|
|
|
| |
| | | |
Awendmijmering
(Op die stoep van 'n boereplaas)
Rus sag in die skoot van diepe vergetelheid.
Soals op Sabbat môrens 'n tortelduif
Die stilte in die lug nog stiller maak,
Deur af en toe te koer en dan te swijg -
Waar nou net modder van vroeëre strome vertel,
Hoe die paddetjies die ontsaglike stilte verstoor.
Hulle kwik en kwek en kwaak,
Om dan weer almaal op te hou -
En gaan dan slaap, vermoeid en uitgeput.
| | | |
Gaan 'n skreeuwende kiewiet te keer.
Deur 'n jakhals wat tjank in sij buurt....
Alsof daar altijd feeste word gevier
|
|
|