Dichtwerken


auteur: P.A. de Genestet


bron: P.A. de Genestet, Dichtwerken (ed. C.P. Tiele). Gebroeders Kraay, Amsterdam 1869  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 39]

Opvoeding.

 
Ik heb een leelijk trekje
 
Ontdekt in 't kleine hart
 
Van ons aanvallig bekje -
 
Dat baart mij groote smart.
 
 
 
Ik heb tot God gebeden
 
Dat Hij mij raden wou,
 
Hoe 'k best dat hartje kneden,
 
Dat plantje sturen zou?
 
 
 
Met bidden of bevelen,
 
Met rede of krachtbetoon?
 
Met strijden of met streelen
 
Met vrees of hoop op loon?
[p. 40]
 
Met plooien, pleistren, schikken?
 
Met onweêrstaanbren dwang?
 
Met groote, booze blikken
 
Of teedren liefdedrang?
 
 
 
Met ééne les voor 't leven,
 
Een harde les, misschien?
 
Met op de vingers geven
 
Of door de vingren zien?
 
 
 
Met vaderlijke tranen
 
Aandoenelijk en week?
 
Met kort en zacht vermanen?
 
Of mooglijk - met een preek?
 
 
 
Met leeren en betoogen?
 
Met zeekre dogmatiek?
 
Ik vreesde, o kinderoogen,
 
Uw oolijke repliek?
 
 
 
Zoo stond ik te overleggen
 
Hoe ik mijn trouwloos wicht
 
Het juiste woord moest zeggen
 
En brengen tot haar plicht.
 
 
 
Zoo stond ik half verlegen,
 
Met teedre zielepijn,
 
Te wikken en te wegen,
 
Wat hier de weg zou zijn?
[p. 41]
 
Ik heb wel alle dagen,
 
Gelijk mijn plicht mij riep,
 
Dat hartje gaê geslagen, -
 
Maar 't kinderhart is diep!
 
 
 
Vast zou ik minder schromen,
 
Had ik, als andren doen,
 
Een stelsel aangenomen
 
Om kindren op te voên.
 
 
 
Doch mooglijk zou 't niet passen,
 
Schoon anders overal,
 
(Een ding kan ons verrassen!)
 
Juist hier in dit geval.
 
 
 
Dus vraagde ik God een lesje -
 
Daar kwam zij aangetreên,
 
't Hooghartig zondaresje,
 
Gebogen, week en kleen;
 
 
 
Van-zelf, met wankle schreden,
 
Met schaamte in blos en blik,
 
Gants droevig ontevreden
 
Op eigen leelijk Ik.
 
 
 
Daar kwam zij aangetreden
 
En kuste mij zoo teer,
 
En heeft haar schuld beleden -
 
Raad, wat ik hieruit leer?
[p. 42]
 
't Geval was mij een teeken,
 
Een teeken trouw en goed:
 
‘Wacht - bidt! God zelf wil spreken
 
Temet in 't jong gemoed:
 
 
 
‘En weet, wat rede of roede
 
Ooit vaardig breng' terecht -
 
Méést werkt de kracht ten Goede
 
Door Hem in 't hart gelegd.
 
 
 
‘Wat zwakheid moog bederven,
 
Uw wijsheid doet veel meer
 
Vaak 't wonderbloempje sterven,
 
Dáár kiemend tot Zijn eer!’