Geeraerdt van Velsen


auteur: P.C. Hooft


editeur: A.J.J. de Witte en F.A. Stoett


bron: P.C. Hooft, Geeraerdt van Velsen (ed. A.J.J. de Witte). W.J. Thieme & Cie, Zutphen 1976 (tweede druk)  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 120]

Vijfde bedrijf +

Graeve Floris. Rey van Naerders
Graeve Floris
 
Ach! mijn ghetrouwe, set; en draecht my verder niet:
 
Mijn swackheyt is te groot. Een beeck van bloede vliet
1290
My door de wonden af, en verwet al de cleeden. 1290
 
En bleeckghedaene flaeuwt becruypt mijn laffe leeden. 1291
 
Ick heb volleeft, en ben ten eynde mynen pat.
 
Van dese wereldt heb ick wel mijn deel ghehadt:
 
Gheboortens hoocheyt, lichaems frischeyt, macht van staeten, 1294
1295
Ontsich by vreemdelinghen, gunst by ondersaeten. 1295
 
Gheluckich, och! al te gheluckich, soo my maer
 
In 't hooft de dampe niet des lucx ghesteghen waer: 1296b-1297
 
Oft had ick noyt aenschouwt het vrouwenbeeld aenminnich. 1298
 
Waer onder school vermomt lichtvaerdicheyt crancksinnich! 1299
1300
U lieden danck ick, voor den dienst, en trouwe groot,
 
Die ghy bewesen hebt my, in mijn laetsten noodt:
 
En moeyt my, dat ick 't niet nae wensche kan beloonen. 1302
 
Maer wie mijn naesaet zy, Vorst zijnde, sal hy toonen 1303
 
Dat hem der Vorsten val, met mededooghen, sny; 1304
1305
En weygheren gheensins dees laetste beede my:
 
Dat is, dat hy alhier ter plecke' een kercke bouwe, 1306
 
Waer by, d'aencomende' eeuw my in ghedachten houwe,
[p. 121]
 
En mijn danckwillicheyt. Het jaerelijcksche geldt 1308
 
Tot noodich onderhouwt dat zy daer by bestelt. 1309
1310
Maer langher nu en heb ick cracht in gheen ghewrichte. 1310
 
De leden slappen aen ten slaepe', en het ghesichte 1311
 
Wort van een ysren vaeck verovert. Het gheluydt 1312
 
Ontsinckt my t'elcken maele', en kan ten keel nauw uyt.
 
Ick sijgh, ick sijgh, ick ben ghecomen op het spade. 1314
1315
O Schepper, ick ontschep, ontsluyt my uw ghenaede. 1315
Rey van Naerders
 
Hy is verscheyen.
 
Heft nu aen te schreyen 1317
 
Jonghers en grysen: 1318
 
Droefheyt wilt bewysen:
1320
Cleeren verscheuren: 1320
 
Gheeft u op tot treuren. 1321
 
d'Hollandsche Graeve
 
Is om hals en have; 1323
 
Deerlijck verslaeghen.
 
 
1325
Deerlijck verslaeghen!
 
Wendt u stem tot claeghen.
 
Traenen laet vlieten:
 
Suchten opwaerts schieten.
 
Siet hem versmooren: 1329
1330
Hem, die was ghebooren,
[p. 122]
 
Uyt's wijd bekenden
 
Roomsche Conincx lenden. 1332
 
't Leven is heenen.
 
 
 
't Leven is heenen!
1335
Ach wat eyndt van weenen! 1335
 
't Hooft sal verrotten
 
Dat de Croon der Schotten
 
Had mooghen draeghen. 1338
 
O bedroefde daeghen!
1340
Weeslijcke Landen, 1340
 
Slaet in 't hayr uw handen.
 
O swaer verliesen!
 
 
 
O swaer verliesen!
 
Wie sal nu de Vriesen
1345
Echter bedwinghen, 1345
 
Als zy boudt bespringhen
 
's Kennemers grensen? 1347
 
Hard is 't om te pensen. 1348
 
Hy deed haer tsaeghen, 1349
1350
En het juck verdraeghen.
 
Tijd is 't te kermen.
[p. 123]
 
Tijd is 't te kermen
 
Wie sal nu beschermen
 
's Lands innesitter, 1354
1355
Voor den Vlaeming bitter? 1355
 
Dees keerd' haer vlooten,
 
Van de Zeeusche slooten: 1357
 
Plach te vernielen,
 
d' Haettelijcke kielen. 1359
1360
Nu is 't verlooren.
 
