|
|
|
| | | | | | | |
Vijfde bedrijf
+
Graeve Floris. Rey van Naerders
Ach! mijn ghetrouwe, set; en draecht my verder niet:
Mijn swackheyt is te groot. Een beeck van bloede vliet
1290
My door de wonden af, en verwet al de cleeden.
1290
En bleeckghedaene flaeuwt becruypt mijn laffe leeden.
1291
Ick heb volleeft, en ben ten eynde mynen pat.
Van dese wereldt heb ick wel mijn deel ghehadt:
Gheboortens hoocheyt, lichaems frischeyt, macht van staeten,
1294
1295
Ontsich by vreemdelinghen, gunst by ondersaeten.
1295
Gheluckich, och! al te gheluckich, soo my maer
In 't hooft de dampe niet des lucx ghesteghen waer:
1296b-1297
Oft had ick noyt aenschouwt het vrouwenbeeld aenminnich.
1298
Waer onder school vermomt lichtvaerdicheyt crancksinnich!
1299
1300
U lieden danck ick, voor den dienst, en trouwe
groot,
Die ghy bewesen hebt my, in mijn laetsten noodt:
En moeyt my, dat ick 't niet nae wensche kan beloonen.
1302
Maer wie mijn naesaet zy, Vorst zijnde, sal hy toonen
1303
Dat hem der Vorsten val, met mededooghen, sny;
1304
1305
En weygheren gheensins dees laetste beede my:
Dat is, dat hy alhier ter plecke' een kercke bouwe,
1306
Waer by, d'aencomende' eeuw my in ghedachten houwe,
| | | |
En mijn danckwillicheyt. Het jaerelijcksche geldt
1308
Tot noodich onderhouwt dat zy daer by bestelt.
1309
1310
Maer langher nu en heb ick cracht in gheen ghewrichte.
1310
De leden slappen aen ten slaepe', en het ghesichte
1311
Wort van een ysren vaeck verovert. Het gheluydt
1312
Ontsinckt my t'elcken maele', en kan ten keel nauw uyt.
Ick sijgh, ick sijgh, ick ben ghecomen op het spade.
1314
1315
O Schepper, ick ontschep, ontsluyt my uw ghenaede.
1315
| |
Rey van Naerders
Heft nu aen te schreyen
1317
1320
Cleeren verscheuren:
1320
Gheeft u op tot treuren.
1321
Wendt u stem tot claeghen.
Suchten opwaerts schieten.
Siet hem versmooren:
1329
| | | |
Roomsche Conincx lenden.
1332
1335
Ach wat eyndt van weenen!
1335
Dat de Croon der Schotten
Had mooghen draeghen.
1338
Slaet in 't hayr uw handen.
's Kennemers grensen?
1347
Hard is 't om te pensen.
1348
Hy deed haer tsaeghen,
1349
| | | |
's Lands innesitter,
1354
1355
Voor den Vlaeming bitter?
1355
Dees keerd' haer vlooten,
Van de Zeeusche slooten:
1357
d' Haettelijcke kielen.
1359
Brenghet rouw te vooren.
1362
Sonder haer juweelen,
1366
't Gouwdt moet vande swaerden:
| |
Machtelt van Velsen. Rey van Aemstellandsche jofferen.
Trompetter
1370
Trompetter, wel wat is 't dat u te rugghe jaecht?
Quae maere speur ick uyt u aenghesicht vertsaecht.
1371
Mijn vrouw quae tyding mach wel
schromen
| | | |
Niet. Zy can al mee te spade comen.
1373
Uw uytvlucht my benauwt, oft is mijn Heer ghevaên?
1375
Naeby. Maer zijt ghetroost: hy is het noch ontgaen.
1375
Dat set my wat van 't hart. En wat's hem wedervaeren?
Doen wy aen 't koorenlandt te Berch ghecomen waeren,
1377
Verhief sich uyt de laech een drommel ysre liên.
1378
Myn Heer van Velsen reedt voor aen, om uyt te sien:
1380
Hy hield zyn paerd cort op, en vraechd' haer wat zy
sochten.
1380
Haer antwoordt was: den Graef die wy ghevanghen brochten.
1381
Dat mist u, seyde daer de dappre Velsen op;
1382
En wendt, dewyl hy spreeckt, 't gheswinde ros den cop;
1383
En stoot ten Graevewaerts, daer sit hy vanden paerde
1384
1385
En treedt zijn vyandt toe, met uytghetooghen
swaerde.
Die schrickt: en waende met een sprong t'ontgaen de doodt,
Ghebonden op het paerdt, maer snevelt inde sloot.
1387
De strenghe Ridder volcht, en gheeft hem soo veel steecken,
1388
Dat ick hem seecker min niet als voor doodt en reecken.
1389
| | | |
1390
Het volck was handtghemeen gheworden mid'ler tydt.
Eer Velsen ommesach, was hy zyn paerdt ver quyt:
1391
Des ('t veld viel ons te nauw die schier omringhelt streeden)
1392
Beschrijdt zijn Schildknaeps paerdt; en isser afghereeden.
1393
Wy worpen om; en boôn den vijandt al de rug;
1394
1395
En spreyden elck zijns weechs: vrees maeckt de voeten
vlug.
1395
'k En ben's gheen verder tuygh, oft yemand quam in handen,
1396
Oft op de plaetse bleef, oft werwaerts de vyanden
1397
Ghetooghen coomen, is my gantschlijck onbekent.
Maer vaylich houd' ick my nocht hier, nocht hier ontrent.
1399
1400
Des bid verlof, dat ick my elders heen mach gheven.
1400
Gaet daer ghy seecker meent te wesen, van u leven.
Maer waer blijft dese vrouw? waer heenen neemts' haer keer?
1402
Waer soeckt zy vaylicheyt, aen leven oft aen eer?
1403
Waer vindt zy troost? mijn hoop gheleghen inder assche,
1404
1405
Is, dat in 't eedel bloedt d'oneedel' handen wassche,
1405
Het onvermurruwt volck, eer dat den avondt stort.
1406
| |
Rey van Aemstellandsche jofferen
Mijn vrouw, ach! rust uw hart: dat vaeck bevonden wort
1407
Meedooghen en bescheydt, in ons ghemeent, wy weten.
| | | |
Wraeckgiericheydt te seer haer harten heeft doorbeten:
1409
1410
Des ick de doodt het best, dat my ghenaeckt, vermoe.
1410
Doch sterven vrees ick niet: alleene vrees ick hoe.
Ach! dat, op dese ruy, gheen woestaert onverstandel,
1412
Uyt vuyle bitterheyt, dit lichaem en mishandel:
1413
Oft spotter, en voltooy, uyt dartelheden snoodt,
1414
1415
Mijn leelijck ongheval, met een mismaeckte doodt!
1415
O Godt, wat knellen 't hart my toeghewronghen schroeven!
1409-1416
| |
Rey van Aemstellandsche jufferen
De seeckre ramp is groot: dus wilt u niet bedroeven
In 't gheen onseecker is.
Vertrecken, dat ick my begheve tot ghebeên.
| |
Rey van Aemstellandsche jofferen
1420
O deuchdgeurighe roos, aensienelijckste spruyt
1420
Die 't eedel Woerder huys oyt heeft ghegheven uyt;
1421
Wat hebdy in uw may ghetroffen straffen weêr?
