11. Klein poppeke.
Klein poppeke ligt in de wieg!
Och, 't is zoo'n aardig schatje!
Zij schreit, als zij wat noodig heeft;
Zij kan niet praten, vat-je?
Laatst keek Papa haar in 't gelaat
En zei toen: ‘Hartediefje,
Wat zal er uit u groeien, kind?
Wat wacht u eenmaal, liefje?’ -
‘Wel, Pa,’ zeî ik, ‘van Poppeke
Zal eens een vrouwtje groeien!
Maar eer ze groot is, moeten wij
Toch samen nog eens stoeien!’ -
[p. 9]
Pa schudde 't hoofd en sprak: ‘Neen, kind,
Ik dacht aan and're zaken.’
Toen ging hij heen, maar 'k zag het wel,
Met tranen op de kaken.
Zoo'n malle Pa! Zoo'n groote man,
Gaat nog een deuntje schreien!
Dat doen wij niet, he, Poppeke!
We lachen met ons bei-en!