 
 
Nu is 't verlooren!
 
Brenghet rouw te vooren. 1362
 
T'hans sullen treeden,
 
Inde swarte kleeden,
1365
Burghers en Eelen;
 
Sonder haer juweelen, 1366
 
Treuren de Paerden;
 
't Gouwdt moet vande swaerden:
 
't Lichaem ter aerden.
Machtelt van Velsen. Rey van Aemstellandsche jofferen. Trompetter
M. v. Velsen
1370
Trompetter, wel wat is 't dat u te rugghe jaecht?
 
Quae maere speur ick uyt u aenghesicht vertsaecht. 1371
 
Verclaert u ras. 1372
Trompetter
 
Mijn vrouw quae tyding mach wel schromen
[p. 124]
 
Van haesten.
M. v. Velsen
 
Niet. Zy can al mee te spade comen. 1373
 
Uw uytvlucht my benauwt, oft is mijn Heer ghevaên?
Trompetter
1375
Naeby. Maer zijt ghetroost: hy is het noch ontgaen. 1375
M. v. Velsen
 
Dat set my wat van 't hart. En wat's hem wedervaeren?
Trompetter
 
Doen wy aen 't koorenlandt te Berch ghecomen waeren, 1377
 
Verhief sich uyt de laech een drommel ysre liên. 1378
 
Myn Heer van Velsen reedt voor aen, om uyt te sien:
1380
Hy hield zyn paerd cort op, en vraechd' haer wat zy sochten. 1380
 
Haer antwoordt was: den Graef die wy ghevanghen brochten. 1381
 
Dat mist u, seyde daer de dappre Velsen op; 1382
 
En wendt, dewyl hy spreeckt, 't gheswinde ros den cop; 1383
 
En stoot ten Graevewaerts, daer sit hy vanden paerde 1384
1385
En treedt zijn vyandt toe, met uytghetooghen swaerde.
 
Die schrickt: en waende met een sprong t'ontgaen de doodt,
 
Ghebonden op het paerdt, maer snevelt inde sloot. 1387
 
De strenghe Ridder volcht, en gheeft hem soo veel steecken, 1388
 
Dat ick hem seecker min niet als voor doodt en reecken. 1389
[p. 125]
1390
Het volck was handtghemeen gheworden mid'ler tydt.
 
Eer Velsen ommesach, was hy zyn paerdt ver quyt: 1391
 
Des ('t veld viel ons te nauw die schier omringhelt streeden) 1392
 
Beschrijdt zijn Schildknaeps paerdt; en isser afghereeden. 1393
 
Wy worpen om; en boôn den vijandt al de rug; 1394
1395
En spreyden elck zijns weechs: vrees maeckt de voeten vlug. 1395
 
'k En ben's gheen verder tuygh, oft yemand quam in handen, 1396
 
Oft op de plaetse bleef, oft werwaerts de vyanden 1397
 
Ghetooghen coomen, is my gantschlijck onbekent.
 
Maer vaylich houd' ick my nocht hier, nocht hier ontrent. 1399
1400
Des bid verlof, dat ick my elders heen mach gheven. 1400
M. v. Velsen
 
Gaet daer ghy seecker meent te wesen, van u leven.
 
Maer waer blijft dese vrouw? waer heenen neemts' haer keer? 1402
 
Waer soeckt zy vaylicheyt, aen leven oft aen eer? 1403
 
Waer vindt zy troost? mijn hoop gheleghen inder assche, 1404
1405
Is, dat in 't eedel bloedt d'oneedel' handen wassche, 1405
 
Het onvermurruwt volck, eer dat den avondt stort. 1406
Rey van Aemstellandsche jofferen
 
Mijn vrouw, ach! rust uw hart: dat vaeck bevonden wort 1407
 
Meedooghen en bescheydt, in ons ghemeent, wy weten.
[p. 126]
M. v. Velsen
 
Wraeckgiericheydt te seer haer harten heeft doorbeten: 1409
1410
Des ick de doodt het best, dat my ghenaeckt, vermoe. 1410
 
Doch sterven vrees ick niet: alleene vrees ick hoe.
 
