23^a
29 Januari 1907
Gonne van Uildriks aan Marcellus Emants169

W M E.

U wilt zeker wel zoo goed zijn, inliggenden brief na lezing aan uwe vrouw te overhandigen. U ziet daaruit, dat Mevrouw mij onverwacht is komen bezoeken met de welwillende170 bedoeling mij ook nader te leeren kennen, daar zij uit mijne brieven meende te mogen opmaken dat ik ook voor haar eene vriendin zou kunnen zijn... Al zijn wij, daar zij mijn medelijden wist op te wekken171 als goede vrienden gescheiden, ik wil liefst al wat met haar bezoek samenhangt vergeten, ook onze briefwisseling die de vroegere bekoring verloren heeft. - Ik behoef u niet te zeggen, hoe volkomen natuurlijk ik het vind, dat u mijn brieven aan uwe vrouw liet lezen; ik had zelfs wel vermoed dat dit het geval kon zijn; maar ik wist dat alles niet zeker. Nu ik het weet, en uwe vrouw heb ontmoet, is het mij niet meer mogelijk, u op den vroegeren vertrouwelijken toon te schrijven, en daarom is het beter dat wij afscheid nemen. Ik dank u voor de welwillendheid waarmede u mij nu al ruim twee jaar lang hebt aangehoord. Het is eerst wel een groot gemis; maar het zal wel gewennen. Waartoe wordt men anders oud, dan om verdriet te leeren verbijten? Met de beste wenschen voor uw geluk

G. Loman172