+Epistelen oft zendbrieven
[p. 61]
En soo de Griecken, met andre (naer mijn onthauwen)3
Heur ooren opstaken, (alzoomen magh anschauwen)4
5
Op heur vrome en constighe vrauwen autentijcke,5
Alzoo achten wi vlaemsche, ons vereerbaert en rijcke6
Met, oft deur u, die verre alle andre passeert7
Niet alleen' in gauen uutwendigh oft publijcke:8
Maer in tguent, dat aldermeest moet sijn gh'estimeert9
10
Dats wijsheit en gheleertheit, die in u soo floreert10
Dat ghi (inde plaetse dat ander dochters ghemeene11
Met haer toyen oft pareren, sijn gh'occupeert)12
V altijt besigh maect, in tstuderen alleene.13
Dits u solaes ende recreatie reene:14
15
Dits v moymaken, vercieringhe ende blanket.15
Wel slachtende de Musae (zijt ghi anders gheene)16
Emmers noyt yemant dan ghi en gheleeck haer bet.
Want dat eenderley is, u nature ende opzet,18
Heeft mi eenen droom vertooght ende gh'openbaert:19
Op Parnassus bergh, ande fonteinen vermaert
Castalia en Hippocrena oft daer ontrent,aant.
Al waer ghi soo tooghdet uwen constighen aert
25
Int spelen en singhen, met d'andre diligent:25
Soo dat Minerua openbaerlic heeft bekent26
(Rekent hoe wel ghi moett staen in heur gratie)27
Dat ghy waerdigh waert, deur u gauen excellent,
Toeghevought te sine heurlier congregatie29
30
Als de thienste Musa, dits mijn protestatie.30
Maer al schijnt dit uut Poëetsche fabels te rysen'.31
Alderwarachtighst, is sijn significatie.
[p. 62]
Want bouen datmen u van eloquenti' moet prysen33
Int latijn, het welc ghi, (ic en weet deur wat ghysen)34
35
In twee iaren hebt gheleert, so sidi gheresen
Noch inden hooghsten graet, vanden hemelschen wysen35-36
V seere besigh makende, in Gods woord te lesen',
Niet uut curieusheit, oft om tsine ghepresen:38
Maer uut rechte affectie, tot God en sijn leere:39
40
Navolghende het goet exemple in alle desen40
Van vele ander diuersche maeghden in den Heere41
Als Marcella en Paula, u ghelijcformigh zeere.aant.
Ooc en wildy uwen talent niet employieren43
Alleene t'uwen behouue, maer ooc ten vermeere,44
45
Van uwen euen naesten in alder manieren.
T'oorconden van desen: magh ic wel allegieren46
Vwe translatien niet uut fabuleuse gesten,47
Maer uut zulcke autheurs die de kercke vercieren48
+Daer van een is, den gheleerdsten van ons ghewesten
(Daer goede clercken heur an vervreesen te commen)51
Ghy ouerstelt in duutsch, voor die niet, of ten besten52
Latijn en connen, siet alzulcke sijn u waerommen.53
Op dat u blomme zou voortbringhen ander blommen:
55
Op dat ghi u licht zoudt laten lichten en sien
Voor de meynschen die u dies sullen zaligh nommen
Maer op dat dit te meer soude moghen gheschien,
Si zals wel vele copiëren in curten tye.61
Dit ben ic u biddende in dees mijn Poësye:
[p. 63]
Magh mijn bede u toch wesen eenighsins became,63
Waermede ic my ghewilligh vertooghe en belye,64
65
Om te verbreeden uwen lof, en schoonen name.65
Anders ic mi van mijnder vermetentheit schame,66
Dat ic mijn Musa (die seer verdient veracht)67
Maer ic hope ghy de goedertieren moeder slacht69
70
Die skints ghewilligheit aensiet, en niet sijn macht,70
En dat ghy alsoo sult mijn ionst' in danck' ontfaen71
Al oft beter en wel van my ware ghedaen.72
LVIIaant. An een schoon dochter van Audenaerde, de welcke begheerde vanden Autheur ghecontrefaict te zyne.
