Jü trau söster hern song(1)*).
Ferjeth me eg, man hertens liwe brouther,
Wann dü der sillest am a wral (2);
Wann dü der stonst an siungest (3) bai din routher (4).
Ferjeth me eg, wann stère fründlik skene,
Wann dü der lukkelk best awd hef (5).
Ai kamm dag wi; ôars gal ik ale ene (6).
Ferjeth me eg. Dü wist ik ben alline;
Ues alerne (7) sen bithe düd.
Hal wall ik de as söster inne tine (8).
Ferjeth me eg. Dat well ik de nag lowe (9):
‘Min liagd, dat barnt jü hiel nagd.’
Mei ik her aw din witherkaman howe (10)?
Ferjeth me eg. Min liagd, dat mei de sede (11):
‘Din söster Elk, jü lâwet (12) nag;
Hjü lait an drimd fon de der aw a bede (13).
Ferjeth me eg, wann sirme (14) flage tie (15),
An spoitet (16) skümm ap auert skapp (17);
Ferjeth me eg. A kamm am Godens walle,
A kamm smukk wither ewer a hüs;
Der ewer möist din routher alltidd stalle (21).
|
*)De inhoud van dit gedicht is de sage van ‘het licht der trouwe zuster op Langencsz’, die bij het vertrek van haren broeder (een' zeeman) beloofd had, steeds op hem te wachten en zoolang een licht aan het venster te laten branden, opdat hij bij zijne terugkomst reeds van verre kon zien, dat zij steeds aan hem dacht, steeds op hem wachtte. Haar trouw werd niet beloond. Toen het licht eindelijk verdwenen was en de buren nieuwsgierig toeliepen, om den broeder te verwelkomen, vonden zij de zuster dood voor het venster, met het gelaat naar zee gckeerd.
(6)Ai kamm enz., o kom toch weer, anders ween ik alle avonden.
(8)Hal wall enz., gaarne wil ik u als zuster te huis dienen.
|
vorige