Ach! dat, op dese ruy, gheen woestaert onverstandel, 1412
 
Uyt vuyle bitterheyt, dit lichaem en mishandel: 1413
 
Oft spotter, en voltooy, uyt dartelheden snoodt, 1414
1415
Mijn leelijck ongheval, met een mismaeckte doodt! 1415
 
O Godt, wat knellen 't hart my toeghewronghen schroeven! 1409-1416
Rey van Aemstellandsche jufferen
 
De seeckre ramp is groot: dus wilt u niet bedroeven
 
In 't gheen onseecker is.
M. v. Velsen
 
Ick bid's laet my alleen
 
Vertrecken, dat ick my begheve tot ghebeên.
Rey van Aemstellandsche jofferen
1420
O deuchdgeurighe roos, aensienelijckste spruyt 1420
 
Die 't eedel Woerder huys oyt heeft ghegheven uyt; 1421
 
Wat hebdy in uw may ghetroffen straffen weêr? 1422
 
Wat valt'er onghenaed des Hemels op u neêr!
[p. 127]
 
O claeren spieghel van ghetrouwicheyt en zeên, 1424
1425
Hoe seer beswalcken u des eeuws verdorventheên! 1425
 
O eere des gheslachts der vrouwen, vol van druck,
 
Hoe eerloos doet by u 't ondeuchdighe gheluck! 1427
 
 
 
O wel ghebooren vrouw, beschreyelijck voorwaer,
 
Voorwaer beclaechlijck zijn soo veel ellenden swaer,
1430
Die uw verwonnen borst met droefheyt opghevuldt
 
Bedrucken altesaem, en gheene tot uw schuldt! 1431
 
 
 
Maer moeten noch veel meer d'ellenden zyn beclaecht
 
Des gheenes, die, tot schuldt, daer mede wort gheplaecht: 1433
 
Want, als de voorspoedt vliedt, soo comen de misdaên
1435
Die hy verborghen droech, den boose' om 't harte slaen.
 
 
 
Waer heenen dan ghewendt? waer heenen dan ghekeert?
 
Van binnen is 't ghemoedt verettert en verseert; 1437
 
't Voorlachend schellemstuck toont ysselijck ghelaet: 1438
 
Van buyten, houdt de plaech op lichaem aen, en staet. 1439
 
 
1440
De rampsaelighe Graef van Hollandt is, door 't stael, 1440
 
Verlost onlancx gheleên van dusdaenighen quael. 1441
 
O Velser Ridder vleyt ghy u met sulcken wraeck!
 
Waer uw doodtvyandt door uyt alle lyden raeck?
[p. 128]
 
Te vooren vreesd' hy 't klem van uwen strenghen moet; 1444
1445
Te vooren kond de schrick haer prenten in zijn bloedt; 1445
 
Te vooren vreesd' hy d'hoon des batsen onghevals: 1446
 
Nu acht hy niemandt, en is schootvry teghen als. 1432-1447
 
 
 
En ghy eenvouwdich volck, wat's dat ghy claechlijck mort 1448
 
Om 't bloedt oneelder wijs in vanghenis ghestort? 1449
1450
Dat cierlijcker aen 't spits eens hayrs in 's oorlochs brandt 1450
 
Ghevlooten hebben soud, ten offer 't vaderlandt?
 
 
 
Dit's laete rouw. 'T was tijdt te schreyen, doen de Ziel 1452
 
Van Vorstelijcken lof, oneelder wijs, verviel
 
In laster grondeloos; en storf, aen ontrouw groot, 1454
1455
En aen meyneedicheyt, een schandelijcker doodt.
 
 
 
Tijdt is het, tijdt is 't nu, om te beschreyen (laes!)
 
Den jammerlijcken val der Eedelinghen dwaes,
 
Die door wraeckgiericheyt soo verre zijn gheraeckt,
 
Dat zy tot onrecht haer goedt recht hebben ghemaeckt.
 
 
1460
Nu is het tijdt, om op u selven 't ooch te slaen,
 
En schouwen u ellend, en eyghen quaelen aen,
 
En te beschreyen, met droef opgheheven klanck, 1462
 
Uw scheuring, nederlaegh, verwoesting, onderganck.
 
 
 
Want Hollandt sie ick heel in 't war, (o droeve schijn!) 1464
1465
De Goeyers, Kennemaers, en buyren vanden Rhijn 1465
 
In roeren; op de been Westvries, en Waeterlandt; 1466
 
Het Huys te Velsen plat; en Woerden inden brandt:
[p. 129]
 
Gheverwet van het bloedt, den Aemstel en de Vecht;
 
Oneens den Adel, het ghemeene volleck slecht 1469
1470
Ghespouwen en ghesplitst: en (dat ick meest beween) 1470
 
Een yder stuyrt zijns weechs, en niemand weet waer heen.
 
