Mevrouw C.
Brussel, 17 September 1866.

Beste ***!

Moet gij weder een brief van 24 paginas hebben? - Mais les affaires avant tout, car le coeur n'y est pour rien!

.........................

Van S. heb ik natuurlijk geen geld gekregen. Ik ben er den 12^den met mijne wissels henen gestapt en een stevig doosje om de aap in te doen, maar er was verkooping; madame had het druk, mijnheer was absent, geld was er op het oogenblik niet voorhanden. ‘Mais demain je vous donnerai l'argent, je vous l'apporterai moi-même, car vous ne devez pas vous déranger pour si peu de chose.’ etc. etc.

1‘Mais demain c'est trop tard, demain ce petit chiffon de papier ne signifiera plus rien, je pense?’

Er stonden eenige menschen om henen, toen zij mij zoo heel lief af had willen schepen; nu proposeerde zij mij gaauw om met haar mede naar boven te gaan ‘pour parler affaires.’ - En boven vertelde zij mij, en petit comité, dat eene acceptatie altijd één dag later dan den ingevulden datum afgedaan moest worden.

Ik zeide niets, maar vertrouwde haar ook niets, en ging dus, voor alle sicuriteit, omdat ik hoegenaamd geen verstand van zaken heb, met mijn papiertje naar M. (een bankier) die nu met een huissier aan het haspelen is, maar toch ook nog geen half centje gekregen heeft.

Wilt gij nu een kort résumé hebben van hetgeen ons in de laatste weken wedervaren is? Ziehier alles in eens.

Nen is met de van Deventers vertrokken. Arme Lilie (ons hondje) is dood. Fi heeft een hevige bronchite gehad2 en is nog te zwak om te loopen. Mevr. v.N. staat op haar vertrek naar Holland, de familie G. naar Gent en L. naar??? Van den winter zijn ze allen weg. Fi wilde naar Tante G. in Haarlem gaan om wat afleiding te hebben, maar kan nu ongelukkigerwijze niet

van huis. Papa maakt het goed, en ik rol ook vrij wel door alles heen.

.........................

20 September.

Neen, gij krijgt geen brief van 24 pagina's, want deze moet weg om u te vragen hoe ik met S. aanmoet, die maar eenvoudig weigert te betalen.

.........................

Daar krijgen wij een boodschap van T. dat zijne vrouw plotseling aan de cholera overleden is. Papa gaat er dadelijk henen om te zien of hij ook van eenigen dienst kan wezen. Arme T. wat zal hij daar ongelukkig zitten met die twee kleine schapen van kinderen! Papa zal er, hoop ik, wel een van hier brengen. Fi is weer veel erger dan zij geweest is, dat gaat ook niet goed; zij is zoo zwak dat zij zich naauwelijks bewegen kan, en heeft nu eene steek in de borst gekregen, welke haar het ademhalen moeijelijk en het hoesten pijnlijk maakt.

.........................

Mina.