LIEDT Op de Standtvasticheyt des achtbaren vermaerden ende hooch-geleerden IVSTI LIPSII.  WAt meynt ghy! zoude een vromer held,      Die tgunt hy eenmael vast ghestelt      Heeft in zijns borsten burch, daer van yet vvillen vvijcken?      Al vvaert, dat lasterlick getist      Op hem vvaer borgherlijcke tvvist,  Iae dat zy vvoedende, met hoopen, quamen strijcken      Naer hem, elcx handen vvel ghevveert      Met kuijssen? O neen, onverveert  Blijft thart; versmadend' al haer dolle razernyen.      Zelfs niet t'vvreede aensicht eens Tyran      Hoe straff t'hem met draex ooghen an  Mocht zien, zijn clip-gemoet en zal tot geenen tyen      Bevveghen. stelt sulck in een buys      Op Zee, en laet hem met ghedruys  Van bixem, storm, en stroom, snee, hagel, overvallen:      Zijn onbevveechlijcker ghemoet      Houd op den root-steen zijnen voet  Verachtende t'ghevaer, t'gebaer acht niet medallen.      Oft mocht ghebeuren dat den cloot      Des Hemels, berste en nederschoot;  Daer ander d'yele locht met zuchten, kermen, clachten,      Vervolden; dees (vvie hads ghelooft)      Zal recht staende, onbeschroomt. opt hooft  Den schrickelijcken slach stantvastelijck vervvachten      De onghecroonde Keyserin      Daer op menich schip (t'vvelck t'snood ghevvin  Langs d'ongebaende baen, de vvinden deden vloten)      Gheperst deur t'vvestelijck gheblas,      Te berst gheslaghen is (eylas)  Zal deur der golven slach die haer geduyrich stooten      Veel eer, ziet, connen zijn bevveecht      Dan zulck een die t'ghemoet zo dreecht.  Deur desen Heer-baen zijn de tvvelingen gestegen      Tot boven naer t'ghesternde hof      Hier latende op der aerden lof,  Die vande bleecke doot bevrijt is, achter vveghen.      Met zulcke consten clam de zoon      Alcmenes naer den gulden troon  Naer hy het aerd-rijck liet van monsters los en ledich.      Deur dese const d'Oraensche Forst      De coeghels moordich in zijn borst  (O boos-daedt) vroom ontfing zo dat hy nu gans      Als s'Hemels borgher sit in t'hooch      En voet staech sijn onsterflijck' ooch  Met Godes heerlicheyt bevrijt van alle ellenden.      Die deze const te leeren geert,      Leze hier de pen-vrucht hooch gheleert  Van Lipsius; vviens naem aen alle s'vverelts enden      Daer t'al doorsiende ooch rust oft rijst      Of daer het ons den middach vvijst  Bekent is, oock tot ver voorby t'behijseld noorden.      Hy van ons hooghe schole d'eer      De zonne, t'ooch, en vvatmen meer  Als t'beste zeggen const, met constelijcke vvoorden;      Leerde ons zulx in sijn Roomsche spraeck:      En op dat elck mocht hebben zaeck  Zulcx in ons moeders tael te leeren en te lezen,      Heeft Mourentorf de moeyten aen      Ghenomen, oock zulcx af ghedaen  Zo vvel, zo heerlick dat tot gheener tijt volprezen      Mach vverden noch sijn lust noch last.      O Godt, diet al vermoghet, vvast  V vvil zo hier zo daer het vvillen en volbringhen      Te gheuen, gheeft alleenlick niet      Dat t'gheen men hier voor ooghen ziet  By elck mer zoud gesien zijn, mer ooc zonderlingen      Dat yeghelijck, die t'land draecht min,      Stantvastheyt zo drucke in sijn sin  Dat niemand, door den roock des vvaens, hem laet bevvegen:      Oock dat t'land metter daed ghevvaer      Mach vverden, dat voor eenen vaer  Zo deerlic afgemoort, tien vverden vveer vercregen.     Hout en Wind.