23. Van grootmoeder.
Ze kan zoo mooi vertellen
In 't scheem'rend avonduur,
Als wij zijn neergezeten
Om 't vlammend kolenvuur.
Ze kan zoo heerlijk bakken!
Als een van ons verjaart
Zijn 't poffertjes of wafels,
Ja, soms amandeltaart!
Ze kan zoo aardig zingen
Een liedje uit de oude doos;
'T is van een aardig meisje,
Dat meêvoer, als matroos.
Ze kan zoo grappig spelen.
Ze loopt ons wel eens na;
Maar toch kan ze ons niet krijgen,
Want ze is wat oud, och ja!
Ze kan, - ze kan van alles;
'K weet niets wat zij niet kan!
Zij is mijn' lieve Grootmoe',
En, 'k ben er bovenst ân!
