Op Dürers prent herkennen wij u diep,

U, wien de Heer tot onzen Leider riep.

 

Eenzaam, den ridder in 't harnas gelijk,

Vingt g' uwen tocht aan in het verre Rijk.

 

De weg was steil en scherp en overal

Loerden daar haat en leugen op uw val,

 

Trachtten u weg te lokken van het Doel.

Doch in uw ziel bleef alles klaar en koel,

 

Gij waart de Wetende als in 't Begin:

Geen schijn, geen drogbeeld spon uw Wezen in.

 

Uw blik, nog nimmer door het kwaad ontwricht,

Hield gij hecht naar den Graalburcht heen gericht.

 

Eerst toen Gods hand u de Overwinning bood

Verlieten u de Duivel en de Dood.