|
|
|
| |
[1640]
Ad principem auriacam παραμύϑιον3)+.
Hactenus infandum decuit doluisse dolorem,
Hactenus Infanti congemuisse tuo:
Tormina torminibus, fletum vagitibus illis
Non bene maternus non sociasset amor.
5
Donec Mater eras, et erat spes altera quem fles,
Audisti lachrijmis officiosa pijs.
Nunc ubi sublatum Patriae Patrique Tibique
Donauit Patriâ nobiliore Pater,
Quaeque sub incerti nebula latuere futuri
10
Publica sunt partus ultima fata tui,
Contentam fleuisse jubet nec flere Creator.
Disce Deo siccis orba subesse genis.
Impia res lachrijmae est, quibus indignata reposcas
Nec genitum Patri, nec Tibi, nec Patriae.
| |
In ejusdem morte matris auriacae luctus, aere tempestuoso4).
Nempe meis ultro conspirat luctibus aether,
Immenso lachrijmis confluit imbre meis:
| | | |
Aetherios fletus Thetijs replet omnibus undis,
Tota latent toto littora moesta Mari:
5
Accedunt Boreae suspiria suspiranti;
Quassa procelloso turbine Terra gemit:
Omnis inauditis reboat mugitibus arbor,
Procumbunt laceris tristia ligna comis.
Claude cauos exhausta sinus Natura; doloris,
10
Tota dolor si sis, umbra, nec umbra mei es.
| |
In principis infantem mortuum gypso efformatum1)+.
Ut grauis Auriaco fati inclementia Flori
Praecipiti vitam sustulit exitio,
Qualis inexperto pullum per inane volatu
Elapsum morsu praepete falco rapit.
5
Intuita has animae exuuias super aethera vectae,
Contactu, formâ, pondere marmoreas,
Diriguit saxo similis perculsa Genitrix,
Vix modo lamentis pervia, vix lachrijmis.
Hei mihi, quam crudo par es noua forma dolori,
10
De saxo Natum saxea Mater habet.
Saxea mater, habes quo te solamine vincas,
Parce pie madidis orba, nec orba, genis:
Auriaci Infantis Patriâ potiore recepti
Dimidium docto marmore Terra tenet:
15
Tantus honorari, parto de morte triumpho,
Non potuit statuâ nobiliore Puer.
| |
Ad filiolos emblema brumale2).
Audaces pueri, soleis animisque Batauis
Stare super stantes quos vetat ardor aquas;
Discite quam ludi non est puerilis imago
Ludicra, quam jocus in seria vester eat.
5
Lubrica mortalis vitae via marmoris huius,
Frigore concreti marmoris, instar habet.
Quisquis in hac glacie stadij meruisse coronam
Destinat, armato conuenit esse pede.
Ferratum virtute pedem si negligit, aegro
10
Debilis incessu labitur aut titubat.
Nec satis armari est; quibus uti prouidus armis
Nesciat, infaustum tiro subibit onus.
| | | |
Si laevâ dextrâue grauis, si forte supinus,
Vel medio procul a pondere pronus abit,
15
Ut bene festinet, turpi conamine, casu
Multiplici, pravâ displicet arte bonis.
Sin medio rectus vitiorum, tramite certo
Virtutis durum sub pede calcat iter:
Nulla, nec adversi, vis in vestigia venti est,
20
Aut fugat, aut factas rumpit ubique moras:
Conanti facile est quidquid molitur, ab omni
Turbine securâ prosperitate natat.
Algeat an sudet, nihili est; constanter utramque
Ingenuâ sortem dexteritate leuat.
25
Donec in optatae felicem limine metae
Mulcet honorato parta labore quies.
Audaces pueri, tales sub imagine tali,
Patre nec invito, semper amate jocos.
| |
Praefatio1)+.
Scazonte claudo conuenire σκάζοντας
Per laeue Brumae marmor, o domus nostrae
Decus atque ocelli, tanquam idoneo versu
Iustum ac decorum censui: sed incoepto
5
Mox expulistis, derepente tyrones
Facti magistri: nec quadrare morosum
Epos fateri tanta me rei durae
Solertia adegit parta tam breui nisu.
Hinc, ecce, durum carmen, hinc stylum vertens
10
Sermone blando, lubrico, leui et laeui
Laeues leuesque dissero ad natatores.
Fauete linguis; musa, fas, ratio suadent
Aptarier pedem pedi, meum vestro.
| |
De convivio concionatorum2)+.
