|
| |
| |
| |
| |
| |
‘Maar mijn lievelingsdier,’
En dat is de eend op mijn pot.’
| |
| |
de eend met de kuikentjes
als de eend waar Marijke op plast.
| |
| |
| |
| |
kunnen zwemmen en duiken.
| |
| |
Buiten - ‘Kwaak, kwaak’ -
schreeuwen eenden om brood.
De eenden gaan waggelend weg
| |
| |
| |
| |
Marijke moet vreselijk nodig
En je weet het maar nooit -
voor een kind in hun tas.
| |
| |
moet natuurlijk wel helpen.
| |
| |
Haar vader en moeder zeggen:
| |
| |
‘Ik ga voor mijn vriendjes
| |
| |
| |
| |
‘Mag ik jouw pot eens proberen?
‘Pas op,’ schreeuwt Marijke,
| |
| |
- maar soms wel heel stout!
| |
| |
De bel gaat, en nog eens,
| |
| |
| |
| |
is weg!’ schreeuwt Marijke.
Maar als het te laat wordt,
als het donker op straat wordt,
komen ze zonder pot terug.
| |
| |
| |
| |
de eend met de kuikentjes
dat ze in bed heeft geplast.
| |
| |
denken: Eindelijk zonder,
eindelijk zonder die eend op de pot.
‘Jullie krijgen geen zeep,’
| |
| |
schreeuwen eenden om brood.
| |
| |
ik heb een verrassing voor jou!
stond gewoon bij de buren.
| |
| |
| |
| |
| |
| |
‘Maar mijn lievelingsdier
staat gelukkig weer hier,’
‘en dat is de eend op mijn pot.’
| |
| |
|
|