Dichtwerken


auteur: P.A. de Genestet


bron: P.A. de Genestet, Dichtwerken (ed. C.P. Tiele). Gebroeders Kraay, Amsterdam 1869  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 115]

Op de Bergen.

I.

 
Hoog van de Alpen, bij de stralen
 
Van den morgen, zag ik neer
 
Op het lustoord in de dalen,
 
Tusschen Thuns en Brienz' meer;
 
 
 
't Lustoord met zijn rij paleizen,
 
Waar der bergen hoogen gast,
 
Moe van 't onvermoeide reizen,
 
Pracht en weelde zoet verrast;
 
 
 
Waar het goud van 't rijke Noorden,
 
Dat een armen Zwitser boeit,
 
Meer dan Lémans heilge boorden,
 
Als een snelle bergstroom vloeit;
[p. 116]
 
Waar ge in schaûw der geurge blaêren
 
Van het noteboomenwoud,
 
Britsche schoonen na kunt staren,
 
Als de Jungfrau, blank en - koud.
 
 
 
Ook baronnen en vorstinnen,
 
Als de Grimsel, bar en hoog;
 
Ook zeer gnädige gravinnen,
 
Met een Sehnsuchts-meer in 't oog....
 
 
 
Doch, hoe lag 't nu daar beneden
 
Kleen en nietig aan mijn voet,
 
't Nest vol schittrende ijdelheden!
 
In den morgenzonnegloed.
 
 
 
Nietig - of ze louter dwergen,
 
Lilliputters hield bevat;
 
Ja, het scheen wel van de bergen
 
Zóó als waar die kleene stad,
 
 
 
Die de grootheid aller landen
 
Zich ten zomerlustoord koos -
 
Opgezet door kinderhanden
 
Uit een Neurenburger doos

II.

 
Op de bergen van het Lijden,
 
- Steile weg naar 't heilig Land -
[p. 117]
 
Op de bergen van het Lijden
 
Voerde mij der Liefde hand.
 
 
 
Van hun toppen - 't scheen wel nader
 
Bij der starren heilge sfeer
 
En de woning van den Vader -
 
Op de wereld zag ik neer;
 
 
 
Op al de eerzucht, op de dingen,
 
Op de menschen van den dag -
 
Grootheên, die elkaêr verdringen -
 
Wie er wat beduiden mag!
 
 
 
Ruiterij van filozofen
 
Met een theologenheir
 
Streden samen: van daarboven
 
Scheen 't een stofwolk en niets meer.
 
 
 
Al hun glorie, al hun weelde
 
Werd zoo nietig en zoo kleen,
 
Wat mij griefde, wat mij streelde
 
IJdelheid der ijdelheên!
 
 
 
En ik dacht weer aan dien morgen,
 
Aan dien morgen van weleer,
 
Toen ik lachend, zonder zorgen,
 
Blikte hoog van de Alpen neer.