 
 
O edel Aemsterlandt, o meenich maegh' en vriendt,
 
Wat komt u over dat ghy niet en hebt verdient!
 
O heylich' Eendracht ghy verlaet ons! en wanneer,
1475
Wanneer welvaerens stut, wanneer sien wy u weer?
 
 
 
D'oochscheelen worden swaer, en cracht van vaeck gedoogen: 1420-1476 1476
 
Het droevich harte stemt met d'uytghewaeckte ooghen. 1477
De Vecht.
Rey van Aemstellandsche jofferen
De Vecht
 
O harten pynelijck bedooven in uw leydt, 1478
 
d'Oorsaeck is groot, de welcke' heeft uw weemoedicheydt:
1480
Want ghy onwetend zijt hoedaenich het besluyt is
 
Des Hemels ende waer het noodlodt over uyt is. 1481
 
Niet schiet'er te vergheefs: veel min gheschiet 'er quaet: 1482
 
Maer 't soet met suyrheyt souwt de goddelijcke raedt. 1483
 
In plaets van clachten, zijt ghy grooten dancke schuldich
1485
Den gheenen, die door dees quellaedjen meenichvuldich
[p. 130]
 
Uws lieven vaederlandts, verr'siende maeckt den baen, 1486
 
Waer lancx, ter eeren, u naeneeven sullen gaen.
 
En telt 't gheen u verschijnt niet onder ydle droomen:
 
Ick ben de Vecht, de Gheest en Godtheyt vander stroomen
1490
En silververwich nat, daer ghy uyt rysen siet
 
Dees frissche grysicheyt, ghemytert met het riedt. 1491
 
Waersegghend is mijn tong: dus luystert nae 't verclaeren;
 
'k Sal die verborgentheyt des noodlots openbaeren; 1493
 
En spelen voeren 't ooch van uw vervreemd ghedacht, 1494
1495
In schiedenissen, diep verhoolen onder nacht; 1495
 
Die van de parcken eerst op rocken zijn ghewonnen, 1496
 
En sullen werden, ter ghesetter tijdt, volsponnen. 1497
 
Den Aemstelheer gheparst door desen overval 1498
 
Tot noodtweer van zijn staet, sal d'ouwde burrechwal 1499
1500
Van 't nedrich AMSTERDAM, en de begraven percken 1500
 
Nae zijn vermooghen eerst omheyndt met eycken wercken, 1501
 
Voor overrompeling, verheffen, uyt zijn plat, 1502
 
Met vest en toorens; en voltooyen 't tot een stadt. 1503 1503
[p. 131]
 
Van deser tijdt af, sal't beginnen, vol van moede
1505
Te beuren op het hooft, en met den teghenspoede
 
Worstlende meenichmael, weêr t'elckens uyt zijn asch,
 
Heerlijcker opstaen, dan het oyt te vooren was:
 
En seer ontsien van zijn ghebuyren, lang, door desen, 1508
 
Van zijn Landsheeren, lang, met jonst ghetroetelt wesen: 1509
1510
Tot dat het eyndelyck verwerf door diensten mildt.
 
Des Caisars hoochste pracht, tot top van zynen schildt. 1511
 
Dan andre tyden, dan ghenaecken andre stonden.
 
Een wreecker vanden hooghen Hemel afghesonden,
 
Welhem ghenaemt verschijnt in Hollandt, en herplant 1514
1515
De vryheyt onderdruckt, in haeren ouwden standt.
 
't Uytheemsch gheweldt wordt uytghedreven t'allen steden;
 
De groote' onmenschlijckheyt, de groote' afgrijslijckheden
 
Des Spaenschen Tyrannijs; die stal had als een post: 1518
 
d'Iphigeniaes en Polixenaes verlost 1519
1520
Van d'altaers bloedich. Het verworghen, branden, kerven 1520
 
Gaet af; en echter, gheen begraven voor het sterven. 1521
 
Dan moocht ghy Amsterdam, en Hollandt alghemeen
 
Wat adems scheppen in uw borst schier toeghetreên.
 
