|
|
|
| |
| |
Act. II.
claes. kees.
De Schipper tegen sijnen knecht.
Wel, Keessje maet, wat raed? ick ben soo moe eslooft, vaer,
| | | |
Van sockle langs de Stadt, dat je 'tniet en gelooft. Maer
Wat selt in 'tende zijn, waer magh dat arme wijf
Wat, se heit der sinnen alle vijf,
815
En noch wel ien der toe van meer as vrouwe loosheit,
Maer ick grouw voor meerder boosheit
Dan t'onsent is bekent: Tis hier en kluchtigh volck, 817
Licht, vals, Wals en onduijts; men hoefde wel en tolck
Van 'tien in 'tander huijs, asmer hum deur sou redde.
820
Hoe magh Trijn daerbij op? onnoosle sloof!
Dat Trijn in 't schoonst en 'tbest je sitt en quinkeleert.
Sis goelickjes van muijl, en s'heit soo wat e leert
Met stee volck om te gaen, in 't bookje der Maniere, 823
Sulck goed is wellekom in alderleij kertiere;
825
En s'is moij in den dos, dat staet de luij wel an,
Ho, ho, Baes, Moer die sitt bij 'tglaesjen en de kan;
Dat gaet soo seker as de Paep sen Evanjeli,
Die gustre stong en preeckt', ô Sinte Pieterceli, 828
Wat schommelde die vent en hoop goeds onder ien!
830
Noch hebb ick oijt of oijt suck preke niet e sien.
Sen backes ging all tick en ticketack, as 't Touwtje
Van 'tswaerd, as 'tmoijties koelt. 832
Maer Kees, waer is men vrouwtje, -
Men vrouwtje, Kees, men wijf, men lieste - Kees.
| | | |
Is 'tniet waerd dattick schreij
Ja wel toch, wat kent baten
Of je veul krijte wilt? 'ksou segge gaewe straten
En steghe deur en deur, maer 'tis lang doncker nacht
En w'hebbent nong soo veul e pleeght met all ons macht,
Dat daer op niet en is te bouwe. Wilck je segge?
840
Kom laete we onse hoofd gerust in 'tkusse legge;
En neemj' en soopje met en pijpje smoocks voor uijt,
Daer is gien ding dat ien sen ooghjes dichter sluijt.
'Kversekerje Tryn tuijs eer datten dagh sel op gaen.
Ick weet niet of se mijn te nacht sel uijt men kop gaen.
845
'Khoop jae, Baes. wat en blaes! daer benne wijfs enoogh: 845
Of Trijn verdroncke waer, khebj' all en aer' in 'toogh.
Tot het volck.
Te minste krijgh ick mé en tooghje van ter zije.
Hoe seit de wijse man? In alle dingh is lije, 848
Maer in wel eten en wel drincken, droogh en natt,
Kom, kom an, Kees, troost me wat.
|
817kluchtigh: merkwaardig.
823bookje der Maniere: wellevendheidsboekje; titel van een van de vele boekjes over goede manieren.
828gustre: Klaas en Kees waren blijkbaar ook een kerk binnengewipt. ô ... Pieterceli: Kees gebruikt een spottende aanroeping van een bastaardheilige.
832'tswaerd: ovaal schild van zware planken ter zijde van platte vaartuigen; bij zwaar weer liet men het zakken door het touw waaraan het hing te vieren, voor de stabiliteit.
848de wijse man: dit verwijst naar Prediker 1:14 e.v.; 2:22 e.v.
850accij: actie, rechtsvordering, met alle ellende van dien; dus: problemen.
|
|
vorige