1422
Wat valt'er onghenaed des Hemels op u neêr!
| | | |
O claeren spieghel van ghetrouwicheyt en zeên,
1424
1425
Hoe seer beswalcken u des eeuws verdorventheên!
1425
O eere des gheslachts der vrouwen, vol van druck,
Hoe eerloos doet by u 't ondeuchdighe gheluck!
1427
O wel ghebooren vrouw, beschreyelijck voorwaer,
Voorwaer beclaechlijck zijn soo veel ellenden swaer,
1430
Die uw verwonnen borst met droefheyt opghevuldt
Bedrucken altesaem, en gheene tot uw schuldt!
1431
Maer moeten noch veel meer d'ellenden zyn beclaecht
Des gheenes, die, tot schuldt, daer mede wort gheplaecht:
1433
Want, als de voorspoedt vliedt, soo comen de misdaên
1435
Die hy verborghen droech, den boose' om 't harte
slaen.
Waer heenen dan ghewendt? waer heenen dan ghekeert?
Van binnen is 't ghemoedt verettert en verseert;
1437
't Voorlachend schellemstuck toont ysselijck ghelaet:
1438
Van buyten, houdt de plaech op lichaem aen, en staet.
1439
1440
De rampsaelighe Graef van Hollandt is, door 't stael,
1440
Verlost onlancx gheleên van dusdaenighen quael.
1441
O Velser Ridder vleyt ghy u met sulcken wraeck!
Waer uw doodtvyandt door uyt alle lyden raeck?
| | | |
Te vooren vreesd' hy 't klem van uwen strenghen moet;
1444
1445
Te vooren kond de schrick haer prenten in zijn bloedt;
1445
Te vooren vreesd' hy d'hoon des batsen onghevals:
1446
Nu acht hy niemandt, en is schootvry teghen als.
1432-1447
En ghy eenvouwdich volck, wat's dat ghy claechlijck mort
1448
Om 't bloedt oneelder wijs in vanghenis ghestort?
1449
1450
Dat cierlijcker aen 't spits eens hayrs in 's oorlochs
brandt
1450
Ghevlooten hebben soud, ten offer 't vaderlandt?
Dit's laete rouw. 'T was tijdt te schreyen, doen de Ziel
1452
Van Vorstelijcken lof, oneelder wijs, verviel
In laster grondeloos; en storf, aen ontrouw groot,
1454
1455
En aen meyneedicheyt, een schandelijcker doodt.
Tijdt is het, tijdt is 't nu, om te beschreyen (laes!)
Den jammerlijcken val der Eedelinghen dwaes,
Die door wraeckgiericheyt soo verre zijn gheraeckt,
Dat zy tot onrecht haer goedt recht hebben ghemaeckt.
1460
Nu is het tijdt, om op u selven 't ooch te slaen,
En schouwen u ellend, en eyghen quaelen aen,
En te beschreyen, met droef opgheheven klanck,
1462
Uw scheuring, nederlaegh, verwoesting, onderganck.
Want Hollandt sie ick heel in 't war, (o droeve schijn!)
1464
1465
De Goeyers, Kennemaers, en buyren vanden Rhijn
1465
In roeren; op de been Westvries, en Waeterlandt;
1466
Het Huys te Velsen plat; en Woerden inden brandt:
| | | |
Gheverwet van het bloedt, den Aemstel en de Vecht;
Oneens den Adel, het ghemeene volleck slecht
1469
1470
Ghespouwen en ghesplitst: en (dat ick meest beween)
1470
Een yder stuyrt zijns weechs, en niemand weet waer heen.
O edel Aemsterlandt, o meenich maegh' en vriendt,
Wat komt u over dat ghy niet en hebt verdient!
O heylich' Eendracht ghy verlaet ons! en wanneer,
1475
Wanneer welvaerens stut, wanneer sien wy u weer?
D'oochscheelen worden swaer, en cracht van vaeck gedoogen:
1420-1476
1476
Het droevich harte stemt met d'uytghewaeckte ooghen.
1477
| |
De Vecht. Rey van Aemstellandsche jofferen
O harten pynelijck bedooven in uw leydt,
1478
d'Oorsaeck is groot, de welcke' heeft uw weemoedicheydt:
1480
Want ghy onwetend zijt hoedaenich het besluyt is
Des Hemels ende waer het noodlodt over uyt is.
1481
Niet schiet'er te vergheefs: veel min gheschiet 'er quaet:
1482
Maer 't soet met suyrheyt souwt de goddelijcke raedt.
1483
In plaets van clachten, zijt ghy grooten dancke schuldich
1485
Den gheenen, die door dees quellaedjen
meenichvuldich
| | | |
Uws lieven vaederlandts, verr'siende maeckt den baen,
1486
Waer lancx, ter eeren, u naeneeven sullen gaen.
En telt 't gheen u verschijnt niet onder ydle droomen:
Ick ben de Vecht, de Gheest en Godtheyt vander stroomen
1490
En silververwich nat, daer ghy uyt rysen siet
Dees frissche grysicheyt, ghemytert met het riedt.
1491
Waersegghend is mijn tong: dus luystert nae 't verclaeren;
'k Sal die verborgentheyt des noodlots openbaeren;
1493
En spelen voeren 't ooch van uw vervreemd ghedacht,
1494
1495
In schiedenissen, diep verhoolen onder nacht;
1495
Die van de parcken eerst op rocken zijn ghewonnen,
1496
En sullen werden, ter ghesetter tijdt, volsponnen.
1497
Den Aemstelheer gheparst door desen overval
1498
Tot noodtweer van zijn staet, sal d'ouwde burrechwal
1499
1500
Van 't nedrich AMSTERDAM, en de begraven percken
1500
Nae zijn vermooghen eerst omheyndt met eycken wercken,
1501
Voor overrompeling, verheffen, uyt zijn plat,
1502
Met vest en toorens; en voltooyen 't tot een stadt.
1503
1503
| | | |
Van deser tijdt af, sal't beginnen, vol van moede
1505
Te beuren op het hooft, en met den teghenspoede
Worstlende meenichmael, weêr t'elckens uyt zijn asch,
Heerlijcker opstaen, dan het oyt te vooren was:
En seer ontsien van zijn ghebuyren, lang, door desen,
1508
Van zijn Landsheeren, lang, met jonst ghetroetelt wesen:
1509
1510
Tot dat het eyndelyck verwerf door diensten mildt.
Des Caisars hoochste pracht, tot top van zynen schildt.
1511
Dan andre tyden, dan ghenaecken andre stonden.
Een wreecker vanden hooghen Hemel afghesonden,
Welhem ghenaemt verschijnt in Hollandt, en herplant
1514
1515
De vryheyt onderdruckt, in haeren ouwden standt.
't Uytheemsch gheweldt wordt uytghedreven t'allen steden;
De groote' onmenschlijckheyt, de groote' afgrijslijckheden
Des Spaenschen Tyrannijs; die stal had als een post:
1518
d'Iphigeniaes en Polixenaes verlost
1519
1520
Van d'altaers bloedich. Het verworghen, branden, kerven
1520
Gaet af; en echter, gheen begraven voor het sterven.
1521
Dan moocht ghy Amsterdam, en Hollandt alghemeen
Wat adems scheppen in uw borst schier toeghetreên.