1
+Ghelijck de zonne claerder blijnckt dan alle lichten
Alzoo zidi in schoonhede te bouen gaende
Alle wtnemende vrauwelicke ghezichten.3
Dus waer' ic Paris ghemaect, ghi zoudt zijn ontfaendeaant.
5
Den Appel, als d'alder schoonste in mijn herte staende:
Minen voys gheu'ick u, ô nieu Venus verheuen.6
Om u te prysen, my u amoureusheit vermaende7
Ist dat anders uwen lof magh zijn beschreuen:8
Maer hoe zoud' ic u verdiende eere connen gheuen?
10
Ende u schoonheit met mijnder pennen figureren?10
Als u gratien (emmers die ick heb' beseuen)11
Elc om te schoonst voort doen, en bragghéren?12
Ogh wie zoud' hem in u schoon aenschijn contempleren13
Zonder zeer ghetemteert te zine om u t'omuamen14
15
Op minnaersche ghise? want ick moet confesseren15
[p. 64]
Veel meer dan amoureux, machmen u wesen namen.16
V oogskins in claerheit de schoon sterren beschamen:
De caecskins en tmondekin (twelc tot cussen verwect)18
Sijn wel zoo vulmaect, zo de rest' is na tbetamen.19
20
In somma, ghy sijt eenen exemplaer correct20
Om naer te schilderen een vrauwen beeld perfect,20-21
D'welck my dicmaels in droom oft visioen gheschiet
Daer mi dinct (twelc tot noch meerder quellinge strect)23
Dat ick erghens met u int groene, oft in het riet24
25
Bancketere en triumphere zonder verdriet,25
Ende in u armkins ligghe, bedriuende eenpaer26
Menigh amoureus trecxken, ick en zegghe niet27
VVat my meer droomende ghebeurd, dat lat'ic daer.28
30
Om doen amoureusheit waer ick nu bet ghewent30
Dan om meer daer af te schriuen zeggh' ic voorwaer.
Maer nu my ghebeurd is dees quellingh' en torment,32
Als ick noch ben van u verscheeden en absent33
Wat meendy, wel beminde, wat my zou ghebeuren
35
Als ick (om u te contrefaicten excellent)
Vwen persoon zoude hooren ghenaken, en speuren:36
Nochtans en sal ict niet laten, om al het bekeuren:37
Maer doen u beghaerte, die met de mine is eene:38
[p. 65]
Dat ghy dit mijn briefken meught accepteren,4
5
En om dat t'ouerlesen meught verneren,5
Zonder u om sijn fauten te verstooren.6
Ten sy dat ghy hem wilt fauoriseren7
Zo moet ick wel een zeer stuer andwoorde hooren.8
Tusschen hope en duchten leggh' ict u vooren9
10
Daer my de liefde toe bedwonghen heeft:
En ghebruuct ieghens heur niet uwen thooren,11
Naer dien ghy met elcken zachtmoedigh leeft.12
Is zi t'onbeschaemt? dat heur blendheit toegheeft:13
VVant liefde is ghemeen'lic (zoo men fingiert)14
15
Vierigh, kindsch, en blend, ia onghemaniert.15
Dat ick cleyn wormken naer u darf steken?17
V discretie (waer op ick ghebaut ben)18
Zal my excuseren van die ghebreken:
20
Aenmerckende hoe dickmaels datt is ghebleken20
Dat een dochter rijcke oft hooghe van state21
Traude eenen Ionghman, niet waerd by heur gheleken,22
En dat nochtans met God, en t'haerder bate23
Oock met alder eeren: want in dier mate24
25
Men zulc een dochter niet verwiten en can
Dat zi heur vercoopt, welcke zede ich hate,
Ghelijc die tgoed trauwen, en niet den man:27
Maer men moet haer dees eere naerzegghen dan,28
Dat zi uut liefden heur lief trauwende is.29
30
Zulck eenen band eerlick en vast hauwende is.30
[p. 66]
T'is waer ick b'hoor te beghaeren gratie,31
Voor die mijn onwaerde, en u waerdde anziet:32
En dat doe ick ghaerne talder spatie:33
35
Ic hebbe, (dat darf ic wel zegghen) yet
Te weten scienty', hoogh'lic te prysen,36
Daer rijckdom navolght, die eere gheschiet:37
Makende my edel, maghmen bewysen.38
Vande reste (eyst dat daer af questen rysen)
40
Mak' ic u iuge, ô schoonheit alder vrauwen,39-40a
Wiens goed' ooghen (naer alder minnaers ghysen)41
Alle dingh med faueure zullen aenschauwen:42
VVant daer liefde is, is vulmaectheit veel eer,
45
Als ghijt al meucht hebben, wat weinscht ghi meer?
