[p. 52] Aan Tollens Hollands dichtroem gehandhaafd  Tril cither! dichtvuur blaak! O gij, mijn lier, sta pal!  Klinkt! snaren van mijn hart, met daav'rend woordgeschal,  Sterk, God! mijn luide stem die door de hallefronden  Den lof van Hollands dichters gaat verkonden;  Wat snoeft ge, o Brit! wat stoft ge, o wufte Gal!  Met brommend snorken en verblind gebral,  Op uwen dichterroem en dichterkoren!  Als waar bij ons geen Tollens ooit geboren?  Wat pocht ge, o Albion, op Shakespeare of op Byron,  Alsof soms Tollens 't niet veel mooier nog dan zij kon.  Richt eereteekens op, gaat monumenten bouwen,  Wij hebben Tollens óók in marmer uitgehouwen!  .......................  ....................... *

*  Deze lofzang op Tollens beslaat 1200 verzen. Wij geven hier alleen den aanhef; het vervolg in eventueel volgende bundels.