dbnl · digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren

pas lettergrootte aan

DBNL

Het oude Nederlandsche lied. Deel 3

auteur: Florimond van Duyse

bron: Florimond van Duyse, Het oude Nederlandsche lied. Derde deel. Martinus Nijhoff / De Nederlandsche Boekhandel, Den Haag / Antwerpen 1907

doorzoek de hele tekst

© 2007 dbnl

DBNL vignet



[p. 2157]
548. Ick wil mij gaen verheugen. 1. Ick wil mij gaen verheugen, verblyden mijnen moet in dat prieel van vreuchden, Calvarien es so soet; Heer Jesus bloet dat gheeft soo soeten roke, die roosen soet die staen soo wijt ontploken. 2. Die edel nachtegale die sanck soo soeten sanc; al inder minnen quale ginc hij drij uren lanck; met schoon geclanc soo sanck hij met seven thoonen; die Vader eer lanck die hoordet inden troone. 3. Dat ierste liet van minnen dat hij gesongen heeft met onverstroyden sinnen, seyt hij: ‘Vader, die leeft, dit volck dat sneeft, die mij die doot doen smaecken, dit hen vergheeft, sij en weten niet wat sij maken.’
[p. 2158]
4. Dat tweede liedeken reyne sanck onsen coninck voort, totten moordenaer ghemeyne sprack hij dat soete woort: ‘met mij accoort, soo suldi heden wesen int paradijs, vol weelden, al ghenesen.’ 5. Met pijnen ende smerte sanc hij dat derde liet; tot sijn moeder bedroeft van herte seyde hij: ‘o wijf, nu siet, hoort mijn bediet, dit is u sone voortaene;’ en tot sint Jan: ‘siet daer u moeder aene.’ 6. Hij hinc vol wonden ende pijne den bloedighen bruydegom root, sijn cracht begonst te verdwijnen hij was ghelaten bloot; met stemmen groot riep hij tot onser baten: ‘mijn Godt, mijn Godt, waerom hebdi mij verlaten?’ 7. Die hittighe minnen stralen verdroogden die soete borst, Jesus riep met soeter taelen, die hooch gheboren vorst, met grooten lost ende met begeerlijcheden: ‘o siel, my dorst naer uwer salicheden.’ 8. Als hij nu was gecomen tot alder propheten bediet, sanc hij met herten vrome, dat hem die minne riet; hij seyde: ‘nu siet, mijn armkens staen ontloken. tis al vervult, die gratie es wt ghevloten.’ 9. Hij brack des vyants banden, hij riep met grooter eerst: ‘o Vader, in uwen handen bevele ick mijnen gheest; die liefde meest die heeft mij doen smaken den bitteren doot, wt minnen en charitaten.’ 10. O prince, ghij hebt victorie al door u bitter doot, brengt ons tot uwer glorie al door u wonden root; dijn liefde groot doet ons altijt ghedincken, met danckbaerheyt in uwen lof ontsincken. 2, 5. Vgl. hierna nr. 554, bl. 2175, 5, 3, van ‘Och hoe lustelic is ons die coele mei ghedaen’.
Tekst. Het hofken der geestelycker liedekens, Loven 1577, bl. 139, ‘op die wijse: Die fieren nachtegale / hy sanc soo soeten sanck’.
Melodie. Dit lied is eene vergeestelijking van het lied: ‘Ick wil mi gaen verhuegen’; zie hiervoren I, nr. 118, bl. 467. Zonder eenigen twijfel werd het voorgedragen op dezelfde melodie als dit laatste; vgl. den aanvang van str. 2 van den wereldlijken en van den geestelijken tekst. ‘De fiere nachtegale’, aangeh. bij Theodotus, Het Paradys der geest. en kerck.
[p. 2159]
lof-sanghen (1620), uitg. Antw. 1648, bl. 494, voor: ‘Ryck Vader, God almachtigh’, te vinden met denzelfden tekst bij Ben. van Haeften, Den lust-hof der christelycke leeringhe, Antw. 1622, bl. 134, zoowel als de zangwijs: ‘De fiere nagtegale’, die men aantreft bij G. d[e] S[waen], Den singende zwaan, (Antw. 1655), uitg. Leyden, 1728, bl. 115, voor: ‘Ik groet u / Sint Gregori’, berust op anderen strophenbouw. - Deze melodie diende ook voor het lied: ‘Komt Fama nu ter eeren’ (Triumph-liedt over de heerlicke victorie van 's Hertogenbosch, 1629) te vinden bij H.J. van Lummel, Nieuw Geuzenlied-boek, nr. 202, bl. 504, waarover A.D. Loman, Melodieën der Geuzeliedjes, in Bouwsteenen, II (1872-74), bl. 222. De zangwijs: ‘O fiere nachtegael’ vermeld hiervoren I, bl. 349, berust insgelijks op anderen strophenbouw.