Coeli praecones hilarâ risisse popinâ
Traditur: exempli copia facta boni est.
Quidni facta simul monitorum et verba sequamur?
Quod Patribus licitum, fratribus esse puto.
| | | | | |
(Ad eosdem)1).
Carminis incocti tepidum excusate calorem:
Anni temperiem frigida vena refert.
| |
Pro glacie2).
Naturam reuerenter habe: quicumque cadentis
Murmura, candentis marmora fontis ama.
| |
[Qu'on ne me parle plus d'une seconde espouse]
Qu'on ne me parle plus d'une seconde espouse,
Qu'on ne m'aijt resolu le doubte d'un grand Cas:
Ie n'en sçaurois aijmer qui ne fust fort jalouse,
Et qui le fust bien fort je ne l'aijmeroij pas.
| |
Ad amicos Amstelodamenses mox adeundos3).
Barlaee, Vossi, Vondeli, omniumque Hoofdi
Caput et chorage; et omnium Vicoforti
Hospes diserte; si vacatis indocto
Quantum sodali non semel vacauistis;
5
Si fert juuentae votus inquies tritae
Fervor cathedrae, Rhetorisque Barlaei
Auditor unum commodat diem raro
Frequens amico: Vossij labor, curae,
Sudor stupendi, publicoque decreta
10
Dicendi origo grandiusque molimen
Sacrata lucubratio rei sacrae,
Interpolari si ferunt leui, laeto,
Breui Lyaeo: Vondelj super saeclum
Augusta Magnum tela Caesarem saeclo
15
Datura pausam si capit nec optandam,
Nec poenitendam; si quod Hoofdium fas est
Momentum amicis imputare, quod Belgis
Decedat, exigentibus diu Belgis
Calamitatum Patriae, sed assertae,
20
Tabulas perennes, aeneas, mares, omni
Superfuturas saeculo, omnibus chartis:
Si Wicqueforto nen vacare magnatum
| | | |
Victricibus curis vacat, frequentesque
Ab Orbe, qua eruditus est, manum cerae
25
Implere cessant, otioque, nec scriptor,
Patet insolenti: Inaestimabilis quincunx
Selectiorum Belgicae virûm, magnae
Amstelredami nobilissimi Ciues,
Si ferre non grauamini quod inuiti
30
Nondum tulistis, ecce qui bonas laete
Perdamus horas, otiosus Haganae
Desertor aulae, et serio procul vultu
Vos abdicato. Si fauetis, et rugâ
Non summouetis obuios peregrinos
35
Inhospitali, Tesselaeque congressum
Riualibus non inuidere riualis
Barlaeus audet: Ecce vos rotis, velis,
Curru, carinis, aut equestribus vecti
Sellis adimus. Effer omnium sodes
40
Barlaee verbis, quae sit omnium concors
Sententia: si σκάζοντα quid poetastrum
Dignare Princeps Rhetorum et poëtarum.
Ridete, valete, et nos amate
| |
Ad Barlaeum1)+.
Vicimus: audaci cessit Schola debilis Aulae;
Frigida Barlaeo Tessela dante mea est.
Sufficit infelix nutu prostratus amator:
Inuidiae finem laurea parta facit.
5
Parcere subjecto pulchre placet; alter ab illo,
Gratia riuali facta, triumphus erit.
Accipe, debellate proco Proce, gaudeo victor
Cedere, me victo Tessela dante tua est.
| |
(Ad Barlaeum)2).
Quam bene, quam belle, quam nostro jure, quod ipsa
Nescit, Amatorum Tessela facta pila est!
| | | |
Distrahitur verbis merces Hollanda Latinis.
Quam sua riuales somnia docta beant!
5
Nugamur, Barlaee pater: quis credere possit,
Quae dare non vellet Tessela, velle dari?
| |
Iae noch neen. In eenen ring van 7. ioffrouwen die mij verboden te vertrecken1)+.
T geschakelde geweld van t'samen seven Steenen,
Zeil-steenen geens-gelyck,
Bestond mij onverhoeds te klemmen en verbeenen,
5
Soo eenigh aller zyds, dat, waer ick 'tvoorhoofd keerde,
Myn hert in twijffel hiel wie 'tmin of meer verheerde,
Wie 't slapp of stracker trock.
Soo hangt de staele kist daer in der loose leden
Sijn' wondre galgh beslaept, en all de oude reden
Van swaer en licht beschaemt.
