[p. 24]
Hero's Epitaphe
(Shakespeare)
Gerechtigheid, vergeef de dwazen
die - van het snelle woord misleid -
verguisden wat hier dient beschreid:
haar schaduwlooze maagdlijkheid.
Vergeef, wanneer het blinde razen,
Dood zelf, dien laster heeft gespaard
vóór dit zoet lichaam, opgebaard,
van alle onheil werd bedaard.
In uwen glimlach zij genazen,
o Nachtgodin, - laat hen begaan,
de rouwklok om dees Schoonheid slaan
die nimmer, nimmer kan vergaan
in pace.
