[p. 109]
Toen gij nog speeldet...
Toen gij nog speeldet waren wij soldaten
En volgden hem, die steil het Vaandel draagt.
Toen gij nog droomdet, leefden wij in daden
En wisten ons door 't goddelijke aangeraakt.
Nu zijt ge ontwaakt en in verward verbazen
Ontdekt gij roem aan ons en eeuwigheid,
Maar gij vergeet wat wij verloren gaven:
Den wondertuin van onzen kindertijd...
Baldur von Schirach