|
|
|
| |
| | | |
Moederliefde.
Zeg, wie heeft u, liefste knaepje,
Zacht gekoesterd op haer schoot?
Wie bewaekte u dag en nachte?
Welke liefde kweekte u groot?
Zeg, wie heeft u meer geschonken
Dan verzorging, drank en spys?
Wie vermaende u elken morgen:
‘Bid den Schepper, en word wys.’
Zeg, wie leerde u 't ‘Onze vader’
En geleidde u, als een Engel,
Vroeg ter kerk en schole heen?
Zeg, wie leerde u God erkennen
In wat u de schepping biedt?
Zeg, wie spreekt u nevens vader:
‘Kind, vergeet den Heere niet!’
| | | |
't Was uw moeder, die in alles,
Die wanneer ge nog zoo klein waert,
Ieder traentje heeft gedroogd.
Slaeploos waekte ze aen uw wiegje;
Nu nog, als het duister viel,
Als geheel de schepping sluimert,
Denkt ze aen u met volle ziel.
Eer naest vader dan die moeder!
Boven alles blyv' ze u waerd,
Opdat gy, naer 't woord des Heeren,
Lang moogt leven op der aerd!
|
|
|
vorige