Ghy vreest, dinck ic, het spotten vanden lien ooc46
Naemt ghy my, die zeere wel zoudt gheraken47
Aen een rijc Eelman, tmocht wel gheschien ooc:
Maer maerct eens (bid ic u) voor alle zaken49
Ende ghy, die zijt recht edel van zede,51
Sult u vreesen, heuren cant te ghenaken,52
Lieuer verzekert te zine van in vrede53
Met mi te leuen, (zoo de wyse oynt dede)54
55
Dan om weynigh ghoeds te stane in dangier55
Van een eeuwighe onruste t'hebben mede:
Twelck te schuwen is, als een helsche vier,
En dat zoude u certeyn ghebeuren hier58
[p. 67]
Naemt ghy yemand contrary' uwen zin goed59
60
Die alsoo ghoed behuud, gheen ghewin doed.60
Mijn cause is goed dat derf ick schriuen wel,61
Rest dat God (die alle zaken is machtigh)62
In u, mijn woord, zoo doe becliuen wel:63
Dat ick mocht u grati' wesen deelachtigh.64
65
Ick heb' hem altijt ghebeden stantachtigh65
Dat hy my niet en late in liefden dwalen:
Maer die ick minne eerst met herten voordachtigh
70
Alst dan Gods will' is, en niet t'uwer schade,70
Laett uwen wille tot den zinen dalen:71
Als die hem gheel steld onder sijn ghenade.72
Aldus doende en sal ick gheensins te spade
Mijn hope ghestelt hebben op u deught,74
75
Gheeft mi goede andwoorde want ghijt vermeught.
V dienaer, vriend, ende lief ghetrauvve76
Zal ende vville, ia moet ick blijuen,
D'vvelck my zou brijnghen in allen rauvve78
Mocht ick in mijn beghaerte niet beclijuen.79
[p. 68]
5
Dat zi dusdanighen vreese verre verwinnen:5
Maer een ander tempeest vreese ick ten desen tyden,
Dat is dat ghy zaudt, came ick t'uwent binnen,
Met quade andwoorde my wederstaen en bestryden:8
D'welck my (dacht' ic) zoude bringhen in alle lyden:
10
VVant naer dien my tghepeyns van u grati' te deruen10
Alree' zulcken druck anbringhd an alle syden:11
VVat zoude my ghebeuren, anders dan tbesteruen
Hoord' ic dat ic gheensins en mocht troost verweruen?
+Ghy mocht vraghen, waerom dat ic vreese so seere
15
Quade antwoorde t'hebben? die miin hope is verflauwende15
Dit ghebeurt, als ic mi tot u weerdicheit keere,16
En daerby mijn onwaerdde ben anschauwende.17
Hoe wel ic my met troost ben wat onderhauwende,18
Als ic dincke om v nature goet bouen schreuen,19
20
Die niet en sau ghedooghen (ben ic betrauwende)20
Dat ghi mi quade andwoorde saut senden oft gheuen,
Hebbende mijn goede affectie wel beseuen,22
Met v fauorable ooghen, ô lief uutvercoren.23
Alzoo ben ic hopende en duchtende hier beneuen:24
25
Maer meest meshopende ghelijc de minnaers leuen,25
Die ghemeendelic het quaetste eerst comt te voren.26
Dan vrees' ic ooc te commen' in u presentie27
Wetende dat minen brant zoude meer ontsteken28
Deur u ieghenwoordicheit vul excellentie,
30
Zoo dat mi ghebeuren sou' (dits mijn intentie)30
Dat (zoomen seit) an Tantalus wel is ghebleken,aant.
