Zelfs der liefde diepste en hoogste volheid

Is den donkerten des doods gehoorig.

Ergens in het witste menschlijk weten,

Leeft het nachtlijke, dat huiveren doet.

Dit, ons lichaam, zal vergaan in aarde,

En geslachten worden uitgewischt.

Maar de reine Kracht is onverwoestbaar:

Helle bloeiïng, eeuwig los van dood.