[p. 35] XV Vaderweelde       Beeld der onschuld, argloos wicht,  Dat op kinderlijke sponde,  Onbewust van 's werelds zonde,       Zuigend aan uw duimpje ligt!          Wellust zijt ge voor mijn blik!  Schatje! met uw malsche koontjes,  Poez'le voetjes, roze toontjes!       Ach, wat ben ik in mijn schik!          Zie! het liefje lacht mij aan!  Schuld'loos speelt het mollig wichtje...  't Vaderoog, op zijn gezichtje,       Plengt een heeten vreugdetraan.