Wat meende dit verraed? men wilde mij doen willen,
En wild' ick, soo verkracht?
15
Oh neen, myn will, in 't eerst Weer-will van seven Willen,
Hadd nu geen' willens macht.
Zeilsteenen van ontsagh, vier en drij paer schoon' ooghen,
Dan all dat ooghen in het Hemel-holl beooghen
Ick ben uw will-loos stael, en kan noch steegh noch mild zijn,
'T geen ick niet willen wilde, en moet er yet gewilt zijn
Wilt wat ghij wilt, voor mij.
Amstelodami 20. Feb. nocte Teïâ.
| | | | | |
(Pro medicis, jocus)1).
Quaeritur an Medicis nullo Respublica damno
Orba sit: orbari non bene posse probo:
Nempe peremptores hominum si tollimus, unus
Qui vivos capiat, non satis Orbis erit.
| |
(In annam garrulam edentulam)2).
Miramur juueni dentes collabier Annae,
Quos tam perpetuo verbere lingua perit?
| |
(De creditore securo)3).
Mollis, ais, pluma est quâ somnum debitor hauris,
Mollior est quâ cui debeo, Paule, cubat.
| |
(Pauper in coenum lapsus)4).
Tollere de coeno lapsum properantibus Aulum
Mittite ait, non tam molle cubile domi est.
| |
(In ebriosum febricitantem)5).
Cur leuis Aemylio grauis est medicina? veretur
Quae posset febrem tollere, posse sitim.
| |
[Ut sint conjugij sacra, maritus]
Ut sint conjugij concordia sacra, maritus
Expedit ut surdus, coeca marita siet.
| |
[Irus ut effractas sensit de nocte fenestras]
Irus ut effractas sensit de nocte fenestras,
Risit, et ad furem talia verba dedit:
Tune quid hinc noctu rapias, ubi nemo, nec ipse
Claro quid memini me reperisse die?
| |
Van droncken Ian6).
Als Ian voll druijven is, voll honich-natt, voll biers,
Voll allerhande vochts, dan is hij eerst voll viers:
| | | |
Als Ian sijn' beenen staen en waggelen als palen
Die rott zijn, kan hij eerst de kloeckste achterhalen:
5
Als Ian syn' handen staen en beven als een blad,
Dan kan hij yeder een begrijpen, waer hij vatt':
Als Ian syn' Tong begeeft, dan kan hij, onder 'tlispen,
Als een voll-komen man, een yder een be-rispen.
Dat's wonder; maer dit niet: Als Ian niet staen en kan,
10
Dan komender ontheupt' en kreup'le kind'ren van.
| |
De mirabili te ad mirabilem Barlaeum1)+.
A Gange nostro non diu petitum Te,
Te sobrium, Te providum, disertum Te,
Suaue Te, subtile Te, eruditum Te,
Te gloriosum, nobilissimum Te, Te,
5
Cum te, τι θεῖον, esca coelicolûm Te,
Et Nectar, et jentaculum, et caput coenae,
Fertur potenti, quidque per leues frustra
Paeti vapores, quidque per graues frustra
Bacchi liquores quaeritur, sacros oestro
10
Afflare vates, arduumque potis Te
Nil repperiri, prona cuncta diti Te
Proferre venâ, bis valere potum Te
Quod sobrius valebat; ut stupeat cum Te
Sese esse factum quisque quod sine Te non est
15
Genio nec arte. Si fidem meretur Te
Praeco penes te, si quod esse produnt Te
Te teste Te sit; Teste te, et bonis Te ac te
Amantibus, me teste, me peramanti Te
Ac te, diserte de Te dixit ac de te,
20
Barlaee, qui te dixit esse totum Te.
In castris aenden Reurderbergh. 5. Aug.
| |
Air en ma pathodie imprimée2)+.
Graues tesmoings de mes delices,
Chesnes touffuz, beaux precipices,
Ialoux et glorieux de ma felicité.
| | | |
5
Adieu deserts; puis qu' Amaranthe
Ne gouste plus voz ombres, ni ma voix,
Vous n'estes plus mes boiz.
N'attendez plus que je me rende
10
Ou d'autre que l'Amour m'entende,
Et l'ombre qu'il me fault c'est l'eternelle nuict.
| |
Air en ma pathodie1).
