Maak u nog zoo gering:

Zelfs de nevelen verbergen u niet voor God!

 

Draag uw trots

In den duistersten woudhoek van uw Ik,

Verschuil u in het gestruikt

Der algemeene verwarring:

Het Lot ontdekt u

In al uw kleinmoedigheid,

Thans,

In de spanne der groote Vervulling.

Hoe poover, indien ge afzijds stond!

De breede wind

Der Gemeenzaamheid ruischt.

In het kristal onzer tranen,

In harts diepten van leed,

Bloeit plots een weerbeeld,

Niet Ik genaamd -:

Wij!