|
|
|
| |
De na prologhe.
Eerbaer notable, die hebt verstaen
Dbewijs van onser materiën soet,
1695
Al hebben wijt slichtelijc gedaen,
Wi bidden u allen, elc neemt vor goet.
Dits dleste spel, sijt dies wel vroet,
Van seven blijscapen principalen,
| | | |
Die Mariën vol der oetmoet
1700
Gescieden ter werelt. Om cort verhalen
Dierst wae: hoe God liet neder dalen
Gabriël, uut reynen gedachte,
+Om ons te lossene uter qualen,
Die haer de salige bootscap brachte.
1705
Dander was: hoe hy in Kerstnachte
Van haer, als mensce wort geboren
Tot vramen den mensceliken geslachte,
Als moeder ende maegt, in sviants toren.
Ten derden male, na toebehoeren,
1710
Hoe die drie coninge uut verren lande
Versaemden ende alle een sterre vercoren
Ende brochten de heilege offerande.
Haer vierde bliscap was selkerhande
Uutnemende ende alder vruecht exempel, aant.
1715
Dat haer geen liden noch druc en ande,
Doen sine vant sittende inden tempel.
Sijn hoge verrisen en was niet sempel,
Dat es de vijfste, dat elc versta.
De seste, op tcorte sonder omwempel,
1720
Dat was de Sinxendach daer na.
Nu mach elc weten sladijs wel ga,
Dat dit de sevende dan moet wesen.
Wi bidden dat elc in dancke ontfa
Wes ons gesciet es nu in desen;
1725
Want weert gelachtert si of gepresen,
Dbeginsel ende dynsel in alder wijs
Es tuwer liefden uut minnen geresen,
Ter eeren der stat, hebt dies avijs.
Van allen duechden geeft Gode den prijs.
1730
Sijn gracie doet dwerc in allen steden.
Die wil ons int salege paradijs
Versamen hierna met vrolicheden!
Hiermede een slot, elc ga in vreden!
|
1710. .iij. - 1722. vijde.
|
|