[fol. 69r] origineel Op die Voyse,Voor Munster staet een steenen Huys, &c.  Ghy ooren hoort, snel onghestoort,  Neempt waer dat Woordt, int Noordt groot wonder schiet:  Maer stoet u selven an den Steen doch niet:  Die Sienders sien, die Prophecyen gheschien,  Der Dach des Heeren naeckt, waeckt unde siet.     O Werlt bout, wreet unde stout,       Ghy brout sonder fout, t'sal voor Godt stincken:       Laet uwen hoomoet doch wat sincken:       Ghedenckt u out, dit wel onthout,       U Bier sult ghy noch selver drincken.    [fol. 69v] origineel    Hoe ghy dult und' raest, poft unde blaest,       Schielijck unde haest, salt aen u beclyven:       Godes stercke handt sal u verdryven,       Verstockt, verbaest, verdult, verdwaest,       Sult ghy hoe langher hoe meer blyven.     U Buyck werdt groot, van bloede root,       Der Heylighen doot, dat ghy als water stort:       Wee u dat ghijt te drincken hebt gheport,       Ghy sult baren bloot, mit grooter noot,       Eer u t'wee dringht, dat ghy vast hebt begort.     Sulck saet men men saeyt, sulck vrucht men maeyt,       Mit die maet daer ghy mit meten wilt ghaen, [fol. 70r] origineel         Werdt u weder inghemeten saen:       Ghedaen soo ghy raeyt, dus sijt ghepaeyt:       Want na u werck sult ghy loon ontfaen.     U goet u bloet, op u sijn moet,       Mammons ghebroet wy gheenssins aensien:       Verdoemt sy Ick, meen' Ick dat niet in dien:       Godt ons voldoet, met sijn Woort soet,       U Rijck, u blijck moet verde van ons vlien,     Der schalck quaet, van alle misdaet,       Sal mit sijn saet, eer-lang vast ghebonden sijn,       In duysent Jaren nye ghehoort noch vonden sijn:       Sijn Kraft, sijn raet, mit allen vergaet, [fol. 70v] origineel         T'sal wis soo in corter stonden sijn.     T'is een ander Gheest, die u vreemdt blijft, leest,       Een ander Feest, Leven, Rijck, goet, hert, sin,       Dat ghy noyt ghehoort noch ghelooft hebt in,       Daerom ist u ghemist, och of ghijt wist.       Dat u eynd' so by is, und' t'ons int begin.     Die Prins van macht, der Heer in Kracht,       Die Coninck gheacht, t'herte ondervraghen sal:       Wie ist der synen Dach verdraghen sal,       Als hy t'boos Gheslacht, vernielt onsacht,       Niemandt van haer men dan beclaghen sal.              In Martio. Anno. 1536. Finis.