[fol. 91r] origineel Refereyn. Van die duydelijcke Duytsche Spraecke.  Ghelijck Oost, West, Suyden unde Noorden,  Sijn d'Hebreeussche, Griecxsche, Latijnsche unde Duytsche Woorden.  Waer van Suyd-oost, Suyd-west, Noord-west, Noord-oost,       Hebben Name, werck, kraft en troost:  Also sijn d'andere Spraken kommen       Van dese vier, heb Ick vernomen,  En t'is daer by oock goet te verstaen, [fol. 91v] origineel         Dat even de selve te boven gaen.  Dan welcke van dien mach wesen de best,       Voorwaer die gheeft haer schijn opt lest.     Griecks, Hebreusch, Latijn, beyd' Volck en Spraeck,       Hebben verdient die Godtlijcke Wraeck,  Deur schuldt, die sy beginghen aen't Cruys,       Den Tytel maeckt sy alle confuys:  Sijn t'onderghegaen in haren Landen,       Duytsch Volck, Lant, Spraeck is noch voorhanden:  Daer wt sich werdt verheffen den Steen,       (Dan Christus most lyden van't Yseren Been)  Die vellen sal dat vierde Rijck, [fol. 92r] origineel         Dies voeten nu sijn van Yser en slijck.     Dan ghelijck den Opganck in dat Oost,       Gaf Godt den Hebreeren den eersten troost,  Welcker opgaende verhoochden int Suyden,       Deur d'Apostelen by den Grieckschen Luyden,  En weder t'onderging int West,       Deur't Latijn dat Roomsche Nest.  So staet te verwachten wten Noorden,       Een opganck by den Duuytschen Woorden,  Die eewelijck gheven sal sijn schijn,       Duytsch moet hooch-ghelovet sijn.              Finis.