De psychologische roman Mensonges van Paul Bourget was juist dat jaar verschenen. - De schrijver van Doortje Vlas, Bram van Dam, was W.C. Tengeler, die zelf ook als uitgever van het dit jaar - 1887 - verschenen boek optrad. - Met betrekking tot het bijwonen door de aristocraten van een voordracht op 19 december 1887 door de Amsterdamse volksschrijver Justus van Maurik, opent E.'s opmerking de mogelijkheid tot verscheidene interpretaties, zonder te verduidelijken wat hij beoogt. Haje merkt hierbij op dat de lezingen van O.K.K. maar zelden de gunst der aristocraten genoten.

23 Dec. 1887
Amice,
Het Kerstnummer van de Portefeuille heb ik nog juist in handen gekregen. Natuurlijk las ik, in deze drukke dagen, alleen jou opstel aan mij gewijd. De schets is goed geschreven en de kleine anecdotieke levensbijzonderheden zullen waarschijnlijk meer belangstelling opwekken dan uitweidingen over mijne geschriften. Je manier van behandelen is niet Hollandsch en trekt daardoor de aandacht. Wie eenmaal de eerste regels heeft ingekeken, leest ook door ten einde toe. Dit bewijst, dunkt mij, genoeg voor den inhoud.
Door eene vergelijking met Bourget kan ik mij slechts gevleid voelen, daargelaten, dat ik in Bourget plastiek mis. Men zegt, dat hij dit wel toont in zijn Mensonges; maar dat boek las ik nog niet.
Lees Doortje Vlas; het boek is wel der moeite waardig. Wie is echter Bram van Dam?
Baron v Goltstein, Du Tour en D'Ablaing van Giessenburg woonden met andere aristocraten de lezing van v Maurik bij. Dat teekent.
Vergeef mijn haastig gekrabbel. Ik wilde niet wachten tot Davos. Dank voor de moeite aan mijn biographie besteed. Geloof mij steeds - met vele groeten aan Anna (voor wie ik over eenige maanden eens mijn portret zal laten maken)
tt
Marcellus Emants