's Lands Staeten, die ghespaert en hebben bloedt noch
schatten,
1525
Nocht sorch, in 's vryheyts dienst, die sullen dan
hervatten
| | | |
Het aensien en ghesach dat haer van oudts toequam:
En stellen eenen Heldt, van Caisarlijcken stam
En Nassausch bloedt, (het welckmen siet in desen daeghen
1528
Als 's Christen werelds hooft de Roomsche croone draeghen)
1530
In 't Vorstelijck bestier; die Mauritz zy ghenoemt,
Na des verlossers naem van Duytsland hooch beroemt.
1531
Voor wien alle' oorlochsman in zynen tijdt sal wijcken.
Teghen de coomst van dees de Spaensche Coninckrijcken,
En overbuyren van den trouweloosen Moor,
1534
1535
Op 's aerdtrijcx eynde, nu alreede schricken, door
1535
Waersegghren duydenis: en aen haer Monarchie
1536
Soo veel onmaetighe' hoops, ghelucx, beleyds, ghewelds
1538
Stuyt (wil 't den Hemel) op den schildt af eenes Helds.
1540
Dees ist, die wederom vercryghen sal, in hande,
1540
Van Ghelder de voochdy, van Zutphen, en den lande
1541
Van Wtrecht; die berecht te desen daeghe' altsaem
1542
Door zyne maeghen zijn, en den Nassauschen naem:
| | | |
Wanneer zy van die stam doorluchtighe rancken
1545
Een wijl zijnd' afghedwaelt haer sullen dies
ontdancken:
1545
Dees seven landen vry beschermen te ghelijck:
1546
En tziddren doen van verr Habsburch en Oostenrijck.
1547
Want, als een blixem snel ten slingher uytghedreven
1548
Des yverighen Gods, sal hy ten stryde streeven,
1550
Afwerpende' en vertreênde' al wat zijn spits
ontmoedt,
1550
Omheynt met aerdsche goôn, en helden van zijn bloedt:
1551
Met Heynrick dapper, zijn beleyder van de paerden;
1552
Met Welhem Vrieslands heyl; Philips den onvervaerden,
1553
Den vroomen Luydewijck, beyd waerdich andermael
1554
1555
Te leven; en Johan braef als een punt van stael;
1555
Den nemmersuffen Ernst; Nassausche' al met elckander.
1556
Ghelijck des werelds roem de grooten Alexander
1557
| | | |
Bestuwt met al de schaer der Vorsten trotsberaên
1558
En Coninghen, die uyt zijn hof zijn opghestaen,
1559
1560
Viel in het Persisch heyr, aenvoerende de Griecken:
Elck van zijn vrienden streckte' een slachveer aen zijn wiecken:
1561
De schrandere' Eumenes, de kloecke Ptolomeêus,
1562
Perdicca, Lysimach veroveraer des leeuws.
1563
Oft eer, als een Iuppijn, die (doe vermetel snofte
1564
1565
's Aerds onbesuyst ghebroedt) van boven neder bofte
1565
De lyven dickghespiert der reusen groot en grof;
Die lomp en overdwaelsch, 's ouden Saturnus hof,
1567
Met cracht van armen swaer, te meestren haer vermatten;
1568
En schansten berch op berch, aen Hemelhooghe katten:
1569
1570
De Coning stondt in 't mid: de Crijchsgod onvertsaecht,
1570
Latonaes kindrên beyd', en Pallas d'oorloochs maechdt,
1571
Neptuin en Liber hem stijfden aen wederkanten;
1572
Altsaem van zijn gheslacht, altsaem zijn bloedtverwanten.
1573
| | | |
Alsoo sal onsen Vorst; en sullen werden zijn
1574
1575
Vyanden hem ghewaer, in soodaenighen schijn.
1575
Dat seg de Tielsche hey van zijn gherit vertreden:
1576
Dat seg de blyde stem der vryghemaeckte steden:
Dat seg het yslijck veldt vol uytghestreckte doôn,
1578
Daer zeghes gulde wieck hem toevoer Laurencroon.
1579
1580
Des zyne faem met lof van yder wijd gheblaesen
Tot onser wereld uyt sal barsten, en verbaesen
1581
De volcken, dien de Son zijn slinckerzijd toewendt,
1582
Als noch self 't hierlandsch spoock, en gheesten nauw
bekent:
En 't schittren van zijn swaerdt sal wyder vrees verwecken,
1584
1585
Dan, met haer straelen, som van onse starren strecken.
1585
Hollander ende Zeeuw sullen haer naemen groot
Uytbreyden onder hem, over den Aerdenkloot;
1587
En onbepaelden roem ten Hemel hooch verheffen.
1588
Dan sullen zy voorby seylen en overtreffen
| | | |
1590
Al wat'er is van volck dat haven heeft oft ree:
En bruysen door het blaeuw als Vorsten van de Zee.
1591
Dit sal haer konst, dit haer vermeeten zijn, te dwinghen
d'Oploopend' Oceaen naer haeren handt; en wringhen
1593
't Ghebit den winden wederspannich inden mondt;
1595
En 't morren te versmaên der baeren sonder
grondt.
1595
O borsten van bedrijf! o moeden onbesneeden!
1596
O harten kloeck! o onverleemde dapperheeden!
1597
Rondom uw vaederlandt, sult ghy ghelijck een vuyr,
En uwen hooftman zijn als een metaelen muyr.
1600
Die sal, verlaeden met den roof der Castiljaenen,
1600
De waepens van Leon, en de Bourgoensche vaenen
1601
Besprenckelt van het bloedt, becroosen van het stof,
1602
't Huys voeren seghenrijck, en hanghen op het hof.
1603
Te weten Arragon dorst dencken, en Graenaeden,
1604
1605
Dat zy de Zeeusche jeuchdt met keetens soude
laeden;
d'Hollandsche Maechden slaen, zijnd' eerst haer eer gherooft.
1606
Toledo val die vloeck, en Saragossa' op 't hooft.
1607
| | | |
Ghy volcken van een bloedt, houdt Eendracht met u beyden:
1608
Vertrouwt u Godt, uw saeck, uw Vorst: hy sal beleyden
1609
1610
Uw rotten streng, te veld; uw vlooten trots, ter Zee:
1610
En kneusen 't woest gheweldt; en helpen ons aen vree.
1611
Dat spoedich Amsterdam sal onder hem vermaeren,
1612
En luycken op; ghelijck, aen 't eyndt der kindtsche jaeren,
Een eedle maechdt die in haers jeuchdes bloeyen treedt:
1615
't Ghesicht ontfonckt; en 't rypen van 't vernuft
ontcleedt
1615
Het vlytige ghelaet van slechtheyt vlack tot schroomen;
1616
De stal des lichaems, hals en heup begint te vroomen;
1617
En maxel crycht het gheen dat haeren bosem sluyt;
1618
Achtbaerheyt voeghlyck blinckt ten schoonen aenschyn uyt:
1619
1620
Dan perlen, goudt, en sleep: zy wort gheviert van
veelen!
Heymlycke nydt ontfaên haer mindere ghespeelen.
1621
De naemhaftighe stadt verdaedicht door zyn dolck
1622
Sal nemen toe in macht, en menichte van volck,
1623
Meer dan te vooren, in driehondert Sonneringhen,
1624
1625
En wyder uyt, den creyts van haere vesten dringhen.
