[p. 4]
Ons Venteke.
Venteke, klein lastig venteke-mijn,
Zóú jij eens, zóú jij eens stil willen zijn?
Je huilt maar, je schreeuwt maar,
Je trapt en je slaat,
Zeg, kleintje, geloof je,
Dat zoo iets maar gaat.
Kijk nu toch, kijk nu toch, kijk toch eens aan!
Prulletje, wat heb je nú toch gedaan?
Je deken, je laken,
Je flesch en je pop,
Die vallen uit bedje
Door al dat geschop.
Je beertje, dat weet niet,
Wat of er gebeurt,
En denkt er: ‘Waarom toch
Mijn baasje zoo zeurt?’
Lach je nu, lach je je moedertje uit?
Stoutertje, stoutertje, jij bent een guit!
Maar jij blijft in bedje,
Ik dek je weer toe,
De beer in je armpjes
Een kusje voor moe!
[p. 5]
