Aan de nagedachtenis van O. Selz.

[Woord vooraf]

Bij het verschijnen van dit proefschrift is het mij een behoefte allen te bedanken, die mij door hun wetenschappelijke leiding of practische medewerking hebben terzijde gestaan.

 

In de eerste plaats gaat mijn dank uit naar mijn hooggeachten leermeester en promotor, prof. dr G. Révész, wiens wenken en soms onbarmhartige, want altijd de zwakke punten treffende critieken voor mij van de grootst mogelijke beteekenis zijn geweest. Zijn critische instelling en zijn onvermoeibare streven naar verscherping van formuleeringen en in het algemeen naar verbetering van den vorm zoowel van eigen werk als van het werk zijner leerlingen zullen mij altijd bijblijven als een inspireerend voorbeeld van waarlijk wetenschappelijke gezindheid.

 

In de tweede plaats gaan mijn gedachten uit naar wijlen prof. dr. O. Selz, aan wiens nagedachtenis deze studie is opgedragen. Door het persoonlijk contact, dat ik vóór zijn noodlottige deportatie naar Duitschland met hem mocht hebben, heb ik zijn op zichzelf moeilijk toegankelijke werken steeds beter kunnen begrijpen en de groote draagwijdte van zijn theorie leeren zien.

 

Voor mijn algemeen wetenschappelijke vorming ben ik verder veel dank verschuldigd aan de Universiteits-docenten in de exacte vakken, in het bijzonder aan prof. G. Mannoury en prof. dr. J. Clay. Ook hier is naar mijn gevoelen vooral het contact buiten de colleges, bij lezingen over meer algemeen-wetenschappelijke of philosophische onderwerpen, en soms in persoonlijke gesprekken, voor mij leerzaam en vruchtbaar geweest.

 

Tenslotte wil ik mijn welgemeenden dank betuigen aan de vele schakers - ook onder hen zijn er helaas enkele als slachtoffer van de Duitsche terreur gevallen - die als proefpersonen en als raadgevers in speciale kwesties hun medewerking aan deze experimenteele studie hebben verleend. Vooral de Nederlandsche meesters dr M. Euwe, H. Kmoch en N. Cortlever hebben mij met raad en daad terzijde gestaan, waarvoor ik hun oprecht dankbaar ben.