[p. 18]
23. J. Greshoff aan A.A.M. Stols, 14 augustus 19231
[Arnhem] 14.8.23
Beste Alexander,
Er zijn veranderingen gekomen! Nini2 is plotseling, met Huib,3 naar Arnhem gekomen om gezondheidsredenen. Zoodat wij nu, helaas, niet naar Tr.[ajectum] ad M.[osam] gaan. Wij zullen er nu niet komen voor het congres.4
Je begrijpt zeker wel dat ingeval van conflict met ‘N.’ jij van onze steun, solidariteit etc etc etc. volkomen verzekerd kunt zijn.5
Schrijf a.u.b. spoedig en nauwkeurig antwoord op mijn brief, want de zaak van het tijdschrift ligt mij zeer na aan het [:har]te.
Met mijne hartelijke groeten aan Mevr. de Wed Bols,
geheel je getrouwe
Jan
1Geschreven op briefkaart van Palladium.
2Nini Brunt.
3Huib van Krimpen.
4Mogelijk
woonde Greshoff op 9 september te Antwerpen het Tweede Kongres van de Vlaamse Vereeniging van
Bibliothecarissen en Bibliotheekbeambten bij, en deed hij op de heen- of terugtocht Maastricht aan.
5Volgens C. van Dijk bekoelde de vriendschap tussen Charles Nypels en Stols toen de
laatste bevriend raakte met Jan van Krimpen en Greshoff, op wie Nypels gebeten zou zijn. (Zie
C. van Dijk, Alexander A.M. Stols over zichzelf, in Boeken
verzamelen. Opstellen aangeboden aan mr. J.R. de Groot [...], Leiden 1983, p. 120.)
Voor wat Greshoff betreft, blijkt uit bewaard gebleven brieven van Nypels aan hem duidelijk dat hiervan niet of nauwelijks sprake is. Op 23 januari 1924 schreef Nypels b.v.: ‘Gaarne had ik u reeds geantwoord op uw vriendelijke brief, zoo midden in de Mstrchse “crisis” dankbaar ontvangen.’ (Nederlands Letterkundig Museum, collectie-Greshoff). En in een drietal gedeeltelijk ongedateerde minuten uit de eerste helft van 1924 schreef Nypels onder meer: ‘Rondom de onaangename kwestie valt gelukkig weinig meer te melden: het onvermijdelijke misverstand zal ook hier wel een geen geringe rol spelen. Er is dan allereerst een voortdurend on-collegiaal èn on-amicaal doen en laten van Sander [...]. Details hierover doen niet ter zake [...]. Door allerlei begrijpelijks, heb ik gemeend dat Sanders steeds hechter samengaan met jou een verder gepast afzijdig houden mijnerzijds niet ongewenscht maakte.’ Uit deze minuten blijkt bovendien dat daarnaast mogelijk Greshoffs gemankeerde plan een bloemlezing uit de verzen van Simon van Beaumont bij Nypels uit te geven een rol speelde, en ten slotte dat Nypels zich bij de herleving van De Witte Mier buitengesloten voelde. (Nypels-archief, De Bilt, doos v.)
Voor wat Greshoff betreft, blijkt uit bewaard gebleven brieven van Nypels aan hem duidelijk dat hiervan niet of nauwelijks sprake is. Op 23 januari 1924 schreef Nypels b.v.: ‘Gaarne had ik u reeds geantwoord op uw vriendelijke brief, zoo midden in de Mstrchse “crisis” dankbaar ontvangen.’ (Nederlands Letterkundig Museum, collectie-Greshoff). En in een drietal gedeeltelijk ongedateerde minuten uit de eerste helft van 1924 schreef Nypels onder meer: ‘Rondom de onaangename kwestie valt gelukkig weinig meer te melden: het onvermijdelijke misverstand zal ook hier wel een geen geringe rol spelen. Er is dan allereerst een voortdurend on-collegiaal èn on-amicaal doen en laten van Sander [...]. Details hierover doen niet ter zake [...]. Door allerlei begrijpelijks, heb ik gemeend dat Sanders steeds hechter samengaan met jou een verder gepast afzijdig houden mijnerzijds niet ongewenscht maakte.’ Uit deze minuten blijkt bovendien dat daarnaast mogelijk Greshoffs gemankeerde plan een bloemlezing uit de verzen van Simon van Beaumont bij Nypels uit te geven een rol speelde, en ten slotte dat Nypels zich bij de herleving van De Witte Mier buitengesloten voelde. (Nypels-archief, De Bilt, doos v.)