Vous me l'auiez bien dit, visions inquietes,
Que deux astres benings deuenoijent deux Cometes
Et presageoijent la fin de mes prosperitez.
Si nature n'a plus de loij,
Ne reuenez vous pas, fleuues, à voz fontaines?
Amelite a manqué de foij.
Elle se mescognoist la farouche, la fiere,
Destournez vous mes ijeulx, n'adorons plus la pierre,
Insensible à mes criz, comme à ma loijauté.
Graue. 4. Sept. Die natali.
| |
Chanson pour .....2).
S'aduisa de m'abandonner,
La folle se flattoit du tiltre d'homicide,
Et creut mon desespoir prest à le luij donner.
Ton grand dessein est avorté,
Tu n'entends pas combien tu m'a mis à mon aijse
Dès l'heure que tu fis place à ma liberté.
10
Tout le soucij qui me reste,
C'est d'auoir peine à retrouuer
D'assez joliz accens par où je manifeste
| | | |
Le bien que malgré moij tu m'as faict recouurer.
20
C'est pour estre hors de l'embaras;
Ie chante, pour en veoir pleurer dedans ta cage
Qui chanteront ainsi quand tu les sortiras.
| |
Air en ma pathodie1).
Que ferons nous mon pauure Coeur,
A qui s'en fault il prendre?
Cloris est sourde à la fureur
Des criz que sans crier elle souloit entendre.
5
Ne parlons plus qu'au silence des Bois.
Au moins, forest, quoij que tu sois,
Comme Cloris, sourde, muette, et belle,
Tu ne fuis pas comme elle.
Tu ne fuis pas comme elle fuit,
Les eaux d'une orageuse nuict
Ton teint fera l'effect d'un bel oeil qui larmoije.
Puis me voijant gemir en mes aboiz,
Au moins, forest, quoy que tu sois,
15
Comme Cloris, sourde, muette, et belle,
Tu pleureras plus qu'elle.
Tu pleureras chere forest,
Mais, quoij que je m'en vante,
Ce n'est qu'un remede indiscret
20
Ce n'est qu'un faux secours d'une ombre qui m'enchante.
Ie me console en vain au silence des boiz,
Car, ô, forest, quoij que tu sois,
Plus que Cloris, sourde, muette, et belle,
Tu ne l'es pas comme elle.
| |
Chanson pour .....2).
Ie n'en suis pas, volage,
| | | |
5
Si tu pretends qu'on idolatre
Ie n'en suis pas folastre,
S'ils ne sont doux comme ils sont beaux.
Ie n'entends point, rebelle,
Ie n'entends pas qu'un oeil me poigne
15
Des l'heure qu'il s'esloigne,
I'en pers le feu, comme le goust.
Ie n'aijme pas, friponne,
Si tu pretends que je t'embrasse
I'entends que je le fasse,
Non sans jaloux, mais sans riual.
| |
In I. Smithij dissertationem pro Neomago oppido Batavorum1).
Hunc quoque, si fas est, si quam non vana meretur
Deucalioneae stirpis origo fidem,
Hunc quoque, tot gemmas inter nummosque loquaces,
Eruta felici sidere gleba virum
5
Naturâ ludente dedit, κειμήλιον Orbis
Antiqui, lucem deliciumque noui.
Unica Romanos inter sub judice lis est
Et Batauos, utris debeat ille genus:
Romane nascentis pueri cunabula primum,
10
An Batauo Solem viderit iste solo.
Res Batavas, res annorum sub nube sepultas
Tantam de tantâ prodere nocte diem,
Gentilem Batavum aduersos habuisse Quirites
| | | |
Arguit, et nostro sub meruisse Duce,
15
Romanas acies in controuersa Batavum
Oppida, nec dubijs tradere castra locis,
Tradere Caesareo, qualique Hortensius olim,
Quali non poterat Tullius eloquio,
Romanas acies inter vixisse Quiritem
20
Dictat, et in nostrum signa tulisse Ducem.
Dum pugnant auidae, dum cunas Roma, parentes
Imputat ambiguâ terra Bataua fide,
Tu, quod agis, Smithi, pulchri certaminis ansam,
Multiplicem mox, et mox, iterumque dato.
25
Nec vero sine Patre satum sine Matre videri
Stemmatis ingenui dedecus esse puta.
Rudera cognatos numeras illustria, multo
Consule, non raro Caesare fratre venis.
