De briefwisseling van P.C. Hooft. Deel 2 (eds. H.W. van Tricht e.a.)


auteur: P.C. Hooft


editeur: H.W. van Tricht, F.L. Zwaan, D. Kuijper Fzn. en Franco Musarra


bron: H.W. van Tricht e.a. (red.), De briefwisseling van Pieter Corneliszoon Hooft (tweede deel). Tjeenk Willink/Noorduijn, Culemborg 1977  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 810]

800 Aen den Voorleezer Caspar Barlaeus.*

1 Mijn' Heere,

 

2 Nemmermeer heeft men veel, aen vrienden, welker geest binnen2 3 't lijf gebannen is, ende dikwijls met verbodt van de neuz eens daer 4 bujten te steeken: maer bij tijde huns afwezens, niet met allen.4 5 Uws gelijken, daerentegen (zoo z' 'er zijn) quetsen zij met5 6 's lichaems afweezighejt, zij zalven met vanding door ujtgezonden6 7 geest; die geenszins, als de slek aen haer hoorentjen, oft de7 8 schildtpad aen haer harnas; veel min, als de mossel in haer' schelp, 9 vast is: maer meenighe heerlijke ujttoght doet, tot verquikking der9 10 minzuchtighe zielen, die om zijn' schoonhejt quijnen. Jae die van10 11 U.E. maekt ook andre gaende, om hunne wieken te proeven den11 12 uwen nae te vlieghen, ende ons in deze eenzaeme vankenis te12 13 bezoeken. Maer (acharme!) de mus, opgeblaezen van 't lof uwer13 14 vejrsen, ende misschien om 'er haer' ooren, op 't beste van 't spel, 15 te doen ujtschejden met zoo zoet een' mondt, heeft, eer de15 16 gedichten der HH. Plemp en Vondel hier haevenen konden, haeren16 17 staert gelicht, en haere minnaeres met ejndelooze treurlust 18 gelaeden. Onujtschrijflijk is dat schrejen van heete traenen, dat18 19 kermen, dat misbaer van de twee oudste mejskens:

20
Lamentis, gemituque, et foemineo ululatu20
 
Tecta fremunt, resonat magnis plangoribus aether:
 
Non aliter, quam si immissis ruat hostibus omnis
 
Carthago.

24 Dank, eevenwel, hebbe 't geluk, hier voor, dat haere dus bijster24 25 een' ontsteltenis toekomt, om dat zij van geen lastigher misquaem25 26 weeten. Want meerder ramp (mijns ervaerens) wieght doorgaends 27 den minder in slaep. Ik en melde dit niet, om U.E. pen tot meê- 28 dooghen,

 
(quanquam, quis talia fando29
30
Myrmidonûm, Dolopûmve, aut diri miles Ulyssej,
 
Temperet a lachrymis?)

32 oft tot den arbejdt van eenigh troostdicht te beweghen, dat quaelijk32 33 laeten konde meer nae edik dan nae olij te smaeken. Alle beklagh33 34 van rouw waer een wrijten in de wond:34

35 atque infandum renovare dolorem.35

36 Liever (onbraek mij 't hart niet) zoud' ik het waeghen, met36 37 U.E. te moeijen (schoot haer eens een bedorven ujrken over) dat37 38 haer geliefde ijetwes t' ontfouwen van de vreughde, genooten in38

[p. 811]

39 dat edel gezelschap van de H.H. Wijtz, van Zujlekom, en andre,39 40 overvlieghers, elken in 't zijne; ujtgezejdt de waerdt. Dat banket40 41 (gebeurd' hem zulx) dard' aen dat van Plato niet wijken, maer 42 zoude nevens het zelfste, handt aen handt, en met gelijke schreeden,42 43 den wegh der onsterflijkhejt gaen op wandelen. Dan, 't waer te 44 hoogh gezien, en te veel geverght. U.E. derhalven laete aen haer44 45 doove oor [oor] hooren dit voorspel van te onbeschoft een'45 46 vrijmoedigheit, dat gebaeijert wort van d'overmaetighe minne,46 47 waermêe U.E. doorlughtigh vernuft mijn' harssen bevangen en47 48 bedwelmt heeft.

49 Improbe Amor, quid non mortalia pectora cogis?49

50 Maer U.E., laest hier zijnde, zejde ons eenighe der hondsdaeghen50 51 toe. Zoo haer dat deurgewaejt is, oft beloften niet binden, zij gunne51 52 't ons ujt genaede. Dit gebedt verstout zich eindtlijk met gevou-52 53 wen' handen aen haere voeten te brengen,

54 Mijn' Heere,

55 Uwer E.

56 Verplichte, toegedaenste dienaer

57 P C Hóóft

56 Van den Hujze te Mujden,

57 den xen in Hoojmaent, 1636.

 

Speelse, hyperbolisch geformuleerde gedachten over het wegvliegen van Susanna Bartolotti's mus.