38. Kijk eens goed!
Ik ken een' kleine, kleine meid
Van zes of zeven jaar,
Met helderblauwe kijkertjes
En krullen in het haar.
Ze heeft een kuiltje in ied're wang,
Een putjen in haar' kin,
En in haar' lieve, kleine keel,
Daar woont een lijster in.
Hare armpjes zijn zoo mollig rond;
Haar neusjen wipt omhoog;
En altijd heeft dat vroolijk kind
Een lachjen in haar oog.
[p. 35]
Ze heeft, - van treuren weet ze niet,
Den ganschen dag vermaak,
Ja, 's avonds giert zij uit van pret:
‘Let op, straks komt Klaas Vaak!’
Hoe heet dat klein en aardig ding?
Wel, kijk eens goed in 't rond,
Wie weet of gij in uwe buurt
Zelf zulk een kind niet vondt!
Ja, mooglijk vindt ge bij u thuis,
Als gij maar eens goed kijkt,
Een' kleine meid, die heelemaal
Precies de mijne lijkt.