1625
Want, al, wie tyranny te woedichlyck ontstelt,
1626
Bloedighe wetten, oft vyandelyck gheweldt
| | | |
Ellendelyck sal uyt haer vaederlandt verjaeghen,
1628
Met vrouwen, kind'ren jong, en hoop beroyde maeghen,
1630
Door open poorten zy ontfaên sal, naeckt en
bloodt;
En met meedoogentheyt verquicken in haer schoot.
De trouwe burghery haer nyver sal gheneeren
1632
By 't ploeghen vande Zee; by coopen en verteeren;
1633
En spysen landen vreemdt, en Coninckrycken groot,
1634
1635
In diere tyden en vertwyfeld' honghers noodt,
1635
Met lyftocht allerhand, en voorraedt uyt haer schuyren:
By 't afval van 't ghenot verovren haer ghebuyren.
1637
Van schepen af, en aen, om waer, om goudt te hael,
1638
Sal 't krielen op het Y, en swart zyn inde Wael.
1639
1640
Al sal't'er besich zyn, al woelen met onlede,
1640
Van voeren, lossen, laên, met waeghen, schuyt, en slede.
1641
't Ghewin ghedijt tot pracht, tot cier de rijckdoom swaer.
1642
Dan boutmen wel seshondert huysen op een jaer.
1643
't Ghetal der kercken wast, daer sietmen sluysen graven;
1644
1645
Een leegher arbeydsliên hier delven aen een
haven.
1645
| | | |
Daer slaetmen eenen grondt, zeediep, van paelen sterck,
1646
En kroont den Aemstel, met ghewelleft metselwerck
onwickbaer door zijn wicht; om boven op te laeden
1648
Weldighe Zuylen 's Beurs voortreffelijcke cieraeden.
1649
1650
Soo besich 's Somerssons, de byen zijn in 't Goy
1650
Daer soete boeckweyt bloeydt; als zy (om inde koy
Te seer bevollickt, niet elck ander te verdringhen)
Uytleyden haers gheslachts mondighe' anwasselinghen:
1653
Oft als zy vlieghen d'een den andren in 't ghemoedt,
1654
1655
En nemen af den last van 't aenghewonnen goedt:
Oft als zy yverich den claeren honich vaeten,
1656
Met soete leckerny opvullende de raeten:
Oft als zy keeren uyt, met al haar burghery,
1658
Den bommel een ghediert soo nyver niet als zy:
1659
1660
Het isser drang, en drock en nerghens sietmen luyen:
1660
Den honich geurich ruyckt nae d'uytghesooghen kruyen.
O welcke schatten! o welck over grof ghewin
Sal komen aengheweydt tot haere paelen in,
1663
En vullen 't landt; wanneer het Y sal doen verflaeuwen
1665
Den Lissebonschen Taach, en neerslaen zijn
winckbraeuwen;
1665
| | | |
Al hanghen zy, van oudts begruyst, vol gouden sands!
1666
Wat sal 't ghemeene best ghevoelen onderstands,
1667
Als haere jeuchdt den hoop van Portugal sal plucken
1668
In 't Oost; en haelen t'huys den Oest vande Molucken!
1669
1670
't Bestaen sal manlijck zijn, maer wat voor woorden
smeên
1670
Sal menschen tong, om yet te segghen vande gheen,
Die reysen sullen uyt, waer lancx zy noyt en hoorden
Dat yemandt was ghekeert; en soecken, in het Noorden
't Welck nimmermeer ontdoyt, door's pekels korter sway,
1674
1675
Een wech nae 't machtich Chine', en rijcken van Cathay?
1675
Die terghers vande doodt die henen sullen slippen
1676
Door midden 't driftich ijs aen Hemelhooghe klippen;
1677
Daer schors op schorse schuyft, en leydt in 't lang, en 't bree,
1678
Als kercken boven, en als kercken onder Zee:
1680
Die door den haeghel blindt en onghebaende plecken,
1680
Ghelijck ter hellen, vande Son af, sullen trecken
Tot daer de maendt een deel is vanden dach, en daer
1682
Een dach en nacht alleen volmaecken 't heele jaer.
Die, veele maenden, van de wereld af ghescheyden,
1685
Begraven onder sneeuw haer leven sullen leyden,
By 't hongrich huylen van 't ruych onghedierte fel,
1686
In 't Coninckrijck des nachts, ghelijck als inden hel.
| | | |
Voorwaer Alcmenaes soon en heeft sich noyt vermeten
1688
Soo onvertsaechden daedt; al heeftmen uytghekreten
1690
Dat hy 't volck onderaertsch deed beven van ontsach,
1690
En sleypte Cerberus gheketent voor den dach.
1691
Nochtans en sal haer roem wijdvluchtich hier niet marren;
1692
Als oft zy aende weet op seylsteen, vaste starren,
1693
Graedbooch, en Astrolaeb, alleen ghebonden was,
1694
1695
En 't waelen vande Naeld aen 't luysternauw Compas.
1695
't Sal Crijchsvolck wesen. Dat wil voelen en beschreyen
1696
De Zee van Hercules: dien (als hy breedt gaet weyen
1697
Den Oceaen te trots, met uytghelaeten vloedt)
1698
Het Amsterdamsch beleydt doen sincken sal zijn moedt:
1699
1700
Soo dat hy golf, op golf, beteutert door 't vervaeren,
1700
Sal slorpen aerseling, ter straet in, met zijn baeren.
1701
Ick sie d'Hollandsche vloot den Andaluz aen boordt:
1702
De roock en vlam van 't schut: de pekel roodt van moordt:
1703
| | | |
't Bestorven Gibraltar van vrees om 't hart beneepen:
1705
En al de Westerstrandt gheplondert van haer schepen:
1705
Die baet het niet te zijn als slooten opghebouwt,
Nocht dat zy spieghlen doen de dyninghen, van 't goudt.
Soo mannen harten, soo, soo moeden van vermoghen.
1708
Dat's in zijn croon, den Vorst des ondergangs ghevlooghen;
1709
1710
En, van 't vermetel hooft, de pracht ghemaeckt tot
schandt.
1710
Soo seyndtmen 't oorloch uyt: en haeldmen vreed' in 't landt.
1711
O voorspoed spoedich, des my 't wonder doet verstommen;
1712
Dat ghy soo flucx, o stadt! sult wesen opgheklommen,
En hebben u gheset, in sulcken hoochte, daer
1715
Soo meenich, te vergheefs, nae steyghert duysent
jaer!
Men bidd' de Maeticheyt dan maer, dat zy te vreeden
1716-1741
1716
Zy, u te blyven bij, in uw gheluckicheden,
En vestigh' uwen stoel: Want nerghens is soo veyl
1718
Den onverwachten val, als op de toppen steyl;
1720
Soo slibbrich staen, als op den cruyn; soo te
bedincken
Ghelijck ick sie, uyt wenst tot weelde, te ghemoedt
1722
Al wat verbasterings der ouwde zeeden goedt;
1723
En, om het snood ghewin, in last de goede wetten.
1724
1725
Doch sullen daer de beste' haer voorgang teghen setten,
1725
| | | |
Uytblinckende' als in goudt het heldere ghesteent:
Soo dat daer schaemroodt door de goedighe ghemeent
Sal raecken omtesien, en rouw haer hart te roeren,
En volghen op het licht dat d'Overheden voeren.
1727-1729
1730
Oft oock, o groote stadt! u eenich misverstaen,
1730
Tot altenauwen voet, van heerschen socht te raên,
1731
Waer op licht waere, dat weer Tyranny insloope;
Niet edel Hoofttack, niet Croondraechster van Europe.