's Lands Staeten, die ghespaert en hebben bloedt noch schatten,
1525
Nocht sorch, in 's vryheyts dienst, die sullen dan hervatten
[p. 132]
 
Het aensien en ghesach dat haer van oudts toequam:
 
En stellen eenen Heldt, van Caisarlijcken stam
 
En Nassausch bloedt, (het welckmen siet in desen daeghen 1528
 
Als 's Christen werelds hooft de Roomsche croone draeghen)
1530
In 't Vorstelijck bestier; die Mauritz zy ghenoemt,
 
Na des verlossers naem van Duytsland hooch beroemt. 1531
 
Voor wien alle' oorlochsman in zynen tijdt sal wijcken.
 
Teghen de coomst van dees de Spaensche Coninckrijcken,
 
En overbuyren van den trouweloosen Moor, 1534
1535
Op 's aerdtrijcx eynde, nu alreede schricken, door 1535
 
Waersegghren duydenis: en aen haer Monarchie 1536
 
En haepert anders niet als dese Prophecie. 1536b, 1537
 
Soo veel onmaetighe' hoops, ghelucx, beleyds, ghewelds 1538
 
Stuyt (wil 't den Hemel) op den schildt af eenes Helds.
1540
Dees ist, die wederom vercryghen sal, in hande, 1540
 
Van Ghelder de voochdy, van Zutphen, en den lande 1541
 
Van Wtrecht; die berecht te desen daeghe' altsaem 1542
 
Door zyne maeghen zijn, en den Nassauschen naem:
[p. 133]
 
Wanneer zy van die stam doorluchtighe rancken
1545
Een wijl zijnd' afghedwaelt haer sullen dies ontdancken: 1545
 
Dees seven landen vry beschermen te ghelijck: 1546
 
En tziddren doen van verr Habsburch en Oostenrijck. 1547
 
Want, als een blixem snel ten slingher uytghedreven 1548
 
Des yverighen Gods, sal hy ten stryde streeven,
1550
Afwerpende' en vertreênde' al wat zijn spits ontmoedt, 1550
 
Omheynt met aerdsche goôn, en helden van zijn bloedt: 1551
 
Met Heynrick dapper, zijn beleyder van de paerden; 1552
 
Met Welhem Vrieslands heyl; Philips den onvervaerden, 1553
 
Den vroomen Luydewijck, beyd waerdich andermael 1554
1555
Te leven; en Johan braef als een punt van stael; 1555
 
Den nemmersuffen Ernst; Nassausche' al met elckander. 1556
 
Ghelijck des werelds roem de grooten Alexander 1557
[p. 134]
 
Bestuwt met al de schaer der Vorsten trotsberaên 1558
 
En Coninghen, die uyt zijn hof zijn opghestaen, 1559
1560
Viel in het Persisch heyr, aenvoerende de Griecken:
 
Elck van zijn vrienden streckte' een slachveer aen zijn wiecken: 1561
 
De schrandere' Eumenes, de kloecke Ptolomeêus, 1562
 
Perdicca, Lysimach veroveraer des leeuws. 1563
 
Oft eer, als een Iuppijn, die (doe vermetel snofte 1564
1565
's Aerds onbesuyst ghebroedt) van boven neder bofte 1565
 
De lyven dickghespiert der reusen groot en grof;
 
Die lomp en overdwaelsch, 's ouden Saturnus hof, 1567
 
Met cracht van armen swaer, te meestren haer vermatten; 1568
 
En schansten berch op berch, aen Hemelhooghe katten: 1569
1570
De Coning stondt in 't mid: de Crijchsgod onvertsaecht, 1570
 
Latonaes kindrên beyd', en Pallas d'oorloochs maechdt, 1571
 
Neptuin en Liber hem stijfden aen wederkanten; 1572
 
Altsaem van zijn gheslacht, altsaem zijn bloedtverwanten. 1573
[p. 135]
 
Alsoo sal onsen Vorst; en sullen werden zijn 1574
1575
Vyanden hem ghewaer, in soodaenighen schijn. 1575
 
Dat seg de Tielsche hey van zijn gherit vertreden: 1576
 
Dat seg de blyde stem der vryghemaeckte steden:
 
Dat seg het yslijck veldt vol uytghestreckte doôn, 1578
 
Daer zeghes gulde wieck hem toevoer Laurencroon. 1579
1580
Des zyne faem met lof van yder wijd gheblaesen
 
