[p. 253]
[Wie niet wacht op het onverhoopte]
Wie niet wacht op het onverhoopte,
die houdt het nooit zo lang vol
tot hij uitroept: genoeg.
Elk eiland bewaart
het beste boek: zichzelf.
Het paard trapte niet:
een hoefsmid stierf.
Van Sapfo ben ik gaan houden
sinds de vernietiging
haar teksten heeft ingekort.