1733
Houdt vry der volcken toom wel staedich inder handt:
1734
1735
Maer voor het uyterst schroom den teughel, met
verstandt
| | | |
Van wicht, den breydel rept, wat styver oft wat sachter.
1735, 1736
Te ruym dat struyckelt vaeck, en al te cort leydt achter.
1737
In vryheyt ordentlijck uw burghery laet treên,
1738
Recht tusschen dienstbaerheyt en wetteloosheyt heen.
1734-1739
1739
1740
Soo groeydt, soo bloeydt, so wast, o rechterhandt der
Staeten,
In mooghentheyt, gheluck, en tal van ondersaeten.
1741
En ghy, o vrouwen, wischt uw traenen af en lijdt
Gheduldich desen, om den naekomenden tijdt.
1478-1743
| |
Rey van Aemstellandsche jofferen
O wat heb ick ghesien met mijn beslooten ooghen!
1744
1745
Wat heeft my inden droom verscheenen, staen vertooghen,
1745
De voorsegghende Vecht daer wonderheyden al!
Voorwaer den Hemel weet wel hoe hy 't schicken sal:
En seghent dickwils, als hy uyt schijndt op verdelghen.
Des laet ons d'onspoedt als gheneesedranck verswelghen,
1749
1750
Die, onvermaecklijck op de tong, den gheest wel
smaeckt,
1750
Door hoop van 't smaecklijck goedt, dat lijf en siel vermaeckt.
1751
|
1290verwet, verft, kleurt;
cleeden, kleren.
1291bleeckgedaene, een bleek
voorkomen hebbend, bleek;
laffe, zwakke, uitgeputte.
1294frischeyt, gezondheid;
staeten, waardigheden.
1295ontsich, eerbiedige
vrees;
gunst, liefde.
1296b-1297zo mijn verstand maar niet
beneveld was door het geluk.
1299lichtvaerdicheyt,
lichtzinnigheid, wuftheid.
1302en moeyt, en het spijt
mij.
1306Dit is in het begin der 14de eeuw
gedaan.
1308danckwillicheyt, goede wil om
dank te betonen.
1309bestelt, gegeven,
verschaft.
1311slappen aen, worden al
slapper;
ghesichte, ogen.
1312ysren vaeck, nl. de
doodslaap.
1314op het spade, op het
uiterste.
1315ontschep, geef de geest;
ontsluyt, openbaar, schenk.
1317heft - aen, begint, vangt
aan.
1318jonghers en grysen, jongen en
ouden.
1320cleeren verscheuren, tot teken
van rouw, zoals de Israëlieten deden (vgl. Gen. XXXVII, vs.
34).
1321gheeft u op tot, geeft u over
aan.
1323heeft leven en goed
verloren.
1329versmooren, sterven,
omkomen.
1332Willem II. Vgl. vs. 39, 40,
164.
1335welk een treurig einde.
1338mooghen, kunnen; de Croon
der Schotten. In 1286 was koning Alexander III van Schotland ten gevolge
van een val van zijn paard overleden, en toen vier jaar later zijn dochter
Margareta, die hem was opgevolgd, stierf, maakten ruim twintig bloedverwanten
aanspraak op de Schotse troon. Een van hen was Floris V, die door zijn
oud-overgrootmoeder Ada, de gemalin van Floris III, van een vroegere koning van
Schotland afstamde. De Schotse edelen, onderling verdeeld, droegen aan de
Engelse koning Eduard I op, een keus te doen uit de kroonpretendenten, die nu
naar Schotland werden ontboden om er hun recht te bepleiten. Dit deed ook
Floris V. Wel verwierf hij de kroon niet, maar hij kreeg een schadeloosstelling
in geld.
1340weeslijck, aan wezen
gelijk.
1347In 1287 had Floris V de West-Friezen
voor goed onderworpen.
1348het is hard, wanneer men daaraan
denkt.
1354innesitter,
ingezetene.
1355bitter, boos, verbolgen; men
denke aan de strijd met Jan v. Vlaanderen.
1359haettelijcke, gehate,
vijandige.
1362brenghet te vooren, legt aan
de dag.
1366juweelen,
versiersels.
1371vertsaecht,
moedeloos.
1372Mevrouw, een slechte tijding komt
altijd vroeg genoeg.
1378laech, hinderlaag;
een
drommel ysre liên, een drom, een troep gewapende lieden.
1380hield cort op, hield dadelijk
in.
1381ghevanghen brochten,
gevankelijk meevoerden.
1382dat mist u, dat zal u niet
gelukken.
1384stoot, rent;
sit
van, stijgt af.
1388strenghe,
onverzettelijke.
1389min niet als, niet anders
als.
1391ver, bijw. van
graad.
1392viel, was;
omringhelt, omringd.
1393isser afghereeden, is
weggereden.
1394wy worpen om, wij wendden de
teugel en vluchtten;
al is hier als versterkend partikel
gebruikt.
1395spreyden elck zijns weechs,
gingen elk onze weg.
1396'k en ben 's gheen verder
tuygh, verder ben ik er geen getuige van geweest.
1397bleef, sneuvelde,
omkwam.
1399houd' ick, reken, acht
ik;
ontrent, in de nabijheid.
1402neemts' haer keer, zal zij
zich keren, zal zij gaan.
1404gheleghen inder assche,
vernietigd.
1405in 't eedelbloedt, in mijn
edel bloed.
1406onvermurruwt, onvermurwd,
wreed;
stort, valt.
1407rust uw hart, bedaar, wees
kalm; wij weten dat onder ons volk dikwijls mededogen en redelijkheid worden
aangetroffen.
1409w. heeft te zeer ingang in hun hart
gevonden.
1410daarom houd ik de dood voor het
beste, dat mij te wachten staat.
1412op dese ruy, bij dit
oproer;
onverstandel, zonder ‘bescheid’.
1413en mishandel,
schende.
1414spotter,
(vrouwen)schender.
1415leelijck ongheval, smadelijk
ongeluk;
mismaeckte, schandelijke.
1420deuchdgeurighe, wier deugden
zulk eene lieflijke aandoening opwekken;
aensienelijckste,
voortreffelijkste. Ed. 1636: o roos volgeurs van deughd.
1421ghegheven uyt,
voortgebracht.
1422may, de lente des levens;
wat straffen, welk een ongunstig, ruw (adjektief).
1424zeên, goede zeden,
eerbaarheid.
1425beswalcken, bezoedelen,
besmetten.
1427doet, handelt;
't
ondeuchdighe gheluck, het slechte lot.
1433tot schuldt, door eigen
schuld.
1437verseert, gewond (door
wroeging).
1438voorlachend, eerst
aanlachend.
1439plaech, straf na de
misdaad;
houdt aen op, vervolgt;
staet,
waardigheid.
1440Ed. 1636: de vuylgevallen
Graef.
1441onlancx, niet lang,
kortgeleden;
quael, kwelling.
1444't klem van uwen strenghen
moet, de kracht van uw onverzettelijke moed.
1446d'hoon des batsen onghevals,
de rampen van de norse tegenspoed.