Respue, quo clares, tituli gentilis honorem;
30
Nobilior Terrae filius esse potes.
| |
Ad ... Mijeropium ut carcerem Gulielmi Bavari com. Holl. mente capti inspecturum comitetur1).
Hic est, Myropi, furor, haec insania vatum,
Res non difficiles reddere non faciles.
Quod sane poteram verbis petijsse solutis,
Carminis insani lege ligatus ago.
5
Insani Comitis visuro claustra serasque
Insano comiti, si vacat, esto comes.
| |
Ad quatuor filios, ingrediente anno CIƆIƆCXLI2).
Ilicet, exacti finem contingimus anni.
Qui dabit instantem proximus ortus erit.
Mos monet et ratio sacris votiva Calendis
Progeniem saluo dicere verba Patri.
5
Scandere amat pietas, et amor reuerentia dici.
| | | |
Ut vix officij cura sit illa mei.
Quid tamen? inuerso placitum est nunc ordine niti:
Annus ab hac ipsa sit nouitate novus.
Descendat pietas, reuerentia cedat amori:
10
Fas est officij causa sit illa mei:
Vos ego, pars animi, vos, voti summa Paterni,
Vos o delicium, pulchra quadriga, meum,
Vos ego quot vixi non infeliciter annos
Bis duplici voveo prosperitate frui.
15
Cuius enim pueri jam nunc vestigia pone
Linquitis, hac etiam vincere sorte decet.
Creditis? hoc voueo, faciant vos Astra benignis
Nutibus in sano corpore mente bonâ
Tam mihi dissimiles, ut quos mirabitur omnis
20
Posteritas, omnis nesciat esse meos.
Uno spiritu. nocte inter 23. et 24. Dec.
| |
Sigillum. Corona nihil tegens in scuto cujusdam gentilitio1).
Hoc vita, spes et ambitus mortalium,
Hoc splendor Orbis est, coronatum Nihil.
|
3)M.D., 148. Zoo luidde de titel oorspronkelijk; later als in M.D.: Ad eandem, Π αραμύϑιον. Zie op 5 Dec. 1639.
+[krit] Bij vs. 11 in marg.: Dum infans viueret, jejunans flebam; quia dicebam, quis scit? gratiam est facturus mihi Jehoua, ut vivat infans. At nunc mortuus est; quorsum ego jejunarem? possemne reuocare eum denuo? 2. Sam. 13.
+[krit] vs. 7 perculsa Genitrix M.D.: tremebundo Mater
2)M.D., 149, met den titel: Ad eosdem. Daar gaat het volgende vers vooraf.
1)M.D., 149. De titel luidt daar: Ad filiolos paucis diebus solearum ferratarum incredibilem peritiam adeptos. Emblema Brumale. Praefatio.
+[krit] vs. 7 Epos eerst: Carmen als in M.D. - vs. 8 Solertia M.D.: Cognitio
2)M.D., 147, met den titel: In comessatiunculam Presbyterorum.
+[krit] vs. 1 M.D.: Presbyteros hilarâ madidos - vs. 2 facta M.D.:, Roma, - vs. 3 Quidni M.D.: Quid si - sequamur M.D.: sequaris - vs. 4 puto. M.D.: negent?
1)M.D., 150. In het HS. heeft het versje geen titel. Het versje behoort bij Ad filiolos caet.
3)M.D., 49. In 2 HSS.; één daarvan is op de Leidsche Bibl.; het heeft den titel: Quinqueviris Bacchanalibus, en den datum.
Den 5den Febr. (vgl. Oud-Holland, 1887, blz. 100) zond Barlaeus aan H. een vers ( Poem., II, 436), waarin hij meedeelde, dat Tesselschade te Amsterdam was. H. antwoordde met dit gedicht en beloofde ook te zullen komen. Van Baerle antwoordde weer met: Ad .... Constantini Hugenii Amstelodamum adventantis erectos scazontes responsio (zie Tesselschade Roemers en hare vrienden, 74).
1)M.D., 150. In 2 HSS.; 1 daarvan is op de Leidsche Bibl.; het is geschreven op hetzelfde blad als Van Baerle's vers: Ridentem dicere verum, Quis vetat ( Poem., II, 436) van den 5den Febr., en heeft den datum 10. Feb.
Barlaeus had in zijn gedicht geschreven: Invidet Aula scholae, schola nubilis invidet Aulae.
