Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,

het water spiegelt ze nooit rimpelloos,

het gladde blad niet en niet bladerloos,

het is een dak waarover zij zich spreiden,

 

waarop een eend in landschap weggezakt,

met een gevluchte in de grond bevriend,

laag water zoekt en boven water tracht

een nieuwe eend te vinden die haar dient.