272Walter Savage Landor (Warwick 30.I.1775 - Florence 17.IX.1864) studeerde in Oxford waar hij wegens revolutionair gedrag weggestuurd werd. Van 1815 tot 1835 woonde hij op verschillende plaatsen in Italië, het laatst in Florence. In 1838 was hij weer in Engeland maar in 1858 vertrok hij opnieuw naar Florence waar hij tot zijn dood woonde. Het merkwaardige van zijn werk is een rebels-romantisch karakter in een klassieke beheersing. Aanvankelijk schreef hij voornamelijk Latijnse lyriek.

273Het meest gewaardeerd werd Landor wegens zijn Imaginary Conversations (1824-1829). Daarin onderhouden personen uit de Oudheid zich met mythologische figuren. Landors gedachten over politiek, literatuur, religie en menselijk leven kregen op deze manier vorm. Hij publiceerde ook drama's die zich echter niet voor opvoering leenden.
Het tientallig stelsel was ook in Van Eycks jonge jaren (nog) niet geaccepteerd in Brittannië: 3,5 sh. moet daarom gelezen worden als 3 sh. 6 d.
Van de internationaal bekende uitgevers lijkt Frowde verdwenen; Routledge is nog steeds actief.

274Blätter für die Kunst werd van 1892 tot 1919 uitgegeven door Carl August Klein. Zij verschenen niet regelmatig; in die jaren zijn 12 ‘Folge’ gepubliceerd. Stefan George had het tijschrift gesticht. Bevriende tijdgenoten droegen hun artikelen bij tot en met de ‘siebente Folge’ (1904). Daarna bleek een aantal jongere kunstenaars zich rondom George geschaard te hebben die als de ‘school’ van hun vereerde ‘meester’ werden beschouwd. Deze bepaalde van dan af nog duidelijker het ‘gezicht’ van de Blätter. De door hem bewonderde Maximin was overleden en scheen een bijna goddelijke verering te krijgen. George hield hem als een model voor aan de nieuwe generatie. Dit alles had een sterk elitair karakter. De formuleringen van de dichter in Der Stern des Bundes interpreteerden de volgelingen als teksten van een nieuw ‘geloof’. Dezelfde ‘siebente Folge’ bevatte een ‘Dichtertafel’ met portretten die Van Eyck graag wilde bezitten. Een citaat uit Franz Martini"s Deutsche Literaturgeschichte (Stuttgart 1961): ‘Die in wenigen Jahrgängen seit 1891 erscheinenden Blätter für die Kunst wurden das literarische Dokument dieses neuen und exklusiven Kulturbewusstseins.’ (p. 481).

275Fortunat was een gedicht in vier zangen van Friedrich Gundolf. Het werd eerst gepubliceerd in Blätter für die Kunst van 1903 in een oplage van 200 exx. Oorspronkelijk was het hierin verwerkte verhaal een volksboek uit 1508 waarvan de wortels in het Oosten liggen. Zie nr. 91; noot 283.

276Maximin (1888-1904) die slechts korte tijd een vereerde vriend van George is geweest, was door zijn schoonheid en begaafdheid - en misschien ook door zijn vroege dood - van wezenlijke betekenis voor de dichter. Wat Beatrice voor Dante was, zo ongeveer moet Maximin voor Stefan George geweest zijn. Gundolfs gedicht stond in het Gedenkbuch dat in 1906 gepubliceerd werd.

277Zie nr. 89; noot 269.