24. Omnia conjungo.
Mijn ambacht dat ghy siet dat is by een te voegen
Den hemel en de aerd, en watter is daer in,
Met een genegentheyt, en liefelick genoegen.
Dat is het eygen werck van een volkomen min.
Ick naeye wat ick mach de herten aen den ander
Die verre van een sijn. ick hechte watter leeft.
Soo dat het nimmermeer kan komen van den ander,
Met eenen soeten draet, die my mijn moeder geeft.