Tot onser wereld uyt sal barsten, en verbaesen 1581
 
De volcken, dien de Son zijn slinckerzijd toewendt, 1582
 
Als noch self 't hierlandsch spoock, en gheesten nauw bekent:
 
En 't schittren van zijn swaerdt sal wyder vrees verwecken, 1584
1585
Dan, met haer straelen, som van onse starren strecken. 1585
 
Hollander ende Zeeuw sullen haer naemen groot
 
Uytbreyden onder hem, over den Aerdenkloot; 1587
 
En onbepaelden roem ten Hemel hooch verheffen. 1588
 
Dan sullen zy voorby seylen en overtreffen
[p. 136]
1590
Al wat'er is van volck dat haven heeft oft ree:
 
En bruysen door het blaeuw als Vorsten van de Zee. 1591
 
Dit sal haer konst, dit haer vermeeten zijn, te dwinghen
 
d'Oploopend' Oceaen naer haeren handt; en wringhen 1593
 
't Ghebit den winden wederspannich inden mondt;
1595
En 't morren te versmaên der baeren sonder grondt. 1595
 
O borsten van bedrijf! o moeden onbesneeden! 1596
 
O harten kloeck! o onverleemde dapperheeden! 1597
 
Rondom uw vaederlandt, sult ghy ghelijck een vuyr,
 
En uwen hooftman zijn als een metaelen muyr.
1600
Die sal, verlaeden met den roof der Castiljaenen, 1600
 
De waepens van Leon, en de Bourgoensche vaenen 1601
 
Besprenckelt van het bloedt, becroosen van het stof, 1602
 
't Huys voeren seghenrijck, en hanghen op het hof. 1603
 
Te weten Arragon dorst dencken, en Graenaeden, 1604
1605
Dat zy de Zeeusche jeuchdt met keetens soude laeden;
 
d'Hollandsche Maechden slaen, zijnd' eerst haer eer gherooft. 1606
 
Toledo val die vloeck, en Saragossa' op 't hooft. 1607
[p. 137]
 
Ghy volcken van een bloedt, houdt Eendracht met u beyden: 1608
 
Vertrouwt u Godt, uw saeck, uw Vorst: hy sal beleyden 1609
1610
Uw rotten streng, te veld; uw vlooten trots, ter Zee: 1610
 
En kneusen 't woest gheweldt; en helpen ons aen vree. 1611
 
Dat spoedich Amsterdam sal onder hem vermaeren, 1612
 
En luycken op; ghelijck, aen 't eyndt der kindtsche jaeren,
 
Een eedle maechdt die in haers jeuchdes bloeyen treedt:
1615
't Ghesicht ontfonckt; en 't rypen van 't vernuft ontcleedt 1615
 
Het vlytige ghelaet van slechtheyt vlack tot schroomen; 1616
 
De stal des lichaems, hals en heup begint te vroomen; 1617
 
En maxel crycht het gheen dat haeren bosem sluyt; 1618
 
Achtbaerheyt voeghlyck blinckt ten schoonen aenschyn uyt: 1619
1620
Dan perlen, goudt, en sleep: zy wort gheviert van veelen!
 
Heymlycke nydt ontfaên haer mindere ghespeelen. 1621
 
De naemhaftighe stadt verdaedicht door zyn dolck 1622
 
Sal nemen toe in macht, en menichte van volck, 1623
 
Meer dan te vooren, in driehondert Sonneringhen, 1624
1625
En wyder uyt, den creyts van haere vesten dringhen. 1625
 
Want, al, wie tyranny te woedichlyck ontstelt, 1626
 
Bloedighe wetten, oft vyandelyck gheweldt
[p. 138]
 
Ellendelyck sal uyt haer vaederlandt verjaeghen, 1628
 
Met vrouwen, kind'ren jong, en hoop beroyde maeghen,
1630
Door open poorten zy ontfaên sal, naeckt en bloodt;
 
En met meedoogentheyt verquicken in haer schoot.
 
