[p. 122]origineel
Peccaui: quid faciam tibi?
Aspice in me, et miserere mei.
Arreste, arreste, Amour tu fuis;
Arreste, pour veoir mes ennuis.
[p. 123]origineel
De Liefde schuwt de Booze.
Ik hebbe gezondigt, wat zal ik u doen? keer
weder, en ontferm u myner.
XXXI. Gezang.
Wyze: Vlied gy van myn Gezigt.
1.
ONtwykt ge ô Liefde my?+
Kunt gy my haten,+
En zugten laten,+
In der zonden slaverny?+
Helaas! dat ik zoo snood my heb vergeten!+
Om 't aards vermaak heb ik u afgesneen.+
Nu knaagt my 't geweten,+
En prangt myn hart in druk gesleten.+
O Liefde! vliegd gy heen!+
Zoo zal de wanhoop my vertreen.+
2.
Ly, ly niet dat ik sterf,
Voor uw genade,
My kom te stade,
En ik weer uw gunst verwerf!
[p. 124]origineel
Maar neen gy schynt, ô Liefde! als onbewogen.
Myn tranen vloeit vry als een snellevloed
Vloeit heen uit myn oogen.
Kan u geen naberouw op droogen?
Verandert dan in bloed,
Op dat gy dus myn misdaed boet.
3.
God nam dus Petrus aan,
Schoon hy vermeten,
Van vrees bezeten,
Dezen misslag had begaan.
Zyn liefde daalde op hem weer als te voren,
En zoud gy my, ô Liefde tegenstaan?
Volhard gy in toren?
God wil niet dat wy gaan verloren:
Die neemt den zondaar aan;
Hoe kan zyn Liefde my versmaan?
4.
Neen misdaads ware boet
Zal u bekoren,
Myn bé te hooren;
Waar mede ik u val te voet.
Dan daalt, als een gewenste zomerregen,
Die 't land verkwikt, en d'akkers voedsel geeft,
[p. 125]origineel
Op my weer uw zége,
Door uw genademin verkregen.
In u ô Liefde leeft;
Waar op de ziel ten Hemel zweeft.
Vereenigt u met God, plant liefde in uw gemoed,
Gy krygt uit haren schoot het onverganklyk goed.
Toepassing.
DE liefde in alle ootmoedigheyt,
Van alle misdaan vry geboren
Vlied hem, die zyn verderf bereyd,
Door zig in 't zonden vuil te smoren.
Wilt gy dat zy u hulpe bied,
In 't heelen uwer zielensmarte?
Verlaat die schoone leydstar niet
O Mens! maar prent haar in uw harte.
En laat haar nimmer van u gaan,
Gy zult voor Gods geregt bestaan.
