[p. 50]
Mocht ginds gesternte...
Mocht ginds gesternte het laatste zijn
Dat mijn oog ontmoet -
Berustend geef ik mij God den Heer
En weet: Het is goed.
Want eenmaal roept mij het groote Uur
Van Zijn heiligen Wil,
Gehoorzaam schrijd ik den bitteren Weg,
Schrijd - steil en stil.
Leven is schoon en de aarde zoet,
Rijk licht en lied.
Maar komen nu reeds donker en dood:
'k Beklaag mij niet.
Vlam zal ik worden, diep bij u zijn,
Zwaard in uw hand,
Struische wind die de vaandels beweegt,
Vonk in den Brand!
Ruth Westermann
