Letterkundig overzigt en proeven van de Nederlandsche volkszangen sedert de XVde eeuw


auteur: Jacob Carel Willem le Jeune


bron: Jacob Carel Willem le Jeune, Letterkundig overzigt en proeven van de Nederlandsche volkszangen sedert de XVde eeuw. J. Immerzeel Junior, Den Haag 1828 


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 168]origineel

XXXIII.
Christelyk Vryagielied.

 
Teêr Katharijntje
 
Voor 't zonneschijntje
 
En 's middagshette week,
 
Bij 't ruisschen van de beek:
 
Beek die haar jeugd nae 't leven vaak verbeeldt.
 
Daar frisch en koel
 
Een luwe stoel
 
De moede leden streelt.
 
 
 
Zij bukte neder
 
En zag haar teeder
 
En vrolijk aanschijn daar:
 
Toen werd zij nog gewaar
 
Een tweeden, die van achter haar beloert.
 
Met greep hij toe.
 
Hoe, sprak zij, hoe!
 
Omziende wat ontroerd.
 
 
 
Hij sprak met eenen:
 
Gij ziet den genen,
 
Schoon kind, gij ziet hem nu,
 
Voor wien gij vlugt zoo schuw,
 
Ik volg uw spoor, ik jaag, ik loop, ik ren;
 
Op dat uw geest
 
Weet wien hij vreest,
 
Zoo luister wie ik ben.
[p. 169]origineel
 
't Is waar, geen zegen
 
Van moeders wegen
 
Ik erf, nocht' haaf noch goed:
 
Hoewel zij daalt van 't bloed
 
Der Koningen, een overoud geslacht,
 
Wiens roem zal staan
 
Door brave daên
 
En zegeteekens pragt.
 
 
 
Maar uitverkoren,
 
Ik eerstgeboren,
 
Mij voor geen vorsten schaam:
 
Als eenig erfgenaam
 
Mijns vaders, die met donderen rumoert:
 
Wiens Majesteit
 
Geen schepters zweit,
 
Maar vier en bliksems voert.
 
 
 
Laat and're blaken
 
Om rozen-kaken
 
Om oogjes bruin als git,
 
Om 't poezelachtig wit:
 
Jont and'ren 't lijf, eer 't worm of slange knaagt:+
 
Maar mij alleen
 
En anders geen,
 
Uw ziel, o schoone maagd!
 
 
 
Uw ziel, o spruitje!
 
Als Konings bruidje,
 
Dan zitten zal te prijk
 
In mijn heer vaders rijk.
 
Daar stâge lust het bedde voor haar spreidt;
 
Daar ze onvermoeid
[p. 170]origineel
 
Verzweegt, 't geen vloeit+
 
Van 's bruîgoms zaligheid.
 
 
 
Zoo zuik're woorden
 
Haar ziel bekoorden;
 
Ontvonkt door deze stem,
 
Greep zij verliefd naar hem,
 
Die met een heilig spook verdween gezwind.
 
Zij uit verdriet
 
Riep: eer gij vliedt
 
Koom, kust ze die ge mint.

j. van vondelen, Kuisheids-Kamp.