|
|
|
| |
De grysaerd en 't kleine meisje.
Vreemde kleine, zoo aenminnig,
Vreest gy niet de middagzon?
Voelt ge 't niet? zy straelt zoo vinnig.
Rust wat by die koele bron.
Kom, melieve; zit wat verder
Onder 't koele boomgeblaêrt;
Daer is vreugd: een spelend herder
Heeft er kinderen vergaêrd.
| | | |
Zie, de maeijers zelven slapen;
En ge werkt als een slavin,
Om wat airen op te rapen:
Groote moeite, klein gewin.
‘Gryze, ik moet voor moeder zorgen,
Sedert lange reeds te bed.
Arme vrouwe! sinds den morgen
Werd geen spys haer voorgezet.
Breijen kan ze nu, noch spinnen.
‘Liefste meisje, zeide zy,
God vergunt u wat te winnen;
Ga, raep airen op voor my.’
Met genoegen in hare oogen,
En met zweet op hare kaek,
Ging de kleine, 't hoofd gebogen,
Weder voort aen hare taek.
|
|
|
vorige