1432-1447Veenstra behandelt in Invloeden
blz. 84-86 (met als achtergrond het reeds genoemde artikel van Kluyver over de
4e en 5e Rey) het motief van de wroeging en de wraak. De wroeging van de
schuldige en de wraak van de beledigde komen tot een eind, als de beledigde de
schuldige doodt. Dat heeft Van Velsen gedaan. Daardoor is Floris verlost
(1441) en schootvry teghen als (1447). Vergelijk dit met Montaigne's: et
de tuer un homme, c'est le mettre à l'abry de nostre offence.
als, alles.
1448eenvouwdich, onnozel;
wat's dat, waarom.
1449oneelder wijs, op enedele,
niet eervolle wijze;
vanghenis, gevangenschap.
1450cierlijcker, eervoller;
eens hayrs, eens legers.
1454in laster grondeloos, in de
grootste schande.
1462opgheheven,
aangeheven.
1465buyren vanden Rhijn,
Rijnlanders.
1466in roeren, in beroering, in
rep en roer.
1469oneens onenig;
het
ghemeene volleck slecht, het gewone, eenvoudige volk (in tegenstelling met
de adel).
1470ghespouwen, verdeeld;
ghesplist, volgens ed. 1622, de druk v. 1613 heeft ghespitst, ed
1636: gespreydt.
1420-1476Zie Inleiding 1.1; 1.2.2;
1.2.3.; 1.4; speciaal nog 1456-1459 (en andere verzen met het aristokratische
eerbegrip), 1460-1475 (N.B. O heylich' Eendracht ghy verlaet ons! 1474).
1476De oogleden worden zwaar en voelen zich
overweldigd door de slaap.
1477stemt met, stemt overeen
met;
uytghewaeckte, afgewaakte.
1478pynelyck bedooven, smartelijk
gedompeld in, overstelpt door.
1481waer het noodlodt over uyt is,
wat het noodlot zoekt tot stand te brengen.
1482niet schiet, enz., niets
geschiedt tevergeefs en nog veel minder geschiedt het kwade
tevergeefs.
1483souwt, zout
(persoonsvorm);
de goddelijcke raedt, de wijsheid Gods.
1486verr'siende, enz., in zijne
voorzienigheid de weg baant waarlangs uw nakomelingen tot eer en roem zullen
geraken.
1491frissche grysicheyt, kloeke
grijsaard;
ghemytert, bekranst.
1493verborghentheyt,
geheimen.
1494en het oog van uw verbijsterde zinnen
laten weiden, een blik gunnen.
1495schiedenissen,
gebeurtenissen;
onder nacht, in duisternis.
1496die door de schikgodinnen (lat.
parcae: Clotho, Lachesis, Atropos) op het spinrokken zijn gewonden, zijn
opgezet.
1497volsponnen,
afgesponnen.
1499noodtweer, noodzakelijke
verdediging.
1500nedrich, weinig in aanzien,
onaanzienlijk;
begraven percken, door een gracht omgeven
stadswijken.
1501eycken wercken, palissaden van
eikehout.
1502uyt zijn plat, uit zijn
nederige, lage toestand.
1503v.v. Zie Pontanus, Rerum et urbis
Amstellodamensium historia (verschenen in 1611; de samenzwering van 1296 wordt
in verband gebracht met de bloei van Amsterdam), zie verder W. van Wel, Hooft's
Geeraerdt van Velsen, Nwe Tgids 35; Van Tricht 56; Veenstra 72.
1503vest, muren. De
Schreierstoren, de toren Swycht Utrecht, het Rondeel, de Munttoren en de
Montelbaenstoren herinneren nog aan deze torens. Men begon hiermee op 't eind
der 15e eeuw.
1508door desen,
hierdoor.
1509met jonst troetelen, door
gunstbewijzen trachten voor zich te winnen.
1511des Caisars hoochste pracht,
de kroon door keizer Maximiliaan in 1489 aan het wapen van Amsterdam
toegevoegd.
1514Welhem, Willem van
Oranje.
1518die stal had als een post, die
vaststond als een paal.
1519Iphigenia, dochter van Agamemnon en
Clytemnestra, werd door de priester Calchas aangewezen om geofferd te worden,
om de toorn van Artemis te verzoenen; Polyxena, de dochter van Priamus en
Hecuba, werd na de verwoesting van Troje op de grafheuvel van Achilles door
Neoptolemus geofferd;
Iphigeniaes en Polixenaes, onschuldige
slachtoffers.
1521gaet - af, houdt op;
echter, daarna, na die tijd geen begraven vóór het uur
(dat door de natuur is gesteld).
1528het welckmen siet, enz. Adolf
van Nassau was keizer van Duitsland (1292-1298).
1531des verlossers, bedoeld is
Maurits van Saksen, zijn grootvader, die in 1552 tegen Karel V vocht, waardoor
het verdrag van Passau tot stand kwam, dat de keizerlijke macht en het
katholicisme zeer verzwakte.
1535's aerdtrijcx eynde, de straat
van Gibraltar.
1536duydenis,
voorspelling.
1536b, 1537en het enige onzekere wat
betreft hun monarchie is deze (angst veroorzakende) profetie (zie Oudemans o.c.
haperen).
1538onmaetighe, buitengewoon
grote.
1540de oude graven van Gelre en Zutphen
zijn niet uit het huis van Nassau; wèl bestond er verwantschap,
waarschijnlijk zelfs door herhaalde huwelijken. Jan van Nassau was bisschop van
Utrecht tijdens de regering van Floris V.
1541Maurits was na de dood van Adolf van
Nieuwenaar en Meurs in 1590 stadhouder geworden van Utrecht en Overijsel, en in
1591 van Gelderland;
voochdy, heerschappij.
1545haer sullen dies ontdancken,
zullen ze er berouw over gevoelen.
1546beschermen, verdedigen
zich.
1547Habsburch en Oostenrijck,
Spanje en Duitsland. In het eerste regeerde het Habsburgse, in het laatste het
Habsburgs-Oostenrijkse huis.
1548ten slingher uytghedreven des
yverighen Gods, weggeslingerd door de vertoornde God. Denk aan de Griekse
God Zeus, de bliksemslingeraar.
1550afwerpende', van het paard
werpend;
spits, lans, speer.
1552Heynrick, Frederik
Hendrik;
beleyder van de paerden, aanvoerder der
ruiterij.
1553Welhem, Willem Lodewijk,
stadhouder van Friesland;
Philips den onvervaerden, de
onverschrokken Filips (broer van Willem Lodewijk), die zich bij het beleg van
Groningen zeer onderscheidde; in 1595 werd hij bij een aanslag op Grol gewond,
tengevolge waarvan hij overleed.
1554den vroomen Luydewijck, de
dappere Lodewijk (evenals Filips, een broer van Willem Lodewijk), die zich o.a.
heldhaftig gedroeg in de slag bij Nieuwpoort, en in 1604 bij het beleg van
Sluis aan een ziekte stierf.
1555Johan, wellicht Johan Ernst,
kleinzoon van Jan de Oude, op 20-jarige leeftijd onder Maurits in dienst
getreden (1582-1617);
braef, uitmuntend, voortreffelijk.
1556den nemmersuffen Ernst, de
wakkere Ernst Kasimir, die in 1620 stadhouder van Friesland werd. Hij was ook
een broer van Willem Lodewijk.
1557ghelijck….. 1574
alsoo, homerische vergelijking.
1558bestuwt, omstuwd,
omgeven;
Vorsten trotsberaên, fiere vorsten, trots van
inborst.
1559opghestaen,
voorgekomen.
1562Eumenes, Ptolemaeus, Perdiccas,
Lysimachus, veldheren van Alexander de Grote.