De trouwe burghery haer nyver sal gheneeren 1632
 
By 't ploeghen vande Zee; by coopen en verteeren; 1633
 
En spysen landen vreemdt, en Coninckrycken groot, 1634
1635
In diere tyden en vertwyfeld' honghers noodt, 1635
 
Met lyftocht allerhand, en voorraedt uyt haer schuyren:
 
By 't afval van 't ghenot verovren haer ghebuyren. 1637
 
Van schepen af, en aen, om waer, om goudt te hael, 1638
 
Sal 't krielen op het Y, en swart zyn inde Wael. 1639
1640
Al sal't'er besich zyn, al woelen met onlede, 1640
 
Van voeren, lossen, laên, met waeghen, schuyt, en slede. 1641
 
't Ghewin ghedijt tot pracht, tot cier de rijckdoom swaer. 1642
 
Dan boutmen wel seshondert huysen op een jaer. 1643
 
't Ghetal der kercken wast, daer sietmen sluysen graven; 1644
1645
Een leegher arbeydsliên hier delven aen een haven. 1645
[p. 139]
 
Daer slaetmen eenen grondt, zeediep, van paelen sterck, 1646
 
En kroont den Aemstel, met ghewelleft metselwerck
 
onwickbaer door zijn wicht; om boven op te laeden 1648
 
Weldighe Zuylen 's Beurs voortreffelijcke cieraeden. 1649
1650
Soo besich 's Somerssons, de byen zijn in 't Goy 1650
 
Daer soete boeckweyt bloeydt; als zy (om inde koy
 
Te seer bevollickt, niet elck ander te verdringhen)
 
Uytleyden haers gheslachts mondighe' anwasselinghen: 1653
 
Oft als zy vlieghen d'een den andren in 't ghemoedt, 1654
1655
En nemen af den last van 't aenghewonnen goedt:
 
Oft als zy yverich den claeren honich vaeten, 1656
 
Met soete leckerny opvullende de raeten:
 
Oft als zy keeren uyt, met al haar burghery, 1658
 
Den bommel een ghediert soo nyver niet als zy: 1659
1660
Het isser drang, en drock en nerghens sietmen luyen: 1660
 
Den honich geurich ruyckt nae d'uytghesooghen kruyen.
 
O welcke schatten! o welck over grof ghewin
 
Sal komen aengheweydt tot haere paelen in, 1663
 
En vullen 't landt; wanneer het Y sal doen verflaeuwen
1665
Den Lissebonschen Taach, en neerslaen zijn winckbraeuwen; 1665
[p. 140]
 
Al hanghen zy, van oudts begruyst, vol gouden sands! 1666
 
Wat sal 't ghemeene best ghevoelen onderstands, 1667
 
Als haere jeuchdt den hoop van Portugal sal plucken 1668
 
In 't Oost; en haelen t'huys den Oest vande Molucken! 1669
1670
't Bestaen sal manlijck zijn, maer wat voor woorden smeên 1670
 
Sal menschen tong, om yet te segghen vande gheen,
 
Die reysen sullen uyt, waer lancx zy noyt en hoorden
 
Dat yemandt was ghekeert; en soecken, in het Noorden
 
't Welck nimmermeer ontdoyt, door's pekels korter sway, 1674
1675
Een wech nae 't machtich Chine', en rijcken van Cathay? 1675
 
Die terghers vande doodt die henen sullen slippen 1676
 
Door midden 't driftich ijs aen Hemelhooghe klippen; 1677
 
Daer schors op schorse schuyft, en leydt in 't lang, en 't bree, 1678
 
Als kercken boven, en als kercken onder Zee:
1680
Die door den haeghel blindt en onghebaende plecken, 1680
 
Ghelijck ter hellen, vande Son af, sullen trecken
 
Tot daer de maendt een deel is vanden dach, en daer 1682
 
Een dach en nacht alleen volmaecken 't heele jaer.
 
Die, veele maenden, van de wereld af ghescheyden,
1685
Begraven onder sneeuw haer leven sullen leyden,
 
By 't hongrich huylen van 't ruych onghedierte fel, 1686
 
In 't Coninckrijck des nachts, ghelijck als inden hel.
[p. 141]
 
Voorwaer Alcmenaes soon en heeft sich noyt vermeten 1688
 
Soo onvertsaechden daedt; al heeftmen uytghekreten
1690
Dat hy 't volck onderaertsch deed beven van ontsach, 1690
 
En sleypte Cerberus gheketent voor den dach. 1691
 
Nochtans en sal haer roem wijdvluchtich hier niet marren; 1692
 
Als oft zy aende weet op seylsteen, vaste starren, 1693
 
Graedbooch, en Astrolaeb, alleen ghebonden was, 1694
1695
En 't waelen vande Naeld aen 't luysternauw Compas. 1695
 
