Kiliaans Etymologicum is zeker gedurende enkele eeuwen het belangrijkste Nederlandse woordenboek geweest, vooral door zijn zo volledig mogelijke, wetenschappelijke beschrijving van de Nederlandse taalschat. Zijn eigen Brabants dialect, dat hij als basis nam, was in de zestiende en de zeventiende eeuw toonaangevend en beïnvloedde de standaardtaal, die zich in het Noorden verder ontwikkelde. Voor zijn beschrijving van het Nederlands was Kiliaan weliswaar afhankelijk van zijn bronnen, maar toch bleef hij zijn tekst voortdurend bewerken met een bewonderenswaardige zin voor nauwkeurigheid en voor wetenschappelijke taalstudie. Hoewel zijn gewestelijke aanduidingen nog kritisch onderzocht moeten worden en zijn etymologieën nog in de geest van zijn tijd staan, bracht Kiliaan toch een nieuw geluid in de lexicografie, o.a. door het excerperen van heel wat niet-lexicografische bronnen. Zijn standaardwerk was een unicum in heel West-Europa en is nu nog een onmisbaar hulpmiddel voor ieder die de Nederlandse taal bestudeert of de ontwikkeling ervan nagaat.