|
|
|
| |
| | | |
Alfabetische rangschikking van de beginregels
| Al die grijze dagen |
110 |
| Aldoor dat metalen ruischen... |
123 |
| Avond. De heuvels vallen vaal |
103 |
| 's Avonds in 't donker doet ze... |
68 |
| |
|
| Beweging is vóór me ongewis |
27 |
| Blinkend licht splinterde fijn |
105 |
| |
|
| Daar ligt dat water, dat... |
107 |
| Dat kouwe vleesch van een ander |
117 |
| De boomen golven op de heuvelen |
120 |
| De boomen waren stil |
23 |
| De golven en hun òver voorovervallen |
125 |
| De gonsregen, regen |
121 |
| De grijze lucht als een satijnen waaier |
102 |
| De heide is maar stil |
24 |
| De lamp schijnt, de kamer is open |
122 |
| De lente - ik sta midden in haar |
118 |
| De lente komt van ver, ik hoor... |
47 |
| De lucht was fijn. Avond |
104 |
| De lucht was geele als gele chrysanthemen |
65 |
| De stille weg |
19 |
| De straalpralende dag |
74 |
| De zee buiten grijs, zilverig... |
124 |
| De zon. De wereld is goud en geel |
18 |
| Dit zijn de bleeke, bleeklichte weken |
51 |
| |
|
| Een kind dat altijd verlangt |
26 |
| Een roode roos is in mijn hand |
77 |
| En ik bij de stille zeeën |
64 |
| Ergens moeten toch zijn de lichte... |
80 |
| Er was toen sneeuw op 't mos |
114 |
| Er was veel goud eikegeel |
113 |
| |
|
| Gebenedijde |
112 |
| | | |
| Gij staat zoo heel, heel stil |
35 |
| Gij zijt een bloem, een lichte... |
66 |
| Gij zijt een schemerwitte leliemeid |
13 |
| Gij zijt een stille witte blinkesneeuw |
12 |
| Gij zijt het opene, het witte... |
14 |
| |
|
| Haar oogen tintelkelken |
55 |
| 'k Heb mijn oor tegen zooveel stemklokken... |
101 |
| Hè ik wou jij was de lucht |
50 |
| Het gouden zongezwier |
75 |
| Het is weebleekerig grijs |
25 |
| Het regende in de stad |
59 |
| Het strand was stil en bleek |
49 |
| Het was dien avond zoo stil |
100 |
| Het was in den zwarten nacht |
58 |
| |
|
| Ik ben alleen in het lamplicht |
30 |
| Ik had zoo lang rondgeloopen |
82 |
| Ik lag te slapen op mijn bed |
87 |
| Ik liep 's avonds door mijne stad |
90 |
| Ik proefde de lauwe luchten |
44 |
| Ik was toen een arme jongen |
52 |
| Ik wilde ik kon u iets geven |
84 |
| Ik zat eens heel alleen te denken |
72 |
| Ik zat eens heel alleen te spelen |
33 |
| Ik zat toen heel stil te werken |
8 |
| In den heeten nacht een heet zwart... |
111 |
| In de stilte van de stad |
67 |
| In de verte zag ik blanke wateren |
81 |
| In de zwarte nacht is een mensch... |
20 |
| In een grijs huis en in een kamerlicht |
98 |
| 't Is alles weenen, de storm, het huis |
76 |
| 't Is zwart en donker |
57 |
| |
|
| Laat ik nu denken hoe dat alles was |
96 |
| Leven, zoele omsomberde... |
126 |
| |
|
| Mijn grijze tintelreine |
108 |
| Mijn handen zijn zoo heet |
79 |
| | | |
| Mijn liefste was dood |
37 |
| |
|
| 's Nachts dan is 't leven haar zoo... |
70 |
| Nu schijnt de zon op straat |
115 |
| |
|
| O als de zon schijnt |
9 |
| O koele zwarte ademen van den nacht |
15 |
| Onz' hoofden weenen en zijn genegen |
69 |
| |
|
| Samen te loopen tusschen breede zeeën |
92 |
| Schaduwen wand'len in haar oogezalen |
36 |
| Stil grijs lichtrood leeft ze |
109 |
| Stil zit ze, kijkt voor zich |
56 |
| |
|
| Toen bliezen de poortwachters... |
71 |
| Toen de tijden bladstil waren... |
7 |
| Toen zag ik je |
31 |
| Twee lampen schijnen |
116 |
| |
|
| Voel je den nacht |
45 |
| |
|
| Wij zilvren wezens, nevellichten... |
11 |
| |
|
| Zacht kwam ze als jonge sneeuw |
60 |
| Zachtlichte lentenen |
95 |
| Ze zat daar rechtop en keek |
86 |
| Zie je ik hou van je |
99 |
|
|
|