[p. 73] O tempora!            O Piëteit!            Van vroeger tijd,       Hoever zijt gij te zoeken!  Der vaad'ren deugd ging naar de maan,  Der vaad'ren dichtkunst van de baan       Voor vreemde zwadder-boeken!               Ach! Helmers dood!            En Poot niet groot!       Is 't niet om bij te huilen?  Dit jong geslacht zou, als het kon,  Den blanken, marm'ren pantalon       Van Tollens zelf bevuilen!               Ik doe mijn best            Net als de rest       Van stichtende poëten,  Ik dichtte met mijn hartebloed,  En nu durft mij dat addrenbroed       Een grappenmaker heeten!               Den lieven Heer            Bewees ik eer       Met zangen vroom en vaardig-  Ik sprak van deugd en godsdienstzin,  Van kristenvreugd en kristenmin!       Helaas!-men vond mij aardig!!!               Mijn vaderland,            Den Huwlijksband       Prees ik met al mijn krachten.  'k Zong van ons dierbaar Vorstenhuis,  Van 't lief en leed in eigen kluis-       En Neêrland, Neêrland lachte!!!    [p. 74]              Ween! Holland, ween!            Waar moet dat heen?!       Mijn volk, gij zijt verkouden!  Wis loopt de wereld op haar end,  Als echte vroomheid wordt miskend       En voor een grap gehouden!               Vermolm! mijn lier!            Geen dichtervier       Zal meer mijn borst ontstijgen.  Strooit, vrome barden, dan niet meer  Uw paarlen voor die zwijnen neer,       Komt! laat ons nu maar zwijgen!