[p. *8r]origineel
Aen den Eer-vveerdighen
Hooch gheleerden,
Ende
vvijt-beruchten
P. Hermannvs Hvgo
Priester der Societeyt
Iesv.
Sonnet.
DE vruchten naer ghewensch bekleven op het veldt
Ten oorboir / en gherief van 's menschen onder-hauwen /
Die wierden naer't ghebruyck der steden / en landauwen /
Danckbaerich alder-eerst de Goden voor-ghestelt.
Den eenen die sijn graen ter aerden há ghevelt /
Brocht Ceres eenen krans van aeren en van hauwen.
Den anderen met most quam Bacchus hooft bedauwen /
En cieren met een ranck voor alle sijn vergheldt.
En ick naer't voor bewijs van aldus-daene menschen
Hermanne brengh' best u oock dees Goddelijcke VVenschen /
Als vrucht van uwe vrucht in Vlaenderen gheteelt.
Dus Phoebe deser eeuw' aenveerdt dees offerande /
'T sal u een eere zijn hoe dat alhier te lande
Daer van noch menich mensch sal worden mé ghedeelt.