De welcke den dranck zagh ende bleef in ghebreken:32
Alsoo soudic sien uwen persoon vul gratien:33
[p. 69]
Ende hooren u wijsheit oft bequamelic spreken,34
35
Experimenterende u deucht vul consolatien:35
Ten hende, al u cieraet, bouen estimatien:36
(Want tsijn hemelsche thresooren te reputeren),37
Maer wat souden dit anders siin dan temptatien38
Voor diese beminde, en hem dies moeste abstineren.39
40
Ziet, dit is (ende ooc anders niet) dat mi belet doet
Van bi u te commene, naer mijn eerste opset goet,40-41
Ia al waert dat Neptunus, AEolus met vloetaant.
End' ooc alderley tempeesten daer teghen stonden,
45
Ooc al waert dat wy gheenderley schepen en vonden
My dinct, ic zwomt wel ouer in curten termyne:46
Soo vierigh ben ic dicmaels, deur der liefden wonden,
Inde ghepeinsen van bi v liefste te sine.48
Daer d'lichaem haest siin sal (opdat ic niet en schine
50
Te negligent) can ic mercken vrough oft spade,49-50
Dat ghi dees mijn ionste sult verleenen ten fine,51
Een plaetseken onder het dack van uwer ghenade.
Ic bid' u dan ootmoedigh sonder aflaten53
Dat ghi met een troostelic woord my comt ter baten.54
55
Tis een cleen zake voor u, en die voor my groot is,
Ia daer mijn welvaert an hanght, in alder maten.56
Want also langhe t'herte in swaren anstoot is,57
Van twijffel en verlanghen, ghelijct nu bloot is,58
So langhe ben ic zuchtende, treurigh en claghende,
60
Tblijct wel an mijn anschijn, het welk' als de doot is,
Ende an al mijn wesen. Zoo ben ic draghende61
De leuerye uwer liefden, mi niet mishaghende:62
[p. 70]
+LXaant. Elegia, oft claghenden Zendbrief, Ode - wijs.
1
Hoe sal ic zinghen met bedroufden gheeste?
Hoe soude ic connen ghepoëtiseren2
Als de sinnekens (die sijn het meeste)3
Verstrooyt zijn (elas) ende desoleren?4
5
De beuende hand, en wilt niet consenteren5
Te schryuen, al wil ic mi dies oock moeyen,6
De tranen vallende zonder cesseren,7
Bederuen de lettren, en doense vloeyen.8
Maer wat mi lett, ten magh my niet vernoeyen,9
10
Ende al sijn de sinnen vul turbatie,10
De liefde moet uut mijnder herten bloeyen,11
Al en heeft mijn schryuen nu gheen gratie.12
Maer ic duchte dat mijn lamentatie,13
En zuchtende woorden, zijn voor niet:14
15
Mids datmen an u lief te gheender spatie15
Eenighe ontfermherticheit merckt oft ziet.16
[p. 71]
Och ic en meende (al eist anders gheschiet)
Miin hope niet te vergheefs te stellen,
Op v ghenade: nemaer als een riet19
20
Zidy nu omghekeert, d'welc mi doet quellen.20
Waerom verandert ghy (mocht' ic vertellen)21
V eerste goet propoost? Ic zegghe goet22
Gheen cause en hebt, waerom ghijs niet en doet.24
25
Want wat quaet (d'welcmen behoort en moet
Versmaden) weett ghi toch ö lief? zeght vry:
Niet dan dat de quade tonghen onvroet27
Valschelic versieren, en belieghen my.28
Maer naer u belofte zo en zoudt ghy,29
30
Heur gheen ghehoor oft audienti' gheuen,30
Voor dat ghi iet quaets an my vondt, daerby
Vraghe ic u wat quaet hebdy beseuen?32
Elas! alzulc een cause eyst toegheschreuen,33
Maer tis alleen' om minen cleenen staet:34
35
Want had' ic goeds ghenough om by te leuen35
Zo hiet' ic goet, maer nu hachtmen my quaet.36
Nochtans dat zi verdoolt zijn in dees daet37
En datter is weinigh oft gheen different38
Tusschen onser beeder goet, weet uwen raet:39
40
Maer sijn hoorende doof, en siende blent.40a
[p. 72]
De beste reden diese hebben ten hent
Om my vyant te sine is dit alleene,
Begheerende dat ghi (lief excellent)41-43a
Meer goeds behuuwt, my achtende te cleene.44
45
Is dit oorzake (daer en is anders gheene,)
Om ieghens u woort, mijn viant te wesen?46
De welcke zal moeten vergaen mids desen?
