DBNL

De schrijver, zijn schaamte en zijn spiegels

auteur: Gerrit Krol

bron: Gerrit Krol, De schrijver, zijn schaamte en zijn spiegels. Em. Querido's Uitgeverij, Amsterdam 1981

doorzoek de hele tekst

© 2007 dbnl / Gerrit Krol

DBNL vignet

De schrijver, zijn schaamte en zijn spiegels

Gerrit Krol

Inhoudsopgave

I. De schrijver, zijn schaamte en zijn spiegels 1. Over 's schrijvers ijdelheid, de dubbele spiegel, de 1ste en de 3de persoon, en de kwaliteit van de spiegels zelf

2. Over de stijfheid en de soepelheid in een roman. Over de korte vergelijking en de lange roman

3. Over de noodzaak, in een roman, van complexiteit, samenhang en emotie. Waarom een schrijver, hoe graag hij ook zou willen, geen automaat is

4. Waarom een schrijver boven zijn werk in slaap vallen kan

5. Over de behoefte van een schrijver uit de band te springen. Over ‘ander proza’. Over de functie van een gedicht. Over schoonheid als functie van het toeval

6. Over middelmatige en geniale schrijvers, twee- en drietrapsraketten

7. Over de noodzaak de ideeën die je hebt in de goede volgorde te krijgen

8. Over het gebruik van flashbacks en flashforwards. Over de nesten waarin de schrijver zich werken kan

9. Over het autobiografische in een roman. Over goedgelovige lezers die slechte verhalen lezen. Over echtheid

10. Over schitterende beelden en niet schitterende clichés, bijzondere en algemene, resp. zwakke en sterke verhalen

11. Over klutsen en over het woordje ‘niet’

12. Over evocatie van nieuwe gevoelens. Over het nut dat je daarbij van ervaring hebt

13. Over de weg van Le Bacarès naar Perpignan

14. Over het nut van neuroses, het genezen van neuroses en het onnut van genezen neuroses

15. Over de gesloten en de cyclische roman. Over stilstand, het middelpunt van de roman en over afzwaaiers

16. Over de omweg in de roman (= kortste weg), over snelheid en vertragingen. Waarom onze geest de ene keer holt en de andere keer stilstaat

17. Kan een roman illustraties bevatten? Over de waarheid in een roman en over de dode waarheid van aforismen. Over het lineaire van een roman

18. Over de twee manieren die er zijn om een gedicht te maken. Over de schrijver die zijn pen bij zich steekt om een frisse neus te halen

19. Over de traagheid van het schrijven en de massa van het boek

20. Over de functie van ‘The Waste Land’. Waarom schrijven lijkt op schaken. Over zetfouten

21. Over schaamte, stijl en plaatsvervangende schaamte

22. Over lezers en echte lezers: de interpreten

23. Over concreet en abstract. Over waarheid in termen van de retorica

24. Over diepte, schaamte en intimiteit

II. De literatuur en het plebs

III. Kunst in de kou

IV. De poëet aan het werk

V. De paradox van de roman

VI. De schrijver als versterker

VII. Literatuur: de kunst van het samenvatten

VIII. De schrijver en het succes

IX. Decommunicerende vaten

X. De schrijver en zijn echte schaamte

titelpagina