau recueil de chansons choisies, à la Haye 1731, I, bl. 250, voor een lied: ‘L'embarquement’, waarvan de eerste strophe luidt:
Heureux celui qui chemine
sur la terre ou bien sur l'eau,
quand il a dans son bateau
sa compagne de marine.
L'embarquement est divin,
quand on vogue, vogue, vogue, vogue,
l'embarquement est divin,
quand on vogue avec Catin.
II. Lootens et Feys, t.a.p.