1563veroveraer, overwinnaar.
Lysimachus, veroordeeld door Alexander om door een leeuw verscheurd te worden,
deed deze stikken door zijn met zijn mantel omwonden arm in de bek van het dier
te steken.
1564Juppijn, Jupiter;
snofte, snoefde; zie verder noot bij 1574.
1565onbesuyst ghebroedt, lelijk,
lomp gebroedsel, n.l. de giganten, de reuzen;
bofte,
stiet.
1567overdwaelsch, overmoedig,
verwaten;
's ouden Saturnus hof, de hemel.
1568te meestren haer vermatten,
waagden, beproefden te overmeesteren.
1569schansten, stapelden;
aen Hemelhooghe katten, aan hemelhoge belegeringswerktuigen (om stenen
te slingeren); een kat is een beweegbaar schutdak, waarop de blijde (een
werktuig om stenen te slingeren) staat.
1570't mid, het midden;
de
Crijchsgod, Mars.
1571Latonaes kindren beyd', Apollo
en Artemis;
Pallas (Athene), Minerva.
1572Liber, Bacchus,
hem
stijfden, ed. 1636: die had hij.
1573Apollo, Artemis, Bacchus en Mars (of
eig. liever Ares) waren kinderen van Zeus; Minerva was geboren uit het hoofd
van Zeus; Neptunus was evenals Jupiter (Zeus) een zoon van Saturnus.
1574zó ook zal onze vorst….
Hier is een infinitief weggelaten met een betekenis die dicht moet liggen bij
viel in van 1560 en neder bofte van 1565 (overigens hoort
neder bofte bij een bijv. bz. bij Iuppijn: er staat: als een
Iuppijn, zonder persoonsvorm). Zo opgevat, is deze syntaktische manier van
doen een goed voorbeeld van Hoofts gedrag op het terrein van samentrekkingen.
Volgens ons kan stondt van 1570 niet als persoonsvorm horen bij als
een Iuppijn van 1564. Er bestaat een mogelijkheid dat Hooft niet bedoelt
dat achter Alsoo sal onsen Vorst een ingewikkeld samengetrokken
infinitief wordt bijgevoegd. Dan moet alsoo het viel in en
neder bofte semantisch inkluderen en is sal een zelfst.
werkwoord. Verbinding met 1574b en 1575 lijkt ons onmogelijk.
1576de Tielsche hey, de Thieltse
heide bij Turnhout, waar Maurits in 1597 de de Spanjaarden onder Varax in een
ruitergevecht versloeg,
gherit ruiterij.
1579toevoer, bracht; de godin der
zege, Victoria, werd met een lauwerkrans of een palmtak en met vleugels
voorgesteld.
1581verbaesen, ontzag
inboezemen.
1582de volken van het Zuiden, die tot nu
toe hier te lande (niet alleen aan de mensen, maar) zelfs aan de spoken en
geesten nauwelijks bekend zijn.
1585som, sommige;
strecken, reiken.
1587Aerdenkloot,
aardbol.
1588onbepaelden roem, en hun
onbegrensde roem.
1593oploopend, woedende,
onstuimige.
1595't morren, het bulderen;
versmaên, niet geven om, verachten;
sonder grondt,
grondeloos.
1596borsten van bedrijf,
ondernemende mannen, mannen van de daad;
moeden onbesneeden,
ongeknotte, dappere gemoederen.
1597onverleemde
onverzwakte.
1600verlaedene zwaar
beladen.
1601Bourgoensche, deze naam werd
toegepast op alle landen en onderdanen der Bourgondisch-Oostenrijkse vorsten;
hier: Spaanse.
1602becroosen, bemorst, door 't
slijk gesleurd.
1603't huys voeren, naar huis
medevoeren;
op het hof, in 's-Gravenhage.
1604te weten (lat.
scilicet), en nu durfde Arragon nota bene nog wel denken;
Graenaeden, het vroegere Moorse koninkrijk Granada, dat in 1492 door
Ferdinand en Isabella was veroverd.
1607Die vloek moge Toledo en Saragossa op
het hoofd vallen.
Toledo, de hoofdstad van Castilië;
Saragossa, de hoofdstad van Arragon.
1608volcken van een bloedt,
Hollanders en Zeeuwen. De Zeeuwen waren het wat betreft het probleem van een
souvereiniteitsoverdracht niet eens met de Hollanders.
1609beleyden, leiden,
aanvoeren.
1610uw rotten streng, uw kloeke
benden, troepen.
1611kneusen,
verpletteren.
1612vermaeren, vermaard
worden.
1615't ghesicht, het oog;
vernuft, verstand.
1616vlytighe, levendige;
slechtheyt vlack, kinderlijke eenvoud; de zin is: bij het rijpen van het
verstand legt het vrolijke, onbezorgde meisje haar kinderlijke argeloosheid af,
die voor maagdelijke schroom plaats maakt.
1617stal, gestalte;
te
vroomen, sterker te worden, zich te ontwikkelen.
1618maxel, vorm;
haeren
bosem, haar boezemkleed (onderwerp).
1619achterbaerheyt voeghlyck,
gepaste fierheid.
1621ghespeelen,
vriendinnen.
1622naemhaftighe,
beroemde.
1623menichte van volck,
bevolking.
1625wyder, verder
creyts, kring;
vesten, muren.
1626te woedichlyck ontstelt, zeer
verwoed en wreed.
1628ellendelyck, als
balling.
1632nyver, ijverig,
haer
gheneeren, de kost verdienen.
1633by 't ploeghen van de Zee,
door de zee te klieven, te bevaren;
verteeren,
verruilen.
1634spysen, van spijs
voorzien.
1635diere tyden, duurte, schaarste
van levensmiddelen.
1637(zal) de naburen voor zich winnen,
hun gunst verwerven door hen te spijzen met de afval van haar (Amsterdams)
tafel, d.i. met het overtollige dat zij zelf niet nodig heeft.
1638waer, koopwaer;
te
hael, te halen.
1639inde Wael, een binnenhaven,
begrensd door de tegenwoordige Kromme en Oude Waal en van het open Y afgesloten
door een dubbele palengordel.
1640met onlede,
bedrijvig.
1642cier, weelde,
prachtlievendheid.
1643dit is in 1601 gebeurd.
1644't ghetal der kercken wast,
dit slaat op de Zuiderkerk, die in 1611 zó ver gereed was, dat zij
gebruikt kon worden;
sluysen, Hooft denkt aan de in 1601 gegraven
St.-Antoniesluis, de Nieuwe Haarlemmersluis en de sluis die bij de
Heiligewegspoort lag en ‘Boerenverdriet’ genoemd werd.
1645een haven, de nieuwe Waal,
1610-1621.
1646grondt, fundament, fundering.
Bedoeld is de bouw van de Beurs 1608-1613; een gewelf werd over het water
geslagen, waar de Amstel onder vijf bogen doorstroomde, waarvan de middelste
hoog genoeg was om tot doorvaart te dienen. Het verhoogde plein op deze brug
werd bestraat en omgeven aan vier zijden met een rondbogen-gaanderij, rustend
op veertig kolommen van blauw arduin.
1648onwickbaer door zijn wicht,
onwrikbaar door zijn gewicht.
1650's Somerssons, gedurende de
zomerwarmte.
1653anwasselinghen, jongen; ed.
1636; bejeughd' aenwasselinghen.
