*Wat Lemmen schorten magh, dat hij soo komt gheloopen?

*Hij vreest, nae dat ick gis, dat men sijn Neus sal stroopen,

*Jae, vlucht of Mantje-peck hem op de hielen sat.

Soo sijn de mijlen kort, ick loop mij moe en mat,

Mits dat ick ben in pijn, in achterdocht en vreese,

Hoe dat het met de Neus van mijnen Soon magh wesen?

Maer Man, wat isser gaens, hetgheen u soo doet spoen?

Segh, is mijn Sones Neus noch al in goeden doen?

Jae, trouwen, waerom niet? Wie zal hem derven deeren?

Ick schick voor d'eerste keer met hem te gaen braveeren.

Hoe hebt ghij't, seght mij eens, met Meester Jan ghemaeckt?

Wij hebben schier malkaer bijnae aen 't lijf gheraeckt,

Doch 'k sal, laet mij maer doen, wel anders dit aenlegghen.

Dat hij 't niet weten sal.

Hij rekende den tijdt, en nae dat hij bevon,

Soo dacht hem dat mijn Soon soo oudt niet wesen kon.

Neen, sprack hij, 't is niet soo, ten kan u Soon niet wesen,

Ten waer sijn Neus gheweest, mijn hert begon te vreesen.

Doch wat hij seyd' of niet ick maeckten dit besluyt,

Dat sijnen Neus in al's ghelijckten mijnen Snuyt.

Wel kinders, wat gheraes? Wat moet een mensch al hooren?

Hoort Vrouw, of hij mij quam weer flus daer mé te stooren,

Seght mij sijn ouderdom, soo weet ick recht bescheyt,

Want 't is een groote Jongh, hier onder ons gheseyt.

Wel, Man, hij is elf jaer.

Die rekeningh sult ghij mij nimmer effen klaeren,

Ten kan alsoo niet zijn, hoe magh hij sijn soo oudt?

Jae, 'k reken van den dagh dat wij sijn saem ghetrouwt.

Van dat wij sijn ghetrouwt? dat sijn seer vremde saecken.

'k En kan met mijn verstant daer niet wel aen geraecken.

Van dat wij zijn ghetrouwt, en bij mij noyt ghesien?

Neen, 't gaet hier mede niet als 't doet met ander liên.

Hoort toe, ick sal dit werk u gaen te recht beduyden.

Sijn Neus is wonderlijck, noyt vond men sulcken luyden,

En mits hij in gheboort is langhe blijven staen,

Soo is het oock met hem seer wonderlijck vergaen.

Want om van sulcken Neus gheheel te zijn ontslagen

Heb ick soo langhen tijdt dat soontje moeten draghen,

Soo, en ghelijck mij dit mijn Vroedwijf heeft geseyt.

't Is wel, daer heb ick nu volkome recht bescheyt.

Maer Wijf, 'k heb tot u last noch ander vremde maeren.

Sijn wij elf jaer ghetrouwt? Hoe sult gij dit nu klaeren?

Jae, jae, elf jaer ghetrouwt, dit sal ick maken waer,

En u op staende voet bewijsen, lieve Vaer.

Wel rekent dit een reys, maer wilt mij niet bedrieghen,

Ofwel mijn Cijferkonst die sal u heeten lieghen.

Hebt ghij vóór u vertreck mij niet ghehadt drij jaer?

Jae Moer, dat weet ick wel, dat is voor seker waer.

En was het doen ter tijdt ook niet drij jaer gheleden,

Dat ick dan ben met u in Echten Staet ghetreden?

Brengt dit niet uyt ses jaer? dit alles wel onthouwt,

En waeren wij alsdoen niet saem drij jaer ghetrouwt?

Is dat niet neghe jaer? Nu stelt noch daer beneven

Twee jaeren, die ghij hebt u uyt de stadt begheven,

Is dat niet juyst elf jaer?

Ick cijfer dit eens nae, op mijne handt-practijk:

Een en twee is drij, en drijmael drij is neghen,

En dan noch twee daerbij is recht en al ter deghen.

Dats net. Wel Man, ick wouw dat ick het oock soo kost.

Jae, dat gheloof ick wel, 't heeft mij goet gheldt ghekost,

En daerom soeck ick oock mijn Soon geleert te maecken,

Soo in de Cijferkonst, Musieck als ander saecken,

Want 't komt hun, die wat leert, seer wel altijt te pas.

Ick wist niet dat mijn Baes soo wel ghelettert was.

't Is tijdt, ick gaen nae huys, ghij houdt mij hier maer kallen,

'k Moet sien, of mijn Soons Neus niet is in 't vier ghevallen.

Loopt, slecht hoofdt, u ghebreckt niet als een Sotte-kap.

Welaen, ick wil oock gaen en staecken mijn gheklap,

Want 'k moet het alles soo met Lemmen sien te stellen,

Dat hij mijn slim bedrijf niet komt omver' te vellen.