Want gheen medicine, en magh mi ghenesen,
50
Dan u faueur, ionste, grati' oft deucht:50
Al ben ic van u vrienden ter doot verwesen51
Gheeft my het leuen: want ghi sulx vermeught.
Ende verandert (ô bloeyende ieught)53
V bitter woorden, in troost en confoort,54
55
Op dat ghy het bedrouft herte verheught
Ghelijct u goe' natuere toebehoort.
Die noyt en was soo vergramt of ghestoort57
Op u viant, dat ghi hem weynschte leed:
Hoe saut ghi connen dooden met een woort,
60
My u lief en dienaer, altijt bereed?
LXIaant. An M. Dominicus Lampsonius.
1
Zal ic voor Minerua wel dorren spreken van wijsheit?
Ende voor Mercurio willen eloquent sijn?aant.
Zal ic voor Apollo (daer elc te recht' af prijs seit)3
Ghebruucken miin plompheden, die sonder hent siin?4
5
Hoe soud' ic slecht vlamingh, also connen verblent siin,5
Dat ic voor Lampsonio zou poëtiseren?
6
[p. 73]
Voor wien gheen spraken oft talen onbekent siin.
Waermede saud' ic miin vermetentheit deffenderen?8
Hoe soud'ic miin Musa so wel connen pareren9
10
Dat si hem niet en sau verstooren oft vervaren?10
De gheleerde Atheners de welcke eertijts soo waren11-12
Dat si niet en versmaedden het simpel verclaren13
Van Anacharsis, al en was hi niet elegant,aant.
Hierop my betrauwende, nam ic penne in d'hant
Om an u te schriuen, naer mijn simpel verstant17
Als die gherne zoude al zijn vermoghen cleene18
Ghebruycken, t'uwer eeren, deur der liefden bant.19
20
Daerom zend' ic v dit bewerpken alleene:20
D'welck my wel docht t'ouercommen int ghemeene,21
Buten Palladis woonste, al d'ander Goden verwint:
25
Desghelijcs men v onbevlect en zuuer vint25
Van Cupidinis gheschut (d'welc de wise oyt keerde)26
Deur eerbaer exercitien van v bemint:27
Zoo datmen inden hemel van alle gheleerde
Deser eeuwe, u met rechten altijt hielt en eerde,
30
Als Prince der Musae, met den welcken si speelden+
Meught ghi anders Mineruam niet beter voorbeelden.29-31
[p. 74]
LXII M. Dominicus voorseit, an Lucas d'heere.
1
Zal ic mijn beelden voor Appelles toonen?+
Sal ic Gauden wapen met coperen loonen?aant.
Hoewel dat gheen loon en is dat liefde riet.4
5
Sal ic (die anders en can maken niet)5
T'waer beter dat icse t'huus verborghen liet.