+[krit] vs. 5 Parcere M.D.: Pascere
2)Gedrukt in Tesselschade Roemers en hare vrienden, bl. 23, Noot. Het HS. is op de Leidsche Bibl.; het versje staat op hetzelfde blad als Ad Barlaeum (van 11 Feb.) en heeft geen titel.
Ook dit versje slaat op het gedicht van Barlaeus van 5 Feb., waarin deze van Tesselschade getuigt: Constantine, tua est.
1)K.b., II, 154.
Boven het HS. in marg.: Mahomet moet doch hangen.
Den 15den Febr. vertrok H. met Jacob Van Campen uit den Haag en kwam den volgenden dag te Amsterdam, om er tot den 22sten Febr. te blijven ( Dagb., 34). Die dagen bracht hij in den vroolijken kring van Hooft door. Hij wilde terugreizen, maar de dames lieten hem niet gaan. Barlaeus juichte daarover in 3 verzen, alle den 21sten Feb. geschreven: Op de cirkel der vrouwen, doen zij de Heer Constantyn Huygens, Heere van Zuilichem, besloten en verbaden; In captivam Aulam sive victum matrum precibus Const. Hugenium Zulech. Dom.; en In picturam coronae matronalis Constantini Hugenii constantiam expugnantis, pingente illam Clar. pictore et architecto Campio (zie Tesselschade Roemers en hare vrienden, 24, 77, 78).
+[krit] In K.a. staat in den titel in plaats van vertrecken: verreysen - vs. 21 uw K.a.: nu - vs. 23 wilde K.a.: wil
1)M.D., 151; het versje heeft in het HS. geen titel.
Boven dit en de volgende 6 versjes staat als opschrift: Acumina Hispanorum. Parte 1. 1., en in marg.: Ex Flor. Espagn.
2)M.D., 151; het versje heeft in het HS. geen titel.
3)M.D., 152; het versje heeft in het HS. geen titel.
4)M.D., 152; het versje heeft in het HS. geen titel.
5)M.D., 151; het versje heeft in het HS. geen titel.
+[krit] vs. 8 een voll-komen man K.b.: onberispelick
1)M.D., 151, met den titel: De mirabili herba Te, caet.
Den 9den Aug. schreef H. een brief aan Barlaeus over hetzelfde onderwerp ( Epist. Lat.) Bij den titel in marg.: Herba Jndica.
+[krit] vs. 5 coelicolûm M.D.: coelitûm Te, - vs. 6 M.D.: Jentaculum, promulsis - vs. 18 peramanti M.D.: diligenti
+[krit] vs. 3 Path.: Que j'ay veu tant d'estez,
+[krit] vs. 10 d'autre Path.: autre
2)De titel is niet verder ingevuld.
1)N o XXXIII van de Pathodia; daar is echter alleen het eerste couplet opgenomen.
2)De titel is niet verder ingevuld.
1)M.D., 48, met den titel: In Iohannis Smithii, summi Antiquarii, Dissertationem pro Neomago Oppido Batavorum. In 2 HSS.; één daarvan is in het bezit van Mevr. M.M. Kneppelhout van Braam.
Het vers is voor het eerst gedrukt in Iohannis Smith Oppidvm Batavorvm, Seu Noviomagvm. Liber singularis ..... Amstelodami, Ex Typographeio Iohannis Blaev. MDCXLV, met den titel: In Antiquarii nobilissimi Doctissimique I. Smithii Dissertationem caet.
Zie over Smith, dl. II, 293.
+[krit] vs. 25 vero 1 HS. en Smith: saltem
1)M.D., 152, waar in den titel staat: Ad Iacobum Myeropium caet.
Zie over Jacob van Mierop blz. 22.
Toen graaf Willem V in 1357 krankzinnig was geworden, werd hij eerst opgesloten in eene kamer van het Hof onder den grond (zie Fonseca, La Haye par un habitant, 1857, I, 121). Later werd hij naar Quesnoi in Henegouwen gebracht, waar hij in 1389 gestorven is.
2)M.D., 50.
Zie over Constantyn en Christiaan blz. 112, 113, en over Lodewyk, den derden zoon, dl. II, blz. 228. De vierde, Philippus, was den 12den October 1633 in den Haag geboren, werd in 1651 student te Leiden, reisde o.a. naar het Noorden en stierf den 12den Mei 1657 te Marienburg.
1)M.D., 152, met den titel: Corona nihil ambiens caet.
Het HS. wordt door een teekeningetje versierd.
|
|
vorige
