[p. 42]origineel
Cupio dissolui et esse cum Christo.
Puis que l'Amour seul est ma vie.
Douce est la mort qui me destie.
[p. 43]origineel
Zielzugt.
Ik begeere ontbonden te worden, en met
Kristus te zyn.
XI. Gezang.
Vois: Chantez petits Oseaux, &c.
1.
O Doelwit van myn min!+
O troost in al myn plagen!+
Wanneer zal uw vriendin+
De kroon des hemels dragen?+
Verkort, verkort myn dagen,+
En laat my uw bruidzaal in.+
Hebt ge ô Bruigom my verkoren,+
Laat de dood my niet versmoren.+
Laat myn ziel,+
Laat myn ziel, als 't lyf bezwyk,+
Verhuizen in uw Ryk.+
[p. 44]origineel
Breek de keten myner zonden,+
Daar ik leg aan vast gebonden,+
Sloop den muur,+
Sloop den muur van vlees en bloed,+
Die my hier blyven doet.+
3.
Om u, is al myn wens.+
Om u zyn myn gebeden.+
Nu 'k als een bloem verslens,+
Door 't onweer neergetreden.+
Buiten u is hier beneden+
Niet als onrust voor den mens.+
Laat myn ziel niet langer hopen.
Zie, zy tragt u in te loopen.
Ach! ik sterf,
Ach ik sterf! maakt gy geen end,
Van al deze aardse ellend.
[p. 45]origineel
Wat hier ryst,
Wat hier ryst of stort ter neer.
Ik leef, en sterf den Heer'.
Toezang.
Air: Breek uw pylen, breek uw bogen.
1.
VReugde! vreugde! zonder Ende,
Ziel, of eindelooze ellende.+
'T is te grooten onderscheyt.
Zie, waar toe gy u bereyt.+
2.
Liever hier het kruis verkoren,
Dan zyn eewig heil verloren.+
In den arm van 't eewig goet,
Vind de ziel 't geen haar voldoet.+
Om dat myn leven maar in uwe min bestaat,
Valt my het sterven zoet, hoe zeer van elk gehaat.
Toepassing.
GElyk een Hart van dorst versmagt,
Schreewt na de bron, en koele stroomen,
Zoo jaagt myn ziel uit al haar kragt
Myn God, om eens by u te komen.
Wanneer ô schoone heylfonteyn,
Zult gy het vuyl van myne zonden
Zoo wassen, dat ik eenmaal reyn,
Zal voor uw oogen zyn bevonden.
Myn ziel vermoeit en afgestreen,
Verwagt haar heyl uit u alleen.