Zo en gaue ic gheen oorsake om met my te ghecken.8
Sal ic mijn onbeschaemtheit laten strecken9
10
Soo verre uut der schaemte, en eerlicheits schreuen10
Dat ic mijn magher Musa sau verwecken,11
Ieghens u, die bouen al in alle plecken
(Deur de const des duytschen Phoebus) sijt verheuen?13
Maer liefde gheboodt, wie sal haer lachter gheuen?14
15
Al is si dwaes, en sonder schaemte oft sinnen:15
Die mi (teghen wille) hiertoe heeft ghedreuen16
Mids haer hooghe macht, die doet schroemen en beuen17
Al dat besluutt hemel, lucht, en aerde binnen.18
LXIIIaant. An Adrianum vanden Kethulle, oud sijnde xj. iaren.
[p. 75]
Ende in Ciceronis conste floreert.8
Noyt meynschen (als ghi) zo begaeft en waren.
10
Wie sagh oyt kint spelen op Phoebus snaren?10
Oft met de neghen Musis verkeeren?11
Wie zagh oyt moeder zulcke vruchten baren?
+Wat mensche dede sijn lant meerder eeren
Dan ghi ons vlaemsche doet? dies zal ic leeren14
15
Zinghen uwen lof, op mijn simpel liere.15
Liefde sal mi de materi' vermeeren,16
Die ic met v hemelsche penne verciere.
Hemelsch' (seggh' ic) want het is de maniere,
Hemelsch t'heeten' dat noyt eenigh meinsche en dede
20
Soo iongh van iaren. Dies ic niet en viere,20
Te segghen': dat ghi siit elcs meester mede,21
Int schriuen metter penne, naer u zede:
Soo d'experienti' elcken maect bekent.23
Want Pallas hof, is, met verwonderthede,24
25
Grootmakende u gratien excellent.25
Gh'eel Europa spreeckt van ons sté' van Ghent,26
Daer alsulc een bloeisel is uutgheresen:27
Dat voor sinen rijt van siin vruchten sendt,28
Vulmaect in werkinghe+, nature, en wesen.
30
Tis in u dat wi van Christo lesen,30
Diemen tsinen twaelf iaren bevant,31
Onder de Doctoren, die hem seer presen32
Van siin antwoorden, en groot verstant.aant.
Also elck deur u wijsheit abundant34
35
Verwondert is, ô wonderlicste kint:
Die (in dsté' van kermesspel) neemt in d'hant36
[p. 76]
LXIV Een boerken van buyten, an een fraey steedsche Dochter.Titel
1
Miin alderliefste end' alderzoetste minne,1
Ic hebb' u zoo lief, met herte ende zinne,2
Dat ic dagh noch nacht en can gherusten,3
Als ic peynse om u mammen, ic meen' busten4
5
Om u schoon wanghen, ende waerden mont5
So spitet mi dat ic u niet terstont
Een zoen en magh gheuen te mijnder ruste:7
Als ic bi u ben, ic verhoe van luste,8
End' ic en can niet ghedueren God weett.9
10
Ghy hebt noch eenen vryer die hem vermeett10
V te minnen, ende dat tot minen spite:11
Maer ic hebb' een langh mes, daermé ic af smite12
Eenen dicken tack houts, ten eersten slaghe13
Indien hijs te veel maect, tsinen meshaghe,14
15
Sal ic hem naer zijn vleesch hauwen crachtigh wel:15
Want als ic gram ben, ben ic zoo machtigh fel,16
Al de knechten vanden dorpe ontsien my,17
End' ic zaudt al om v waghen, ia ic vry.18
Dus bid' ic u, dat ghi my ooc wilt minnen,
[p. 77]
20
Ende comt dese kaeremesse t'onsent binnen20
Teghen dan zullen wi een vet vercken slaen,21
+En backen taerten, coecken en vlaen,
Ooc goet bier inlegghen, t'uwer eeren.23
Ic sal soo moy sijn dan, met mijn nieu cleeren,
25
Te weten' ic heb' een schaerlaken bonnette,25
Daer ic een gente langhe vere op zette,26
En eenen gauden streck, met quispels mé.27
Ic sal een wambaeys hebben op de nieu sné,28
Van root Camelot gheboordt met fluweel,29
30
Ooc een hemde met zwert ghewrocht gheheel.30
En mi moere, sal my thalf-vasten gheuen,31
Die ic rondsom sal vul nastelen steken.33
My en sullen ooc gheen moy causs'banden ghebreken
35
Van schoon root lint, met maeillekens gheclanck.35
Sal dat niet knechts staen, op die hosen blanck?36
Ic heb' ooc eenen rock, niet om vermoyen,37
Gheboort met trijp, en heeft xx. ployen.38
Noch heb ic al, veel al, dat ic niet en schriue:
40
Maer ghi sullet sien comdy selfs metten liue.39-40
LXV Wt d'Epistel die Marot zand totten Coninc sprekende vanden dief, diet hem al ghestolen hadde.