1654d'een den andren in 't
ghemoedt, elkander tegemoet.
1656vaeten, als 't ware in het vat
doen.
1658keeren uyt, weren (uit de
korf).
1660drang, vol van gedrang;
luyen, luieren.
1663aengheweydt, aangewaaid;
paelen, gebied.
1665doen neerslaen zijn
winckbraeuwen, beschaamd maken.
1666begruyst, bestoven;
vol gouden sands, vol stofgoud, dat veel in de rivier de Taag gevonden
werd.
1667wat - ghevoelen onderstands,
hoe zich versterkt gevoelen.
1668den hoop van Portugal, waar
Portugal op gehoopt had.
1670't bestaen, het ondernemen,
dat te durven.
1674door 's pekels korter sway,
langs korter zeeweg.
1675Cathay, het noorden van China;
men denke aan de tocht van Barentz en Heemskerk (1596).
1676terghers,
trotseerders.
1677door midden 't driftich ijs,
midden door het drijvend ijs langs hemelhoge klippen.
1680blindt, die het gezicht
belemmert, verblindende.
1682Aan de Noordpool duren dag en nacht
ieder een half jaar, zodat de maand een gedeelte is van de dag en deze met de
nacht samen één jaar vormt.
1686't ruych onghedierte fel, het
wilde, felle, verscheurend gedierte.
1688Alcmenaes soon,
Hercules.
1690ontsach, vrees,
angst.
1691Cerberus, de helhond, een
monster volgens sommigen met 50 of 100, volgens anderen met 3 koppen, met
slangen om de hals en de staart van een draak.
1692wijdvluchtich, wijdvliegend,
zich ver uitbreidend;
marren, toeven, blijven.
1693de weet op, kennis van, het
zien op, bedrevenheid in het gebruiken of waarnemen van;
seylsteen,
magneet.
1694graedbooch, een houten
werktuig om op zee de hoogte van hemellichamen te meten, bestaande uit een
stok, waarlangs verschillende dwarshouten met vizieren aan beide kanten, konden
geschoven worden;
astrolaeb, een ring of rond wiskunstig werktuig
om op zee door merken en vizieren de loop en de hoogte van zon en sterren te
meten.
1695't waelen, heen en weer
bewegen.
1696dat wil, enz., dat zal de zee
van Hercules (de straat van Gibraltar) gevoelen en beschreien.
1697dien, wie;
breedt gaet
weyen, zich groot gaat voordoen, veel vertoning maakt.
1698den Oceaen te trots, ten spijt
van de Oceaan;
met uytghelaeten vloedt, met hooggaande
golven.
1699het Amsterdamsch beleydt,
onderwerp; men denke aan Jacob van Heemskerks tocht naar Gibraltar in
1607;
moedt, overmoed.
1700beteutert, ontsteld;
vervaeren verschrikken.
1701aerseling, achteruit,
terug.
1702den Andaluz, de bewoner van
Zuid-Spanje;
aen boordt, langs het strand (van de
Andalusiër).
1703schut, geschut;
pekel, zee.
1705gheplondert, beroofd.
Heemskerk viel de schepen voor Lissabon aan en vernielde deze.
1708soo, flink zo, zo moet gij
handelen;
moeden van vermoghen, krachtige gemoederen.
1709den Vorst des ondergangs, de
vorst van 't Westen, van Spanje.
1712spoedich, snel;
des, enz., waarvan het wonder mij doet verstommen.
1716dat zy te vreeden zy, enz.,
dat het haar moge behagen u in uw voorspoed bij te blijven.
1718vestigh' bevestige;
stoel zetel;
veyl, licht te verkrijgen, te
vinden.
1721ghereedt, gemakkelijk.
1720b-1721asoo te bedincken het
gyben, nooit moet men meer op zijn hoede zijn voor het omslaan van de
bezaan, dan bij het voor de wind zeilen.
1722wenst, aanwensel,
gewoonte;
sie …. te ghemoedt, tegemoet zie.
1724snood ghewin, vuig, laag
gewin, uit lage winzucht.
1725voorgang, voorgaan,
voorbeeld.
1727-1729zodat daardoor schaamrood de goe
gemeente (de burgerij) zal treffen om in te zien, en rouw de g. gem. z. tr. om
hun hart te ontroeren en na te volgen het licht enz. (Als men de goedighe
ghemeent tot onderwerp maakt, komt men tot een andere zinskonstruktie. Ook
is mogelijk: en rouw hun hart zal treffen tot ontroeren, tot ontroering toe en
tot het navolgen van het licht enz. Er zijn nog andere mogelijkheden, maar we
laten het hierbij. De betekenis van het geheel is in de kontekst
duidelijk.)
1730oft oock, indien soms;
misverstaên, misverstand, dwaling.
1731tot al te strenge wijze van regeren
zou aanraden, waarna het licht zou kunnen gebeuren, dat de tyrannie weer zou
insluipen. Hooft denkt hier aan de predikanten, die een strenge regering
aanrieden.
1733niet, laat dat niet
gebeuren;
Croondraechster, die de kroon spant, uitmunt boven
anderen. Door dit woord is Vondel hoogstwaarschijnlijk geïnspireerd tot de
bekende verzen: Aen d'Aemstel, en aen 't Y, daer doet sich heerlijck ope / Sy
die, als Keyserin, de Kroon draeght van Europe (Dit zijn de eerste regels van
het gedicht Op Amstelredam volgens de uitgave Poesy 1647 II, 2e druk. In
1631 en de uitgave Verscheide gedichten 1644, blz. 127 staat: Het Y en
d'Aemstel voên de hooftstadt van Europe, / Gekroont tot Keizerin; des
nabuurs steun, en hope. Deze laatste regels vinden we ook in de WB-uitgave,
Amsterdam 1929, dl. III, 35, 918, 919. De tekst van 1647 is veel barokker en
weidser dan die van 1631, 1644 en de WB.)
1734wel staedich, wel
voortdurend.
1735, 1736maar schroom de teugel al te
strak aan te trekken; al naar gelang, naar het gewicht der omstandigheden, moet
ge de breidel bewegen, hanteren, hem nu eens wat krachtiger aantrekken dan weer
wat vieren;
met verstandt van wicht is een uitdrukking
ontleend aan het paardrijden. Onder wicht verstaat men eigenlijk de mate
waarin het paard meer of minder zwaar op de hand is.
1737struickelt, doet
struikelen;
al te cort leydt achter, het al te kort intomen heeft
ten gevolge dat men achterop raakt met betrekking tot de anderen.
1738in vryheyt ordentlijck, enz.,
laat de burgerij een ordelijke, gepaste vrijheid genieten.
1734-1739Veenstra (Invloeden 199) zoekt
de invloeden voor Hooft's ideeën over wijze gematigdheid in de politiek
vooral bij Lipsius en Montaigne, zie Inleiding 1.2.1. (In Lipsius' Politica
vinden we veel van Tacitus, zodat minstens via Lipsius hem Tacitus' denkbeelden
bekend waren.). Zie ook Inleiding 1.2.3.
1745staen vertooghen, vertoond,
laten zien.
1749onspoedt, tegenspoed;
verswelghen, innemen.
1750onvermaecklijck,
onaangenaam.
1751door de hoop op het aangename, het
goede, dat uit de tegenspoed voortvloeit, en waardoor lichaam en ziel worden
verkwikt.
|
|