't Sal Crijchsvolck wesen. Dat wil voelen en beschreyen 1696
 
De Zee van Hercules: dien (als hy breedt gaet weyen 1697
 
Den Oceaen te trots, met uytghelaeten vloedt) 1698
 
Het Amsterdamsch beleydt doen sincken sal zijn moedt: 1699
1700
Soo dat hy golf, op golf, beteutert door 't vervaeren, 1700
 
Sal slorpen aerseling, ter straet in, met zijn baeren. 1701
 
Ick sie d'Hollandsche vloot den Andaluz aen boordt: 1702
 
De roock en vlam van 't schut: de pekel roodt van moordt: 1703
[p. 142]
 
't Bestorven Gibraltar van vrees om 't hart beneepen:
1705
En al de Westerstrandt gheplondert van haer schepen: 1705
 
Die baet het niet te zijn als slooten opghebouwt,
 
Nocht dat zy spieghlen doen de dyninghen, van 't goudt.
 
Soo mannen harten, soo, soo moeden van vermoghen. 1708
 
Dat's in zijn croon, den Vorst des ondergangs ghevlooghen; 1709
1710
En, van 't vermetel hooft, de pracht ghemaeckt tot schandt. 1710
 
Soo seyndtmen 't oorloch uyt: en haeldmen vreed' in 't landt. 1711
 
O voorspoed spoedich, des my 't wonder doet verstommen; 1712
 
Dat ghy soo flucx, o stadt! sult wesen opgheklommen,
 
En hebben u gheset, in sulcken hoochte, daer
1715
Soo meenich, te vergheefs, nae steyghert duysent jaer!
 
Men bidd' de Maeticheyt dan maer, dat zy te vreeden 1716-1741 1716
 
Zy, u te blyven bij, in uw gheluckicheden,
 
En vestigh' uwen stoel: Want nerghens is soo veyl 1718
 
Den onverwachten val, als op de toppen steyl;
1720
Soo slibbrich staen, als op den cruyn; soo te bedincken
 
Het gyben, als voorwind, en soo ghereedt het sincken. 1721 1720b-1721a
 
Ghelijck ick sie, uyt wenst tot weelde, te ghemoedt 1722
 
Al wat verbasterings der ouwde zeeden goedt; 1723
 
En, om het snood ghewin, in last de goede wetten. 1724
1725
Doch sullen daer de beste' haer voorgang teghen setten, 1725
[p. 143]
 
Uytblinckende' als in goudt het heldere ghesteent:
 
Soo dat daer schaemroodt door de goedighe ghemeent
 
Sal raecken omtesien, en rouw haer hart te roeren,
 
En volghen op het licht dat d'Overheden voeren. 1727-1729
1730
Oft oock, o groote stadt! u eenich misverstaen, 1730
 
Tot altenauwen voet, van heerschen socht te raên, 1731
 
Waer op licht waere, dat weer Tyranny insloope;
 
Niet edel Hoofttack, niet Croondraechster van Europe. 1733
 
Houdt vry der volcken toom wel staedich inder handt: 1734
1735
Maer voor het uyterst schroom den teughel, met verstandt
[p. 144]
 
Van wicht, den breydel rept, wat styver oft wat sachter. 1735, 1736
 
Te ruym dat struyckelt vaeck, en al te cort leydt achter. 1737
 
In vryheyt ordentlijck uw burghery laet treên, 1738
 
Recht tusschen dienstbaerheyt en wetteloosheyt heen. 1734-1739 1739
1740
Soo groeydt, soo bloeydt, so wast, o rechterhandt der Staeten,
 
In mooghentheyt, gheluck, en tal van ondersaeten. 1741
 
En ghy, o vrouwen, wischt uw traenen af en lijdt
 
Gheduldich desen, om den naekomenden tijdt. 1478-1743
Rey van Aemstellandsche jofferen
 
O wat heb ick ghesien met mijn beslooten ooghen! 1744
1745
Wat heeft my inden droom verscheenen, staen vertooghen, 1745
 
De voorsegghende Vecht daer wonderheyden al!
 
Voorwaer den Hemel weet wel hoe hy 't schicken sal:
 
En seghent dickwils, als hy uyt schijndt op verdelghen.
 
Des laet ons d'onspoedt als gheneesedranck verswelghen, 1749
1750
Die, onvermaecklijck op de tong, den gheest wel smaeckt, 1750
 
Door hoop van 't smaecklijck goedt, dat lijf en siel vermaeckt. 1751
 
 
 
Eyndt