[p. 78]
5
Hebt selue gheprouft, en sal u vertellen wel,5
Want mi nu curts ghespeelt is, een qua perte alvoren:7
Ic hadd' eenen cnape, uut Gascoeignen gheboren,aant.
T'welc was een recht dronckaert, swaerder en bedrieger9
10
Tuusscher, dief, gulsigaert, end' een onversaegt lieger,10
Een bordeelbrocke, en die d'hoeren seer beminden:11
Anders, so wast den besten knecht diemen mogt vinden.
Dit waerdig stic boefs, (b'haudens sijn reuerentie)13
Wist wel dat ghi heer Coningh, uut goede intentie,
15
Mijn burse hadt met u ghelt oft croonen ghelardeert,15
Dies stont hi vrougher op, dan hi was ghecostumeert16
En stacs' onder sijn oxelen, heb' ic beseuen,17
Ken gheloof niet dat hise nam om wedergheuen:18
Want noynt sichtent en hoord' icker meer af cauten.19
20
Metten cortsten, den. vilein ghinc hem noch verstauten20
Te nemen cappe, rock, end' al mijn beste habiten,21
Daer hi hem mé cleedde (twelc mi wel magh spiten)
Soo dat hi scheen gh'eel end' al sijn meester wesen.
Aldus ghinc mijn ioncker na den stal, bouen desen,24
25
Daer hi mijn twee peerden vindende, het quaetste liet25
Ende reet op het beste, ghelijck datmen siet
S. Iooris gheschildert. Emmers int vertrecken,27
En vergat hi niet anders (heere) zonder ghecken,28
Dan mi adieu te zegghen: God moetet hem wreken.29
30
Maer ic magh noch wel van grooten ghelucke spreken
Dat hi mi d'leuen liet, want ic zeght tsijnder eeren,
Al nam hi mi peert, ghelt, end' ooc alle mijn cleeren,
Hi liet mi sinen meester minen buuc vul slapen.33
[p. 79]
35
Die mi noch quellende is, ia dreeght mi metter doot,35
Dat is een siecte, stranghe, zwaer, ende groot:36
VVelcke alle mijn leden so iammerlic gheraect37
Datse van mijn beenen, nu reighersbeenen maect.
Den buyc doetse platten, t'aensicht maectse tot vellen,39
40
So dat ic schier niet en hebb' om bi te stellen:40
Want daer en is niet bleuen, dan den aermen gheest41
Die al zuchtende, al schreyende, hem poogt aldermeest,
V Heere te doen lachen in tiden ende stonden.43
Ende om dat ic u dienaer ben bevonden,
45
So commen mi daghelix u Medicijns besien:45
Welcke naer langhe beraet, als seer wise lie'n,46
Mijn ghesontheit (elas) tot den Lenten uutslepen:47
Dus magh ic dien niet ghebien, ic ben gheschepen,
Te steruen inden wintere, en soo in dangiere,
50
Van d'eerste wijndruyuen, (na mijn aude maniere)