|
|
|
| | | | | |
Volgens hier na drie Liedekens, waeraf het eerste ghemaeckt is by Jacob Symonss. unde die twee andere
navolghende by Michael Janssen.
| | | |
Jacob Symonss.
Hoort Broeders int gemeyne,
Die mit sonden sijt belaen:
Wilt een blyde boodschap ontfaen
| | | |
Belijdt u voor Godt onsen Vader,
Hij wil sijn onsen Ontlader,
Mit sijn Godtlijcke claer aenschijn:
| | | |
Verblijdt u mit der Engelen schare,
In dit soete Nieuwe-Jaer,
| | | |
In dit soete Nieuwe-Jaer,
Dat Licht schijnt over al:
Laet ons t'Kindeken soocken,
Te Bethlehem moeten wy gaen,
Und' betoonen ons jonsten reyn,
Op dat wy sijn liefde ontfaen,
Int Gheloof dat edele Greyn:
| | | |
Unde bewysen't mit die wercken,
Nader Waerheydt int openbaer,
Soo suldy u Broeder stercken:
In dat soete Nieuwe-Jaer,
In dit soete Nieuwe-Jaer,
| | | |
Michaël Janssen.
Wt den Oosten schijnt ons den Dageraet,
So die Morgensterre vercondighen ghaet:
| | | |
Die Maen, dat oude Schijn-licht vergaet,
Daer den wilden Dieren dat leven by
| | | |
Die Wolven moeten van't Licht verdwynen,
Die de Schaepkens willen ver-
| | | |
Den Wl den Nachtegael veel laghen leydt,
Sijn Tonghe is tot den lof Godts bereydt,
Hy singht boven alle Voghelen claer:
Die Nachtegael kloeck, hoort dat bescheydt,
Als die Wysen, dat schoone licht verbeydt:
Vermaert is hy boven alle Voghelen schaer,
Onder den doornen woont hy voorwaer.
Wat toeft ghy O Wachter blaest uwen Hoorn,
| | | |
Soo mach der Sayer gaen sayen sijn Koorn:
T'is meer dan tijt dat die Volcken ontwaecken,
Spant in den Esel, roept van den Toorn,
Plant die Lelie, hout af den Doorn,
Treckt die Lammeren al wt der Leuwen Kaecken,
Hoort toe ghy Herders wilt dit nu smaecken.
Drijft aen die Beesten int blacke velt,
Mit bloemen unde bladeren seer lustich ghestelt:
Soo moghen die Koeyen melck gheven.
Siet hoe die Bie al vanden honich swelt,
Manghelt u broot voor vleysch sonder gelt,
Ghy Rijcken deylt u goet wt sonder sneven,
| | | |
So moghen die Armen blydelijck leven.
Ghy Princen des Volcks, Bewaerders van't Lant,
Mit bussen unden boghen teghen den malen Viant,
U Sweerden wet seer fijn van van stalen:
Ghy Krijchsluyden ten oorden met grooten verstant,
Te dooden den Viant die daer sticht moort unde brant,
Stercken haer handt mit schoonder talen,
Unde konnen't mit Tonghen al behalen.
| | | |
Michael Janss.
Hoort doch alle in deser tijt,
Laet ons gaen mit groot jolijt,
Handen unde knien vouwen:
| | | |
Unde sien op sijn Ghebodt,
So werden wy nieuw herbooren,
| | | |
Want Christus heeft ons wtvercoren.
Schamen moghen wy ons wel,
Der ons wel heeft gheschapen,
Unde dienen den Godt Bel,
Godts Woort gaen wy versmoren:
| | | |
Wandt Christus heeft ons wtvercoren.
Wilt doch suchten voor u misdaet,
Und' wilt Godt u herte schencken:
Keert doch mit berouw van't quaet,
Gheen sonden wil hy meer ghedencken:
Is dat niet een soet accoort,
Dat Godt spreeckt sulken Woort,
Hy wil ons wel verhooren,
Want Christus heeft ons wtvercooren.
| | | |
Alle ons leven is een strijt,
(Spreeckt Job) op deser Aerden:
Wy en hebben gheen respijt,
Compt ons die doodt aenvaerden:
Dan kompt dat Oordeel snel,
Unde wijst ons in die Hel:
Dan ist doch al verlooren,
Want Christus heeft ons wtvercooren.
Prince maeckt u herte reyn,
Unde wilt leven na den Geest:
| | | |
Hoort Godts Woort al schijnt-es kleyn:
En sterft niet in dit Foreest:
Maer werdt een Kindt in Got,
Deur vervolch werden wy herboren.
Want Christus heeft ons wtvercoren.
|
|
|
vorige
