Mevrouw C.
Brussel, 4 Maart 67.

.........................

Papa wil weg en ik wil blijven, enfin, de zaak is nog niet gedécideerd, maar zal toch waarschijnlijk wel eindigen op een prozaïschen togt naar mijn antipathiek vaderlandje. Dat ik daar tegen op zie als de kinderen tegen den rijstenbrei-berg behoef ik u wel niet te zeggen, evenmin als dat ik met hand en tand werk om Papa eerst nog een poosje naar Holland te krijgen om alles eens wat beter op te nemen, daar ik wel zeker ben dat dan al die herinneringen, door het prisma van den afstand betooverd, in eene koude, dure, armoedige werkelijkheid zullen wegsterven, welke ons niets vuriger zal doen wenschen dan maar spoedig weder op te trekken en naar ons goede Brussel terug te keeren.

.........................

 

Mina.